Ebeveynler, çocuklarının aşırı sessiz veya içe dönük olmalarını sevmeyebilirler, ancak çocukların aşırı hareketli ve sakinleşememeleri de onlar için zor olabilir. Aslında, bir çocuğun hiperaktivitesinin arkasında bazı nedenler vardır. Şimdi, bir çocuğun yerinde duramamasının nedenlerini inceleyelim.
Çocuklar doğal olarak hareketli ve sakin dönemler arasında geçiş yaparlar. Ancak, sürekli hareketli olanlar bir türlü durmak bilmezler. Bu sürekli hareketin arkasındaki nedenleri inceleyelim.
Aşırı Merak
Küçük yaşlarına rağmen, çocuklar birçok şeye meraklı bir zihniyetle yaklaşırlar. Örneğin, ebeveynlerine "Neden televizyonda insanlar var? Neden insanlar var?" gibi sorular sorabilirler. Bu tür sorular sorduktan sonra, çocuk evin içinde koşuşturup ebeveynleri tarafından azarlanabilir ve ardından etrafa çöp atmaya başlayabilir. Nereye giderlerse gitsinler, her şeyi araştırma ve sorgulama ihtiyacı duyarlar. Bu, onların merakının bir sonucudur.Ebeveynler, sorularına sabırla cevap vermelidir. Ebeveynler, çocukların sorularını ciddiye aldıklarında, çocukların huzursuzluğu yatışmaya başlar.
Yaramazlık
Çocukları küçümsemeyin; onlar kin tutabilirler. Ebeveynler onları üzecek bir şey yaparsa, çocuklar bunu unutmayabilir. Daha sonra, bir dizi mantıksız davranışla protestolarını ifade ederler.Örneğin, eşyaları fırlatabilir, ebeveynlerini görmezden gelebilir, yüksek sesle ağlayabilir veya amaçsızca koşuşturabilirler. Ebeveynler mantıksız davrandığında, çocuklar durduramazlar. Aslında, ebeveynler çocuklarına saygı duymalıdır. Çocuklar saygı gördüklerini hissettiklerinde, doğal olarak öfke nöbetlerini keser ve sakinleşirler.DEHB'li çocuklar durmadan koşabilir, huzursuz olabilir, yerinde duramayabilir ve disipline etmek zor olabilir. Genellikle görevlerini tamamlayamazlar ve hatta kendi eylemlerinin farkında olmayabilirler.
Duyusal Bütünleşme Bozukluğu
Bir çocuğun beyni motor kontrolü ve duyusal işlemeyi etkili bir şekilde bütünleştiremezse, davranışları bilinçli düşünceyle yönetilemeyebilir. Ne yaptıklarının farkında olmadan hareket edebilirler.Doğru ile yanlış arasındaki farkı anlamadan oyuncakları dağıtır, zorbalık yapar veya öfke nöbetleri geçirirler. Bu tür davranış sorunları genellikle çocuklar olgunlaştıkça düzelir, bu nedenle ebeveynlerin gereksiz yere endişelenmesine gerek yoktur. Çoğu çocuk doğal olarak aktif olmaktan hoşlanır; yukarıdaki davranışlar ortaya çıkarsa, ebeveynler anlamaya çalışmalıdır. Doğal olarak, DEHB şüphesi varsa, derhal tıbbi yardım alınması tavsiye edilir.