Sprawy rodzinne mogą być proste lub złożone, w zależności od tego, jak się do nich podchodzi. Dobrze zarządzane stają się proste. Zarówno młodsze, jak i starsze pokolenia powinny okazywać sobie wzajemną uprzejmość, aby wspierać harmonię. Istotą współistnienia rodziny jest bowiem „uprzejmość”. Tylko dzięki wzajemnemu szacunkowi starsi i dzieci mogą znaleźć zadowolenie. Harmonijne gospodarstwo domowe motywuje młodsze pokolenie do zarabiania na życie, ucieleśniając powiedzenie, że „harmonijny dom przynosi pomyślność we wszystkich przedsięwzięciach”.Jak więc osoby starsze powinny postępować w stosunku do swoich rodzin? Przyjrzyjmy się temu poniżej. Jak osoby starsze powinny postępować w stosunku do swoich rodzin? 1. Dzieci Dzieci mają najbliższe więzi z rodzicami. Mogą one bardziej bezpośrednio wskazywać sobie nawzajem swoje wady, a ponieważ między ojcem a synem/matką a córką nie ma urazy, która trwałaby dłużej niż jeden dzień, łatwo jest im sobie wybaczać. Dzięki temu problemy rzadko eskalują.Niektórzy starsi ludzie mają nastawienie, że „moje dziecko musi mnie słuchać”. Chociaż dzieci są rzeczywiście wychowywane przez rodziców, są one również niezależnymi osobami posiadającymi własne prawa. Kiedy dzieci osiągają dorosłość, starsi ludzie muszą okazywać im pewien szacunek.
2. Synowe i zięciowie
Synowe lub zięciowie mogli wcześniej nie znać dobrze starszych członków rodziny. Jednak po ślubie z dzieckiem starszego członka rodziny nagle zaczynają często kontaktować się z nimi, a nawet mieszkać pod jednym dachem. Może to łatwo prowadzić do problemów w relacjach.Kiedy w codziennym życiu pojawiają się konflikty, osoby starsze muszą nauczyć się wyrażać swoje obawy, zamiast tłumić je w sobie lub narzekać za zamkniętymi drzwiami. Takie zachowanie, jeśli jest utrzymywane przez dłuższy czas, ma szkodliwy wpływ na relacje między osobami starszymi a ich synowymi lub zięciami.
3. Wnuki
Osoby starsze często obdarzają wnuki ogromną miłością. Niektórzy uczą się nawet nowych umiejętności, aby zacieśnić więź, np. korzystają z poczty elektronicznej, aby komunikować się z wnukami mieszkającymi daleko. Jednak nadmierna pobłażliwość i łagodność mogą prowadzić do zepsutego zachowania wnuków, które nie szanują swoich dziadków.Należy zrozumieć, że nadmierna pobłażliwość jest niepożądana. Rozpieszczanie wnuków nie tylko nie przynosi im korzyści, ale może nawet wywołać niechęć ich rodziców. Odpowiednim podejściem do wnuków powinna być troskliwa opieka, a nie niekontrolowana pobłażliwość.
Wytyczne dla osób starszych w kontaktach z członkami rodziny
1. Powstrzymaj się od wtrącania się
Unikaj ingerowania w sprawy innych, zwłaszcza sprawy domowe.Wychowanie wnuków należy do obowiązków Twoich dzieci, a nie Twoich. W kontaktach z potomstwem unikaj nieustannego zrzędzenia. Zachowaj perspektywę „roli doradczej” – bądź obecny, nie przekraczając swoich kompetencji ani nie zajmując niewłaściwej pozycji. Wyraź swoje stanowisko w ważnych sprawach, ale nie martw się, czy zostanie ono uwzględnione. Kiedy Twoje dzieci zwracają się do Ciebie o radę, jest to oznaka szacunku. Staraj się aktywnie dążyć do życia pełnego spokoju i wygody.
2. Unikaj ciągłych narzekań
„Młodzi ludzie są zawsze bardziej zajęci niż ty”. Jeśli tęsknisz za swoimi dziećmi, zadzwoń do nich; mogą nie mieć nawet czasu, aby oddzwonić. Nigdy nie roztrząsaj takich spraw, porównując się z nimi. Pamiętaj: nadmierne narzekanie prowadzi do wzajemnej krzywdy.Jeśli dzieci Cię odwiedzają, nigdy nie nalegaj, aby zostały dłużej. Dla dzieci „spędzanie czasu” jest tak samo cenne jak wydawanie pieniędzy – kupiły te chwile za złoto. Każda minuta spędzona z Tobą jest dla nich darem. Jeśli nie stworzysz relaksującej atmosfery, w której będą czuły się komfortowo, przyszłe wizyty będą coraz rzadsze.
3. Dawaj z własnej woli
Dając z własnej woli, nie oczekuj niczego w zamian. Nie przypominaj dzieciom ciągle o tym, co dla nich zrobiłeś.Gotowanie, pranie i opieka nad dziećmi nieuchronnie wiążą się z trudnościami, ale nigdy nie narzekaj gorzko w ich obecności. Zachowaj spokój niezależnie od ich zrozumienia, traktując to jako dobrowolną służbę społeczną. Pamiętaj: „Dawanie” jest darem dla innych. Nigdy nie oczekuj zwrotu, ponieważ rodzi to niezadowolenie wszystkich.
