Yaşlılarda ani ölüm genellikle, çoğunlukla kalp hastalığı nedeniyle meydana gelen beklenmedik doğal ölümü ifade eder. Uluslararası alanda ani ölüm, semptomların ortaya çıkmasından sonraki bir saat içinde meydana gelen ölüm olarak tanımlanır ve yaşlılarda ani ölümlerin %90'ı kalp kaynaklıdır. Yaşlılarda ani ölüm için tedavi yaklaşımları nelerdir?
Yaşlılarda Ani Ölüm Tedavisi
1.Acil servis çağırılırken, olay yerinde derhal kardiyopulmoner resüsitasyon (CPR) uygulanmalıdır.
(1) Hava yolunu açın: Hastayı yere sırtüstü yatırın. Kurtarıcının sol eli hastanın başını geriye doğru eğmeli, sağ eli ise çeneyi yukarı doğru kaldırarak ağız-yutak eksenini hava yolu ile hizalamalı ve ventilasyonu kolaylaştırmalıdır.
(2) Solunum: Hastanın başını yukarıdaki pozisyonda tutun ve ağızdan ağıza solunum uygulayın. Her solukta yaklaşık 800 ml hava verilmelidir. Frekans genellikle dakikada 12 soluktur.
(3) Dolaşım: Kalp ritmini düzeltin.Spesifik önlemler şunlardır:
İlk göğüs kompresyonları: Sağ elinizle yumruk yapın ve 30 cm yükseklikten prekordiyal bölgeye 1-2 kez aşağı doğru vurun. Bu, 5 joule enerjiye eşittir. Bir dakikadan kısa süren kalp durması için uygundur.
Dış kalp kompresyonu: Ellerinizi sternumun alt üçte birlik kısmına yerleştirin. Sternumu 3-5 cm aşağı bastırmak için basınç uygulayın. Sıklık: Dakikada 80-100 kompresyon.Kompresyon-ventilasyon oranını 15:2 olarak koruyun. Etkili müdahale, elle hissedilebilen karotis nabzı veya ölçülebilen kan basıncı ile anlaşılır. Osteoporozlu yaşlı hastalarda kaburga kırıklarını önlemek için aşırı güç uygulamaktan kaçının.Yaşlılarda Ani Ölüm için İleri Yaşam Desteği
Derhal endotrakeal entübasyon yapın veya torba-valf maskesi ile oksijen verin. Hızla intravenöz erişim sağlayın. Hipoksiyi düzeltin ve ventilasyonu sürdürün; gerekirse trakeotomi yapın. Yeterli hacim resüsitasyonundan sonra vazoaktif ajanlar kullanarak kan basıncını koruyun. Asidozu düzeltin ve sıvı ve elektrolit dengesini koruyun. Sedasyon, antikonvülsanlar ve serebral resüsitasyon uygulayın.(1) Defibrilasyon ve Pacing:
1) Asenkron DC defibrilasyon: İlk doz 200J. Yaşlı hastalar için, ikinci denemede 200J, üçüncü denemede 300J tekrarlayın. İnce ventriküler fibrilasyon varsa, defibrilasyondan önce 1 mg epinefrini intravenöz olarak uygulayın.
2) Farmakolojik defibrilasyon ve pacing:① Adrenalin hidroklorür: Kardiyak resüsitasyon için tercih edilen ilaç. İlk doz: 1 mg. 3-5 dakika sonra etkisizse, bir kez tekrarlayın. Hala etkisizse, dozu artırın. ② Vazopressin: 20-40 mg intravenöz olarak bolus enjeksiyonla verilir. İntrakardiyak ilaç enjeksiyonu hızlı başlangıç ve doğrudan etki sağlar. Başarı oranı %30-%40'a ulaşır. Genellikle intravenöz hat kurmak zor veya mümkün olmadığında kullanılır.Ancak, bu yöntem pnömotoraks veya miyokard nekrozuna neden olabilir. Son yıllarda kullanımı artık önerilmemektedir.
(2) Serebral resüsitasyon ve fonksiyonel bakım: ① Stabil dolaşım, solunum fonksiyonu ve asit-baz dengesi sağlanmalıdır. ② Genellikle 32°C'yi hedefleyen hipotermi (özellikle başın), 31°C'nin altına düşmemelidir. Fiziksel soğutma veya hipotermi ajanları kullanılabilir. Soğutma mümkün olduğunca erken başlatılmalıdır.③ Dehidrasyon: %20 mannitol çözeltisi veya gliserol fruktoz, glukokortikoidler ve furosemid takviyesi ile uygulanmalıdır. ④ Nöbet önleme ve yönetimi: Hipotermi ajanları veya Aroxetine kullanılmalıdır. ⑤ Hipoksi düzeltilmelidir; hiperbarik oksijen tedavisi gerekebilir (derhal başlatılmalıdır).