Herdenkingsceremonies op de dag van Lichun hebben een lange geschiedenis, die minstens 3000 jaar teruggaat. In die tijd werd de god Ju Mang, ook bekend als de god van het graan, vereerd als de lentegod die de leiding had over landbouwzaken.Historische verslagen beschrijven de Lichun-rituelen van de Zhou-dynastie als volgt: drie dagen van tevoren begon de Zoon des Hemels met vasten. Op de dag zelf leidde hij persoonlijk de Drie Hertogen, Negen Ministers, feodale heren en edelen acht li ten oosten van de hoofdstad om de lente te verwelkomen en te bidden voor een overvloedige oogst. Waarom werd de oostelijke buitenwijk gekozen?Dit kwam omdat de godheid Ju Mang, die tijdens de ceremonie werd geëerd, in het oosten woonde. Later breidde de locatie van de welkomstceremonie zich uit tot buiten de oostelijke buitenwijken. Zo staat in de Song-dynastie tekst Mengliang Lu geschreven: "Op de dag van Lichun kwamen ministers en ambtenaren onder de rang van kanselier het hof binnen om hun felicitaties over te brengen." Dit toont aan dat de welkomstceremonie van het platteland naar het keizerlijk hof was verplaatst en een uitwisseling van begroetingen tussen ambtenaren was geworden.
Tegen de Qing-dynastie was de lente-welkomstceremonie uitgegroeid tot een belangrijk volksfeest dat veel publieke aandacht trok en waaraan veel mensen deelnamen. In de Records of the Seasons in Yanjing staat: "Op de dag voorafgaand aan het begin van de lente verwelkomden ambtenaren van het district Shuntian de lente op het Lenteveld, een li buiten Dongzhimen.Op de dag van de lente-equinox presenteerde het Ministerie van Riten de Lentebergtroon, terwijl de prefectuur Shuntian de Lenteosschildering presenteerde. Na de ceremonie keerden ze terug naar het prefectuurbureau, waar de Lenteos werd naar voren geleid en geslagen, een handeling die bekend staat als 'het slaan van de lente'. De Qing-tekst Qing Jialu merkte verder op dat de rituelen voor het aanbidden van goden en voorouders op de lente-equinox, hoewel niet zo groots als die op de eerste dag van de eerste maanmaand, de omvang van de winterzonnewende-ceremonies overtroffen.
(i) God van de lente, Gumao
Gumao, de god van de lente, belichaamt zowel de geest van de vegetatie als de kracht van het leven. Hij wordt afgebeeld als een vogel met een menselijk gezicht en een liniaal in de hand, en hij heeft de leiding over de lente. De Zhou-dynastie stelde de gewoonte in om de lente te verwelkomen in de Oostelijke Hal, wat wijst op de lange traditie van verering van Gumao.
In Zhejiang vond op de dag voor het Lentefestival een welkomstceremonie plaats. Op deze dag werd de geest van Gumao de stad uitgedragen en de berg opgedragen, gelijktijdig met offers aan de Groothertog van het Jaar. Als godheid die het huidige jaar beheerst, regelt de Groothertog het geluk en ongeluk van dat jaar, vandaar de wijdverbreide volksverering. De welkomstprocessie omvatte vaak grootse muziekbands, draagstoeloptochten, volkstheater, Yangko-dansen en rituelen waarbij stieren werden geslagen.Nadat de processie vanuit het platteland de stad is binnengekomen, staan de mensen langs de straten te kijken en wedijveren ze om korrels van vijf graansoorten te gooien in een ritueel dat bekend staat als "het kijken naar de lenteverwelkoming". In Shandong voorspelt de kleding van de godheid het weer van het jaar: een hoed betekent een warme lente, een bloot hoofd een koude; schoenen duiden op overvloedige lenteregen, terwijl blote voeten weinig regen voorspellen.In andere regio's worden nieuwjaarsprenten tentoongesteld met zinnen als "Lentewind brengt geluk". In Guangzhou worden epidemieën rond het begin van de lente verdreven door te trommelen, waarbij om vrede wordt gebeden. (II) De lente verwelkomen Het verwelkomen van de lente is een cruciale activiteit voor het begin van de lente, die voorafgaande voorbereidingen en repetities vereist, beter bekend als "de lente repeteren". Alleen dan kan de formele welkomstceremonie plaatsvinden op de dag dat de lente begint. Deze ceremonie vindt plaats op de dag voor het begin van de lente en heeft tot doel de lente en de god van de lente te verwelkomen.Voor deze gelegenheid wordt een lenteambtenaar aangesteld, meestal een bedelaar of courtisane, die de taak heeft de komst van de lente aan te kondigen. Historisch gezien bevatten keizerlijke kalenders illustraties van de god van de lente en de lenteos. Late Qing-publicaties zoals de Dian Shi Zhai Pictorial beeldden "Schildpadjongens kondigen de lente aan" en "Koperen trommels verdrijven epidemieën" af – cruciale rituelen van de lentefeestvieringen.
