Welke aandoening veroorzaakt verdikte, vergeelde teennagels?
Meestal worden de nagels dikker en krijgen ze een bolvorm, verliezen ze hun transparantie en worden ze geel, groen, wit, zwart of andere kleuren die de natuurlijke roze tint van het nagelbed verbergen. Dit is een klassiek teken van een schimmelinfectie van de nagels.
Tijdens de overgang tussen lente en zomer creëren vochtige, warme omstandigheden en overmatig zweten aan de voeten of handen een ideale omgeving voor schimmelinfecties. Schimmels dringen door in de ruimte tussen de nagelplaat en het nagelbed en verspreiden zich daar op grote schaal. Dit verandert het uiterlijk van de nagel aanzienlijk, waardoor deze duidelijk dikker wordt en zijn transparantie verliest. Verschillende schimmels kunnen verschillende kleurveranderingen veroorzaken, waardoor de natuurlijke kleur van het nagelbed wordt verdoezeld.
Vergeling en verdikking van teennagels duiden meestal op onychomycose, een schimmelinfectie.
Onychomycose is een aandoening die verband houdt met tinea en die voornamelijk wordt gekenmerkt door verdikte, donkere nagels of het verschijnen van geelwitte vlekken, gepaard gaande met verlies van glans. Het begint meestal met één of twee nagels, maar in ernstige gevallen kunnen alle nagels worden aangetast.Aangetaste nagelplaten verliezen hun glans, worden geleidelijk dikker en vervormen tot grijsachtig witte of vuilgele tinten met een oneffen oppervlak. De plaat wordt broos, gevoelig voor beschadiging en loslaten, vaak met keratine en vuil dat zich eronder ophoopt. Soms kan de plaat loskomen van het nagelbed.
Kenmerkende symptomen van onychomycose:
1. Een van de verschijningsvormen is witte nagels, vaak beginnend bij de nagelwortel. Er verschijnen kleine witte vlekjes op het oppervlak van de nagelplaat, die geleidelijk groter worden en ervoor zorgen dat de plaat zachter wordt en indeukt.
2. Een andere vorm begint aan de vrije rand en de zijwanden, waardoor kleine verdiepingen of dwarsgroeven in de plaat ontstaan. Dit leidt geleidelijk tot broosheid, kwetsbaarheid, verdikking en een bruine verkleuring aan de binnenkant. Opgehoopt vuil onder de nagel zorgt er vaak voor dat deze hol wordt, omhoog komt en loskomt van het bed. Het oppervlak van de nagelplaat wordt ongelijkmatig, ruw en dof.
Wat moet er worden gedaan aan verdikte, vergeelde teennagels bij ouderen?
Hoewel veel mensen hun toevlucht nemen tot het wegschrapen van broze, zieke nagels met een klein mesje of het vijlen van verdikte plekken voordat ze 10% jodiumtinctuur of 30% ijsazijnoplossing aanbrengen, bestaan de meest professionele behandelingen voor verdikte, vergeelde teennagels uit de volgende drie benaderingen.
1. Chirurgische nagelverwijdering
Geschikt voor geïsoleerde nagels. Onder plaatselijke verdoving wordt de aangetaste nagel weggesneden. Deze methode veroorzaakt een grote wond, gaat gepaard met bloedingen en brengt een hoog risico op infectie met zich mee. Postoperatieve pijn komt vaak voor en herhaling als gevolg van herinfectie komt vaak voor. Deze methode wordt tegenwoordig zelden klinisch toegepast. Patiënten met hartaandoeningen, hypertensie, diabetes, enz. mogen deze procedure niet ondergaan.
2.Orale medicatie
Geschikt voor meerdere nagels. Deze aanpak geneest meer dan 80% van de onychomycose en schimmelinfecties van de nagels. Aangezien deze medicijnen echter de met schimmel geïnfecteerde nagelplaat moeten bereiken om hun antimicrobiële werking te kunnen uitoefenen, zijn hoge doses en langdurige behandelingsperiodes nodig. Regelmatige controle op bijwerkingen van de medicijnen is essentieel.
① Orale terbinafine-tabletten van 250 mg per dag gedurende 6-12 opeenvolgende weken.
② Itraconazol 400 mg per dag, gedurende 7 opeenvolgende dagen ingenomen, gevolgd door een pauze van 21 dagen, wat één kuur vormt. Herhaal dit voor 3-6 kuren.
③ Fluconazol 150 mg, 1-2 keer per week ingenomen gedurende meer dan 4 opeenvolgende maanden.
3. Topische therapieën
Afhankelijk van de formulering gaat het hierbij voornamelijk om topische toepassing en occlusieve verbandtechnieken.① Gebruik een nagelvijl (niet-professionals moeten mesjes vermijden om bloedingen en secundaire infecties te voorkomen) om onregelmatig beschadigde nagels te verdunnen. De optimale vijlfrequentie is om de 2 dagen.
② Breng 30% ijsazijn uitwendig aan of week de aangetaste nagels eenmaal daags gedurende 3-6 maanden of langer in een 10% ijsazijnoplossing. Het vooraf verdunnen van de nagel vóór het aanbrengen verhoogt de werkzaamheid.
Bescherm de omliggende huid met een milde zalf voordat u de oplossing aanbrengt.Breng een milde zalf aan om de omliggende huid te beschermen vóór de behandeling. ③ Breng plaatselijk antischimmelmiddelen aan, zoals terbinafine-tinctuur, amorolfine-nagellak of ciclopirox-nagellak.
Opmerking: Omdat teennagels langzaam groeien, vereist de behandeling doorzettingsvermogen. Voor effectieve resultaten is doorgaans minimaal drie maanden consequente toepassing nodig. Het is cruciaal om uw voeten in het dagelijks leven schoon en droog te houden; zorg ervoor dat u ze na het wassen goed afdroogt.