Veel ouders die worstelen met opvoedingsproblemen creëren een gespannen sfeer tussen ouder en kind. In plaats van genegenheid is er alleen maar kilheid en vijandigheid: ouders worden woedend, kinderen reageren met stilzwijgen. Waarom gebeurt dit? Het komt voort uit onbewuste, misplaatste communicatiepatronen die vanaf het begin al gebrekkig zijn.1. Bevelen, controleren, dreigen, waarschuwen
Houd je mond! Geen woord! Of ik sluit je op in de donkere kamer!
Ga nu je onafgemaakte huiswerk afmaken, anders mag je niet naar bed!
Je mag niet buiten spelen met je vrienden. Als je niet luistert, hoef je niet thuis te komen!
> Ruim je kamer onmiddellijk op, anders krijg je geen avondeten. Kom nu uit bed, anders krijg je ervan langs. Wacht maar tot ik je te pakken krijg. Ik waarschuw je, stop met huilen of ik moet je slaan. Stop onmiddellijk met huilen. 2.Advies, gezeur, preken, oplossingen aandragen
Dat had je niet moeten doen; je had het op deze manier moeten doen
Je moet naar je leraar luisteren en niet terugpraten
Studeer hard om in de toekomst iemand van waarde te worden, anders eindig je als een aaseter
>Als je mijn advies opvolgt, komt alles goed. >Als je het advies van ouderen negeert, krijg je daar meteen spijt van. >Ik raad je aan om je fout proactief aan de leraar toe te geven en grondig na te denken over je daden. >3. Kritiek, verwijten, afwijzing, etikettering >Je bent gewoon een ongehoorzaam, stout kind. >Je raakt na een moment van enthousiasme meteen je interesse in alles kwijt. >> Ik wist wel dat je nooit goede resultaten zou behalen
Het is helemaal jouw schuld; geen enkel gesprek kan verdoezelen wat je hebt gedaan
Je denkt nooit goed na over dingen en raakt altijd de draad kwijt
Je had ongelijk in deze kwestie, maar je weigert dat nog steeds toe te geven
4. Redeneren, feiten presenteren, analyseren
Alleen door naar de universiteit te gaan, zul je een beter leven hebben; studeer ijverig
>Als je had geluisterd, was dit niet zo'n gedoe geworden
Probeer het eens op een andere manier aan te pakken, misschien wordt het dan beter
Leraren zijn ook niet onfeilbaar – ze maken soms fouten
Komt dit gedrag voort uit een moeilijkheid waar je mee te maken hebt?
Deze verkeerde communicatiepatronen creëren barrières tussen ouders en kinderen. Wanneer ouders op deze manier spreken, bouwen ze muren op die emotionele banden verbreken, waardoor de ouder-kindrelatie steeds meer onder druk komt te staan.
Probeer daarom bij de omgang met je kind de volgende benaderingen – het overbruggen van de kloof is eenvoudiger dan je misschien denkt.
Spelen om een band op te bouwen
Samen spelen of leuke activiteiten ondernemen zorgt op natuurlijke wijze voor een ontspannen, vrolijke en zorgeloze familiesfeer, die als brug fungeert voor effectieve communicatie tussen ouders en kinderen.Kinderen voelen zich van nature aangetrokken tot spelen en vinden daar zowel plezier als groei in. Ouders kunnen tijdens het samen spelen hun eigen kindertijd herbeleven, hun innerlijke kind herontdekken en tegelijkertijd inzicht krijgen in de innerlijke wereld van hun kinderen. Door samen spelletjes te doen, kunnen ouders ook een te streng imago in de ogen van hun kinderen afwerpen, waardoor een meer natuurlijke en liefdevolle band ontstaat.
Ouders kunnen verschillende vormen van spelen met hun kinderen beoefenen, zoals gezinskaraoke, verhalen vertellen met raadsels, kunsttentoonstellingen thuis, wiskundige kaartspellen, tongbrekerwedstrijden of hersenkrakers. Binnenactiviteiten zoals deze kunnen worden aangevuld door lege Koo-drankflessen te hergebruiken voor op maat gemaakte spelletjes – bijvoorbeeld door verhalen te verzinnen op basis van de stripfiguren die op de flessen zijn afgedrukt, of door de flessen als spelattributen te gebruiken.
Naast binnenactiviteiten bieden buitenactiviteiten uitstekende mogelijkheden voor ontspanning en karakterontwikkeling. Familie-uitjes en picknicks zijn ideale gelegenheden voor zinvolle communicatie tussen ouders en kinderen. Vergeet niet om heerlijke Koo-melkdranken voor kinderen mee te nemen – lekkere drankjes geven kinderen niet alleen een goed humeur, maar vullen ook de energie aan die ze tijdens buitenavonturen verbruiken.
Een sprookjesachtige sfeer creëren
De Deense meester van de kinderliteratuur, Hans Christian Andersen, speelde ooit met een klein meisje uit de buurt. Hij vertelde haar dat kleine elfjes vaak schatten verstopten onder paddenstoelen in het gras. Nieuwsgierig tilde het meisje een kleine paddenstoel op om eronder te kijken – en ontdekte tot haar grote vreugde een klein speeltje. Natuurlijk waren deze voorwerpen van tevoren door Andersen daar neergelegd.
Er was op dat moment een geestelijke aanwezig. Nadat het meisje naar huis was teruggekeerd, verweet de geestelijke Andersen streng: "Dit is bedrog. Op een dag zal ze ontdekken dat dit niet echt is en daar enorm onder lijden!"
"Nee, u begrijpt het niet", antwoordde Andersen. "Natuurlijk zal ze beseffen dat deze dingen in het echte leven niet kunnen gebeuren. Maar alles wat ik voor haar heb gedaan, zal haar helpen een levendig hart te behouden, gevuld met schoonheid en verwondering."
De wereld door de ogen van een kind is romantisch, magisch en kleurrijk. Als ouders moeten we de onschuld van een kind begrijpen en vanuit dit perspectief met hen communiceren.Bijvoorbeeld door hun favoriete stripfiguur te spelen om met hen te communiceren, of door hun geliefde Koo-drankje te verstoppen en hen stap voor stap te begeleiden met kaartjes met de naam van het Koo-stripfiguur om een sfeer te creëren alsof Koo verstoppertje met hen speelt.
De stemming van het kind verlengen
Slimme ouders weten hoe ze met hun kinderen kunnen omgaan door middel van spelletjes die ze leuk vinden, of door van de communicatie zelf een spel te maken.
Wanneer een kind huisje speelt met een Koo-drankflesje, raakt het daar vaak snel op uitgekeken en laat het het flesje achter om andere activiteiten te gaan doen. Ouders blijven tijdens dit proces meestal buiten beeld. Wanneer het kind weggaat zonder het flesje op te ruimen, rapen ouders het zelf op of zeggen ze streng: "Waarom laat je dingen rondslingeren? Ruim het nu op."
Dit is echter een ideale gelegenheid om te communiceren. Ouders zouden in plaats daarvan kunnen zeggen: "Na al dat spelen is het bijna schemerig. Mist Cool Me Baby mama?" Geleid door deze aanwijzing zal het kind dan "Cool Me Baby" (de fles) "naar huis sturen" – dat wil zeggen terug in de opbergdoos.
Door deze fantasierijke, kinderlijke dialoog kunnen kinderen het concept moeiteloos begrijpen en accepteren, waardoor effectieve communicatie wordt bereikt en tegelijkertijd goede educatieve resultaten worden behaald. Het versterkt ook de band tussen ouder en kind – een aanpak met echt meerdere voordelen.