4. Unikaj nadmiernej skąpstwa
W kontaktach z innymi unikaj nadmiernej skąpstwa. Niezależnie od tego, czy masz dużo, czy mało, bądź hojny i otwarty. Nie trzeba tego mówić w przypadku przyjaciół i krewnych, ale nawet gdy dzieci kupują prezenty, aby okazać synowską cześć, bądź ostrożny. Chociaż wielu nie brakuje pieniędzy, to jednak szukamy poczucia swobody.Pamiętaj: nie ma nic za darmo; cieszenie się harmonią i szczęściem wymaga inwestycji. Mądre wydawanie emerytury jest oznaką prawdziwej mądrości – znacznie lepiej jest być otwartym i hojnym w życiu, niż pozostawić niewydane pieniądze po śmierci. Z drugiej strony, roztrwonienie wszystkich oszczędności również nie jest rozwiązaniem; w końcu wyczerpanie pieniędzy przedwcześnie jest znacznie bardziej tragiczne.
5. Dbaj o schludność
Niechlujstwo nie jest błahą sprawą. Odrobina lenistwa w podeszłym wieku jest dopuszczalna, ale nigdy nie zaniedbuj swojego wyglądu ani higieny osobistej.Możesz podtrzymywać rewolucyjną tradycję oszczędności, ale pamiętaj o utrzymywaniu czystości i porządku. W erze, w której świat stał się globalną wioską, powiązania między narodami i jednostkami są coraz bliższe. Nie pozwól, aby Twój nieład zakłócił harmonię w rodzinie. Zrozum, że Twoja higiena i wygląd nie są tylko sprawą osobistą; odzwierciedlają one wizerunek Twojej rodziny i reputację Twoich dzieci. Nie możesz sobie pozwolić na obojętność, ponieważ Twoje dzieci się tym przejmują.
6. Naucz się odpuszczać
Nigdy nie gromadź śmieci, jakbyś oszczędzał pieniądze. Powiedzenie „zepsuty dom jest wart dziesięć tysięcy monet” należy do minionej epoki; trzymanie się wszystkiego z sentymentu jest oznaką starzenia się. Decydując, co zatrzymać, nie oceniaj tego na podstawie przydatności, ale częstotliwości użytkowania. Rzeczy rzadko używane mogą zostać zapomniane, gdy będą potrzebne, lub zgubione, gdy będziesz ich szukać — najlepiej je szybko wyrzucić.Większe przedmioty należy szybko wymieniać; później może być trudno się z nimi rozstać, nawet jeśli zapłacisz za ich wywóz. 7. Pokonywanie samotności poprzez samodzielność Nie polegaj wyłącznie na swoich dzieciach, aby złagodzić samotność; rozwiązanie leży w tobie samym. Pielęgnowanie przyjaźni i relacji jest niezbędnym przedsięwzięciem, które osoby starsze powinny podjąć jak najwcześniej. Kiedy nie możesz już wychodzić z domu, nadal możesz dzwonić do starych i nowych przyjaciół, aby porozmawiać o przyjemnych sprawach i tematach, które was interesują.Rozwijaj osobiste hobby. Aktywność fizyczna nie tylko pomaga zwalczyć samotność i umilić czas, ale także wzmacnia organizm.
Tabu w relacjach między osobami starszymi a rodziną
1. Unikaj przekazywania wiadomości. Powstrzymaj się od rozmów o młodszych członkach rodziny, zwłaszcza między dziećmi, aby zapobiec nieporozumieniom i konfliktom.
2. Unikaj podejrzeń.Powstrzymaj się od wyciągania pochopnych wniosków lub wywoływania problemów poprzez bezpodstawne spekulacje. 3. Unikaj faworyzowania. Traktuj synów, synowe, córki, zięciów, adoptowanych synów i adoptowane córki jednakowo, bez stronniczości. 4. Unikaj autokracji. Nie wymagaj od dzieci jednostronnego szacunku, zaniedbując okazywanie uczuć i nalegając, aby postępowały wyłącznie zgodnie z Twoją wolą.
5. Unikaj nadmiernej krytyki. Nie potępiaj wszystkich zainteresowań i hobby swoich dzieci, nie krytykuj ich ani nie obwiniaj bez powodu.
6. Unikaj oschłości. Bądź ciepły i przystępny wobec swoich dzieci; nie podkreślaj nieustannie swojej władzy jako starszy, przybierając zawsze surową minę.
7. Unikaj kłótni o pieniądze.Powstrzymaj się od czepiania się spraw finansowych swoich dzieci. 8. Unikaj pobłażliwości. Nie toleruj nieustannie wad i błędów swoich dzieci. 9. Unikaj ekstremizmów. Zachowaj spokój w różnych sytuacjach; powstrzymaj się od pochopnego krytykowania lub pouczania swoich dzieci za ich działania. 10. Unikaj zrzędzenia.Cierpliwie pomagaj dzieciom w sprawach, z którymi mają trudności, i odpowiednio krytykuj ich błędy, ale unikaj niekończącego się narzekania. Wniosek: Rozumiejąc, w jaki sposób osoby starsze współdziałają z rodziną, przypominamy, że seniorzy pełnią rolę centralnego ogniwa łączącego wszystkich członków rodziny. Daj przykład, wypełniaj swoje obowiązki i wyznaczaj standardy dla młodszych pokoleń, aby zasłużyć na szacunek wszystkich.