Chociaż rodzice mogą nie lubić, gdy dzieci są zbyt ciche lub introwertyczne, mogą również mieć trudności, gdy dzieci są nadmiernie niespokojne i nie potrafią się uspokoić. W rzeczywistości istnieją przyczyny nadpobudliwości dziecka. Przyjrzyjmy się teraz przyczynom niezdolności dziecka do siedzenia w miejscu.
Dzieci w naturalny sposób przechodzą między okresami aktywności a spokojem. Jednak te, które są nieustannie niespokojne, po prostu nie potrafią się zatrzymać. Przyjrzyjmy się przyczynom tego ciągłego ruchu.
Ogromna ciekawość
Pomimo młodego wieku dzieci podchodzą do wielu rzeczy z ciekawością. Na przykład mogą zapytać rodziców: „Dlaczego w telewizji są ludzie? Dlaczego są ludzie?”. Po zadaniu takich pytań dziecko może biegać po domu, za co zostanie skarcone przez rodziców, a następnie może zacząć rzucać śmieciami. Czują potrzebę badania i kwestionowania wszystkiego, gdziekolwiek się znajdują. To właśnie ich ciekawość.Rodzice powinni cierpliwie wyjaśniać odpowiedzi na ich pytania. Tylko wtedy, gdy rodzice potraktują ich pytania poważnie, niespokojna natura dzieci zacznie się uspokajać.
Psoty
Nie lekceważ dzieci; potrafią one żywić urazę. Jeśli rodzice zrobią coś, co je zdenerwuje, dzieci mogą to zapamiętać. Następnie wyrażają swój protest poprzez serię nierozsądnych działań.Na przykład mogą rzucać przedmiotami, ignorować rodziców, głośno płakać lub biegać bez celu. Kiedy rodzice zachowują się nierozsądnie, dzieci po prostu nie mogą przestać. W rzeczywistości rodzice powinni szanować swoje dzieci. Kiedy dzieci poczują się szanowane, naturalnie przestaną wpadać w furię i uspokoją się.Dzieci z ADHD mogą nieustannie biegać, być niespokojne i niezdolne do siedzenia w miejscu, a także trudne do zdyscyplinowania. Często nie potrafią wykonać zadania, a nawet mogą nie być świadome swoich działań.
Zaburzenia integracji sensorycznej
Jeśli mózg dziecka nie potrafi skutecznie zintegrować kontroli motorycznej i przetwarzania sensorycznego, jego zachowanie może stać się niekontrolowane. Dziecko może działać bez świadomości.Mogą rozrzucać zabawki, znęcać się nad innymi lub wpadać w furię, nie rozumiejąc różnicy między dobrem a złem. Takie problemy behawioralne często ustępują wraz z dojrzewaniem dziecka, więc rodzice nie powinni się nadmiernie martwić. Większość dzieci w naturalny sposób lubi być aktywna; jeśli pojawiają się powyższe zachowania, rodzice powinni starać się je zrozumieć. Oczywiście, jeśli podejrzewa się ADHD, wskazana jest szybka konsultacja lekarska.