Momenteel trekken waterbevallingen veel aanvragen aan vanwege voordelen zoals een kortere bevalling, minder pijn, kleinere incisies en lagere totale kosten dan bij keizersneden. Voortbouwend op dit succes heeft een ziekenhuis in Shanghai het initiatief genomen tot "waterbevallingen met hulp van de partner", waarbij echtgenoten hun vrouwen vergezellen in het bevallingsbad. In het water kunnen echtgenoten helpen bij de bevalling en tegelijkertijd emotionele en fysieke steun bieden, waardoor de baby soepeler ter wereld komt.Wat vindt u van "waterbevallingen voor koppels"? Zou u als echtgenoot overwegen om deel te nemen aan een dergelijke waterbevalling?
Ik heb geen excuses meer om het uit te stellen
Tong Peipei, 28, accountant
Mijn grootmoeder heeft acht kinderen gekregen, waaronder mijn vader, maar ik heb haar nooit horen klagen over de pijn van de bevalling. Mijn moeder, die mijn broer en mij heeft gekregen, klaagt echter vaak over de ondraaglijke pijn die ze tijdens onze geboorte heeft moeten doorstaan.Nu ik zelf op het punt sta om te bevallen, neemt mijn moed met de dag af, waardoor ik het steeds weer uitstelt.
Het is niet dat ik een hekel heb aan kinderen, maar ik ben bang voor de weeën. Mijn man en ik hadden afgesproken dat als we kinderen zouden krijgen, een keizersnede de enige optie zou zijn. Later hoorde ik dat keizersneden niet geheel zonder risico zijn en dat de wond na de operatie ondraaglijk pijnlijk kan zijn.Dit maakte mijn angst voor de bevalling alleen maar groter. Nu er 'waterbevallingen voor koppels' bestaan, denk ik dat ik erop zal staan dat mijn man me vergezelt.
Bevallen is van nature een gedeelde ervaring. Het lijkt onrechtvaardig om vrouwen alleen de weeën te laten doorstaan terwijl hun mannen de operatiekamer niet mogen betreden. Als de man bij de bevalling aanwezig is en emotionele steun biedt, geeft dat de moeder ongetwijfeld meer kracht en versterkt het de band tussen het koppel.
Door de weeën van zijn vrouw van dichtbij mee te maken, kan een man zich inleven in het moederschap en zijn kind nog meer gaan koesteren. Waterbevallingen zorgen voor een kortere bevalling, minder pijn en minimaal trauma – zeer aantrekkelijk voor vrouwen zoals ik, die bang zijn voor bevallen. Mijn man greep dit aan als een reddingsboei en kondigde aan familieleden en vrienden aan dat ik eindelijk bereid was om een baby te krijgen. Nu had ik geen excuus meer om het uit te stellen.
De kloof tussen verbeelding en werkelijkheid
Guo Yuan, 32, reclamemaker
Mijn vrouw is op de 24e van deze maand uitgerekend. Na jarenlang reclamecampagnes voor andermans producten te hebben bedacht, heb ik nu al mijn energie gestoken in het maken van het perfecte geboortealbum voor ons eigen kind.Sinds ik hoorde dat ze zwanger was, heb ik haar elke maand gefotografeerd en haar veranderende buik nauwkeurig gedocumenteerd. Vorige week zijn we zelfs met haar naar het ziekenhuis geweest voor een echografie van de baby. Nu is alles klaar en wachten we alleen nog op het moment van de geboorte. Om het speciaal te maken, had ik overwogen om mijn vrouw in het water te laten bevallen, zodat ik erbij kon zijn om haar te steunen tijdens de bevalling en het proces te filmen.
Maar nu heb ik dit idee laten varen. Ten eerste zal mijn vrouw niet in het water bevallen, omdat de ziekenhuizen in de buurt van ons huis niet over de faciliteiten voor waterbevallingen beschikken. Na navraag ontdekte ik dat slechts één of twee ziekenhuizen in heel Shanghai dergelijke diensten aanbieden.Het belangrijkste is echter dat ik niet langer van plan ben om deze gedenkwaardige gebeurtenis persoonlijk bij te wonen. Een collega van mij heeft dit eerder geprobeerd, maar de ervaring bleek veel minder teder dan verwacht. Toen hij de pasgeborene zag, nog bedekt met bloed, viel hij flauw. Het kostte hem een hele week om zijn psychologische barrière te overwinnen en de moed te vinden om de baby vast te houden.
De ervaring van mijn collega leerde me dat verbeelding en werkelijkheid sterk kunnen uiteenlopen. Neem bijvoorbeeld de bevalling: ik had me voorgesteld dat het begeleiden van mijn vrouw tijdens de bevalling romantisch en teder zou zijn, een gezamenlijke inspanning. In werkelijkheid bleek ik meer een hindernis dan een hulp te zijn en maakte ik de chaos alleen maar erger. Zou het onderdompelen van die scène in water de verwarring niet alleen maar vergroten?