Kadınlar için sohbet, ilişkileri sürdürmede hayati bir bağ görevi görür. Özellikle anne ve kızları arasında, bu sohbetler genellikle paylaşılan sırlar ve günlük yaşamın hassas ayrıntılarını içerir ve karşılıklı yakınlığı önemli ölçüde derinleştirir.
Kızları büyüdükçe, annelerine güvenmek konusunda isteksiz hale gelebilirler. Bu, annelerin kızlarının hayatlarından dışlandıklarını hissetmelerine neden olabilir. Ancak kızları, bu paylaşımın anne-kız bağının son derece güzel bir yönünü oluşturduğunu gözden kaçırırlar.Anne-kız bağı neden bu kadar benzersizdir?
Birçok kadın için anne ve kız arasındaki yakınlık, hayatlarının en derin ve en kalıcı ilişkisini temsil eder. Ancak burada derin bir ironi vardır: çoğu anne, kızlarını koruduğuna inanır ve hayatlarının sorunsuz ve en iyiyle dolu olmasını sağlamak için çaba gösterir. Ancak psikologlar en çok bunu eleştirir: annelerin kızlarına verdikleri tavsiyeler genellikle eleştiri içeren bir alt ton taşır.Kızlar, annelerinin kendilerini mükemmel görmesini çaresizce isterler, ancak çoğu zaman onların kusurlarını en kolay fark eden anneleridir.
Neden bu kadar çok kadın annelerinin görüşlerini bu kadar önemsiyor?
Birçok kadın, annelerini her şeyi bilen ve her şeye gücü yeten kişiler olarak görür ve bu da annelerinin yargılarının önemini abartmalarına neden olur. Yetişkin kadınlar genellikle şaşkınlık duyar: Anneler neden hala tavsiye ve yardım sunma zorunluluğu hisseder?Aslında bunun nedeni, kızları büyüdükten sonra annelerin kendilerini çaresiz hissetmeleridir – artık ihtiyaç duyulmadıklarını düşünürler. Kızlar ise kendi güçlerinin farkında değildir, çünkü anne ve kızın ne sıklıkta görüşeceklerini genellikle kızlar belirler. Neden annelerimizin hayatımıza karıştığını hissederiz? Kızlar küçükken, hayatlarının her yönü anneleri tarafından yönetilir.Kızları büyüdükçe, anneler kızlarının hayatlarına katılarak bu yakınlığı sürdürmeye çalışırlar. Ancak yakınlık genellikle bağımsızlık eksikliği anlamına gelir. Annemin sözlerini düşünün: "Kızım eskiden her gün beni arardı, ama sonra aramayı bıraktı. O bağdan kurtulmak istediğini biliyorum, ama onun aramalarını gerçekten özlüyorum." Bu kelimeyi düşünün: bağ! Birine çok yakın olduğunuzda, özgürlüğünüzü kaybedersiniz.Kendinizi onun düşüncelerini dikkate alırken, eylemlerinizin onun hayatına etki edip etmediğini merak ederken bulursunuz. Bir annenin görüşü kızı için o kadar önemlidir ki, kızı bundan kaçmaya çalışabilir ve özerklik arayışına girebilir.
Anneler gerçekten yargılamadan geri bildirimde bulunabilir mi?
Anneler için en iyi yaklaşım genellikle sessizliktir. Kızınız gerçekten sizin tavsiyenizi istemiyor; sizin onayınızı istiyor.Bir bayan bana bir keresinde şöyle sordu: Kızıma 10 kilo vermesi gerektiğini nasıl söylerim? Ben de şöyle cevap verdim: Hayır, söylememelisiniz. Muhtemelen o, kilosuyla ilgili endişelerini sizden daha iyi anlıyor. Onun istediği sadece sizin güvenceniz. Eğer bu konuda sizin görüşünüzü sorarsa, tavsiye vermekten kaçının; bunun yerine cesaretlendirin, övün ve güven verin.
Kızlar annelerinin fikirlerini nasıl kabul etmeyi öğrenir?
Annenizin söylediği her kelimeyi eleştiri olarak yorumlamayın. Onun sizi eleştirdiğinden şikayet ettiğinizde, o bunu inkar edecektir. Aslında, o sadece size yardım etmeye çalışıyor. Her tavsiye veya yardım, örtülü bir eleştiri içerir, ancak aynı zamanda sizin hayatınızla ilgili endişesini de yansıtır. Sonuçta, anneniz ve siz dışında, bu sorunları fark eden çok az kişi vardır.
Şu örneği ele alalım: Bir kız çocuğu annesine yeni aldıklarını gösterir – iki çift çorap, biri siyah, biri lacivert.Ertesi gün: Annesi, "Bir siyah, bir mavi giymediğinden emin misin?" diye sorar. Kız bana şöyle der: "Bu, çocukken sorduğu türden bir soru. Tanrım! Beni ne kadar beceriksiz sanıyor?" Ancak düşününce şunu fark eder: "Annemden başka kim giydiğim çorapların rengini umursar ki?" Bu düşünceyle öfkesi yok olur.
Ancak anne-kız arasındaki bu tür diyaloglar sık sık tekrarlanır. Oluşturduğumuz bu yıkıcı kalıpları nasıl kırabiliriz?
İşte alışılmadık bir yaklaşım. Bir dahaki sefere öfkelenmek yerine, durumu mizahla yatıştırmayı deneyin. Annenizle iletişim sanatını da tartışabilirsiniz. Neden hayal kırıklığına uğradığımızı anlamak için bu makaleyi okumak yararlı bir başlangıç noktası olabilir.