(III) Het geselen van de lenteos
De gewoonte om de lenteos te geselen, ook wel bekend als het geselen van de aardeos, heeft een oude oorsprong en is door de eeuwen heen blijven bestaan, hoewel het later in de lente werd gevierd. Het bloeide tijdens de Tang- en Song-dynastieën, vooral nadat keizer Renzong van Song de "Verhandeling over de aardeos" had afgekondigd, waardoor deze praktijk verder werd verspreid en een belangrijk onderdeel van de volkscultuur werd.Het geselen van de lenteos had niet alleen tot doel de kou te verdrijven en het ploegen in de lente aan te moedigen, maar had ook een bepaalde magische connotatie. In de volkstraditie van Shandong werd de aardeos verpletterd, waarna de mensen zich op de aarde stortten, wat "de lente grijpen" werd genoemd. Het verkrijgen van de kop van de os werd als een goed voorteken beschouwd. Andere activiteiten waren onder meer theeproeverijrituelen ter ere van de lenteos, terwijl in de regio Hubei ook "schildpadden als voorbodes van de lente"-ceremonies werden gehouden.Naast zijn aanwezigheid in keizerlijke kalenders werd de lenteos vaak afgebeeld in nieuwjaarsprenten in verschillende regio's, waar hij diende als een geluksbrengend symbool tijdens het Lentefestival.
De lenteos-welkomstceremonie in Zhejiang had een aantal bijzondere kenmerken. De deelnemers bogen achtereenvolgens voor de os. Na het ritueel stormde de menigte naar voren, sloeg de os kapot en vocht om de klei om deze in hun veekralen te strooien.Hieruit blijkt dat het slaan van de Lente-Os ook een vruchtbaarheidsritueel was: men geloofde dat het strooien van de klei in de veestallen de voortplanting van het vee zou bevorderen. (4) De lente bijten Het begin van de lente heeft ook zijn eigen gerechten, voornamelijk lentepannenkoeken, radijsjes en schotels met scherpe groenten. In het zuiden zijn loempia's populair, die door straatverkopers in overvloed worden verkocht.Twee punten verdienen hier aandacht: ten eerste werd 'de lente bijten' historisch gezien opgevat als het eten van radijsjes, maar het omvat ook het eten van lentepannenkoeken; ten tweede betekent de term 'de lente zoeken' het verwelkomen van de lente. Waarom radijsjes? Een algemeen geloof is dat ze lentemoeheid verlichten. In werkelijkheid gaat 'de lente bijten' verder dan dit doel; naast het bestrijden van lethargie is de belangrijkste functie ervan het lichaam te stimuleren en de jeugdigheid te behouden.De Five Pungent Platter bestaat uit vijf pittige ingrediënten – lente-uitjes, knoflook, pepers, gember en mosterdgroenten – die worden gemengd tot een smaakmaker voor maaltijden.
Na het begin van de lente gaan mensen graag op pad om te genieten van de bloesems op warme, bloemrijke dagen, beter bekend als 'de lente buiten de stad verkennen' of 'de lente betreden' – de belangrijkste vormen van lente-uitstapjes.