Obecnie porody w wodzie przyciągają wiele chętnych ze względu na takie zalety, jak krótszy poród, mniejszy ból, mniejsze nacięcia i ogólne koszty niższe niż w przypadku cesarskiego cięcia. Opierając się na tym, szpital w Szanghaju jest pionierem w zakresie „porodów w wodzie z udziałem partnera”, podczas których mężowie towarzyszą żonom w wannie porodowej. W wodzie mężowie mogą pomagać przy porodzie, zapewniając wsparcie emocjonalne i fizyczne, co ułatwia płynniejszy poród dziecka.Co sądzisz o „porodach w wodzie dla par”? Czy jako mąż rozważałbyś udział w tego typu porodzie w wodzie?
Skończyły mi się wymówki, żeby to odkładać
Tong Peipei, 28 lat, księgowa
Moja babcia urodziła ośmioro dzieci, w tym mojego ojca, ale nigdy nie słyszałam, żeby narzekała na ból porodowy. Natomiast moja mama, która urodziła mnie i mojego brata, często opowiada o potwornym bólu, jaki znosiła podczas naszych porodów.Teraz, gdy przyszła moja kolej na poród, z każdym dniem tracę odwagę, co powoduje, że ciągle go odkładam.
Nie chodzi o to, że nie lubię dzieci, ale boję się bólu porodowego. Razem z mężem uzgodniliśmy, że jeśli będziemy mieli dzieci, jedyną opcją będzie cesarskie cięcie. Później dowiedziałam się, że cesarskie cięcie nie jest całkowicie pozbawione ryzyka, a rana pooperacyjna może być niezwykle bolesna.To tylko pogłębiło mój strach przed porodem. Teraz, gdy istnieje możliwość „porodu w wodzie dla par”, zamierzam nalegać, aby mój mąż mi towarzyszył.
Poród jest z natury wspólnym doświadczeniem. Wydaje się niesprawiedliwe, że kobiety muszą samotnie znosić bóle porodowe, podczas gdy mężowie nie mają wstępu na salę operacyjną. Obecność partnera podczas porodu, oferującego wsparcie emocjonalne, niewątpliwie daje matce większą siłę i pogłębia więź małżeńską.
Bycie świadkiem bólu porodowego żony pozwala mężowi naprawdę zrozumieć doświadczenia matki i jeszcze bardziej docenić swoje dziecko. Porody w wodzie zapewniają krótszy poród, mniejszy ból i mniejsze pęknięcia krocza – co jest bardzo atrakcyjne dla kobiet takich jak ja, które boją się porodu. Mój mąż uznał to za swoje zbawienie i pośpiesznie poinformował krewnych i przyjaciół, że w końcu zdecydowałam się na dziecko. Nie miałam już żadnego powodu, aby dalej zwlekać.
Różnica między wyobraźnią a rzeczywistością
Guo Yuan, 32 lata, planista reklamowy
Termin porodu mojej żony przypada na 24. tego miesiąca. Po latach tworzenia kampanii promocyjnych dla produktów innych firm, teraz całą swoją energię poświęcam na stworzenie idealnego albumu z narodzinami naszego dziecka.Odkąd dowiedziałem się o ciąży, co miesiąc robiłem jej zdjęcia, skrupulatnie dokumentując zmiany w jej brzuchu. W zeszłym tygodniu zabraliśmy ją nawet do szpitala na badanie USG dziecka. Teraz wszystko jest gotowe, czekamy tylko na moment porodu. Aby uczynić go wyjątkowym, rozważałem poród w wodzie dla mojej żony, zamierzając być obecnym zarówno po to, aby wspierać ją podczas porodu, jak i filmować ten proces.
Jednak teraz porzuciłem ten pomysł. Po pierwsze, moja żona nie będzie rodzić w wodzie, ponieważ szpitale w pobliżu naszego domu nie mają odpowiedniego wyposażenia do porodów w wodzie. Po zasięgnięciu informacji dowiedziałem się, że tylko jeden lub dwa szpitale w całym Szanghaju oferują takie usługi.Co najważniejsze, nie planuję już osobiście uczestniczyć w tym doniosłym wydarzeniu. Jeden z moich kolegów próbował tego przedtem, ale doświadczenie to okazało się znacznie mniej wzruszające, niż się spodziewał. Widząc noworodka, wciąż pokrytego krwią, zemdlał. Pokonanie bariery psychologicznej i zdobycie się na odwagę, by wziąć dziecko na ręce, zajęło mu cały tydzień.
Doświadczenie mojego kolegi nauczyło mnie, że wyobraźnia i rzeczywistość mogą się znacznie różnić. Weźmy na przykład poród: wyobrażałem sobie, że towarzyszenie żonie podczas porodu będzie romantyczne i czułe, wspólnym wysiłkiem. W rzeczywistości okazałem się bardziej przeszkodą niż pomocą, potęgując chaos. Czy zanurzenie tej sceny w wodzie nie spotęgowałoby tylko zamieszania?