Voor vrouwen is conversatie een essentiële band in het onderhouden van relaties. Vooral tussen moeders en dochters gaan deze gesprekken vaak over gedeelde geheimen en tedere details uit het dagelijks leven, waardoor de wederzijdse intimiteit aanzienlijk wordt verdiept.
Naarmate dochters ouder worden, kunnen ze terughoudend worden om hun moeders in vertrouwen te nemen. Hierdoor kunnen moeders zich buitengesloten voelen uit het leven van hun dochters. Dochters zien echter over het hoofd dat juist dit delen een diepgaand mooi aspect is van de band tussen moeder en dochter.Waarom is de band tussen moeder en dochter zo uniek?
Voor veel vrouwen is de intimiteit tussen moeder en dochter de diepste, meest duurzame relatie in hun leven. Toch is er een grote ironie: de meeste moeders denken dat ze hun dochters beschermen en streven ernaar om hun leven zo soepel en zo goed mogelijk te laten verlopen. Dit is echter precies wat psychologen het meest bekritiseren: het advies van moeders aan hun dochters heeft vaak een ondertoon van kritiek.Dochters willen wanhopig dat hun moeders hen als perfect zien, maar vaak is het juist mama die hun tekortkomingen het snelst opmerkt.
Waarom geven zoveel vrouwen zo veel om de mening van hun moeder?
Veel vrouwen zien hun moeders als alwetend en almachtig, waardoor ze het gewicht van het oordeel van hun moeder overdrijven. Volwassen vrouwen zijn vaak verbaasd: waarom voelt mama zich nog steeds genoodzaakt om advies en hulp te bieden?In werkelijkheid komt dit voort uit het gevoel van hulpeloosheid dat een moeder heeft nadat haar dochter volwassen is geworden – ze voelen zich niet langer nodig. Dochters zijn zich niet bewust van hun eigen kracht, want vaak zijn zij het die bepalen hoe vaak moeder en dochter elkaar zien. Waarom hebben we het gevoel dat onze moeders zich met ons leven bemoeien? Als een dochter jong is, wordt elk aspect van haar leven door haar moeder geregeld.Naarmate ze volwassen worden, proberen moeders die hechte band te behouden door deel te nemen aan het leven van hun dochters. Maar intimiteit impliceert vaak een gebrek aan onafhankelijkheid. Denk eens aan de woorden van mijn moeder: "Mijn dochter belde me vroeger elke dag, maar toen stopte ze daarmee. Ik weet dat ze zich wilde bevrijden van die gebondenheid, maar ik mis haar telefoontjes echt." Denk eens na over dat woord: gebondenheid! Als je heel intiem met iemand bent, verlies je je vrijheid.Je merkt dat je rekening houdt met hun gedachten en je afvraagt of je handelingen invloed hebben op hun leven. De mening van een moeder weegt zo zwaar voor een dochter dat ze die misschien probeert te ontwijken, op zoek naar autonomie.
Kunnen moeders echt niet-oordelende feedback geven?
De beste aanpak voor moeders is vaak zwijgen. Je dochter zoekt niet echt je advies, ze verlangt naar je zegen.Een dame vroeg me eens: hoe vertel ik mijn dochter dat ze tien kilo moet afvallen? Ik antwoordde: nee, dat moet je niet doen. Ze begrijpt waarschijnlijk beter dan jij dat ze zich zorgen maakt over haar gewicht. Wat ze zoekt, is alleen maar je geruststelling. Als ze je mening vraagt, geef dan geen advies, maar moedig haar aan, prijs haar en geef haar zelfvertrouwen.
Hoe leren dochters de mening van hun moeder te accepteren?
Interpreteer niet elk woord dat je moeder zegt als kritiek. Elke keer als je klaagt dat ze je bekritiseert, zal ze dat ontkennen. In werkelijkheid probeert ze je gewoon te helpen. Elk advies of elke hulp bevat een impliciete kritiek, maar weerspiegelt ook haar bezorgdheid om je leven. Behalve je moeder en jezelf zijn er immers maar weinig anderen die deze zaken opmerken.
Neem dit voorbeeld: een dochter laat haar moeder haar nieuwe aankopen zien – twee paar sokken, een paar zwarte en een paar marineblauwe.De volgende dag zegt haar moeder: "Weet je zeker dat je niet één zwarte en één blauwe sok aan hebt?" Deze dochter vertrouwde me toe: "Dit is het soort dingen dat ze vroeger ook al vroeg toen ik nog een kind was. Hemel! Hoe incompetent denkt ze wel dat ik ben?" Maar later bedacht ze: "Behalve mijn moeder, wie maakt het dan nog uit welke kleur sokken ik draag?" Bij deze gedachte verdween haar boosheid.
Toch herhalen moeder-dochtergesprekken zich vaak. Hoe kunnen we deze destructieve patronen doorbreken?
Hier is een onconventionele aanpak. Probeer de volgende keer, in plaats van boos te worden, de situatie met humor te ontladen. Je kunt ook met je moeder praten over de kunst van het communiceren. Het lezen van dit artikel om te begrijpen waarom we ons gefrustreerd voelen, kan een nuttig beginpunt zijn.