W rzeczywistości, podczas gdy Ty nieustannie uczysz się tak wielu rzeczy, Twoje dziecko nie tylko również się uczy, ale przyswaja wiedzę tysiące, a nawet dziesiątki tysięcy razy więcej niż Ty! Od momentu narodzin dziecko doświadcza świata poprzez oczy, uszy, usta, skórę, a nawet całe ciało. Każde dziecko jest urodzonym uczniem, zafascynowanym wszystkim, co je otacza.Cienie na chodniku, odległe szczekanie psów, głosy w telefonie, stukot klocków, kołysanie grzechotką – dla małego dziecka to wszystko są cudowne zjawiska. Rodzice powinni skutecznie wykorzystać tę ciekawość. Jeśli rodzice potrafią podzielać i rozumieć ciekawość i radość dziecka, dziecko poczuje, że jego obserwacje i reakcje są doceniane i otrzymuje uwagę dorosłych.
W chwili narodzin niemowlęta posiadają jedynie wrodzone odruchy, a w pełni funkcjonuje tylko pień mózgu. W miarę rozwoju komórek nerwowych polecenia mózgu są przekazywane w całości, umożliwiając złożone techniki kontroli mięśni. Dzięki temu, gdy mózg nakazuje prawej ręce podrapać nos, nie kopie ona przypadkowo lewą stopą. Dlatego aktywność fizyczna jest niezbędna dla rozwoju układu nerwowego i kontroli mięśni u dzieci.Regularne zabieranie dzieci na zewnątrz w celu wykonywania ćwiczeń fizycznych oraz zapewnianie im małych zabawek, takich jak klocki i sortowniki kształtów, pomaga rozwijać zarówno motorykę dużą, jak i małą. Proces nauki mówienia rozpoczyna się już w łonie matki. Niektórzy rodzice używają obrazków i fiszek do nauki języka, ale naprawdę skuteczną metodą jest łączenie języka z rzeczywistymi doświadczeniami.Badania wskazują, że niemowlęta w wieku zaledwie czterech dni potrafią już rozróżniać różne dźwięki i języki. Pełne miłości gesty rodziców i opiekunów, uważne słuchanie i reagowanie na wypowiedzi dziecka w połączeniu z żywą mimiką i zabawowym językiem podczas gier stanowią doskonałą okazję do wspierania rozwoju językowego niemowlęcia.Eksperci zauważyli ponadto, że karmienie piersią i częste okazywanie czułości fizycznej nie tylko pomagają w przyswajaniu składników odżywczych i przybieraniu na wadze, ale także sprzyjają tworzeniu bezpiecznych więzi między rodzicami a dzieckiem, przyczyniając się do rozwoju zdrowej osobowości. Chociaż niektórzy uważają, że temperament jest wrodzony, badania wskazują, że doświadczenia poporodowe mają znaczący wpływ na kształtowanie się charakteru.Dzieci rodzą się z indywidualnymi różnicami. Dziecko, które często się uśmiecha i nawiązuje kontakt wzrokowy z otaczającymi je osobami, w pewnym stopniu dostosowało się do swojego środowiska, co z kolei wpływa na jego charakter. Kiedy rodzice mówią do dziecka łagodnym tonem lub radośnie marszczą nos, jednocześnie pielęgnują jego wrodzony optymizm. Na przykład nieśmiałe dziecko, które jest bardzo wrażliwe i nadmiernie czujne w stosunku do otoczenia, może złagodzić swoje obawy i lęki dzięki łagodnemu, ale stanowczemu podejściu rodziców.Osobowość jest plastyczna. Trwa debata na temat tego, kiedy należy rozpocząć wczesną edukację – i czy dzieci powinny uczyć się rozpoznawania liter lub liczenia w młodym wieku. Niektórzy eksperci twierdzą, że przedwczesne wprowadzanie umiejętności czytania, pisania, liczenia lub obsługi komputera jest mniej korzystne niż umożliwienie dzieciom odkrywania różnorodnych zabawek. Poprzez smakowanie, dotykanie i manipulowanie prawdziwymi przedmiotami – takimi jak klocki, słoiki i garnki, wózki i małe narzędzia – dzieci zdobywają namacalne zrozumienie.Badania nad mózgiem potwierdzają długoletnie przekonanie pedagogów: wczesne doświadczenia społeczne i emocjonalne mają kluczowe znaczenie dla rozwoju intelektualnego. Rodzice i nauczyciele powinni dostosować podejście do doświadczeń i potrzeb każdego dziecka, zapewniając bogate środowisko fizyczne z różnorodnymi zabawkami, a także harmonijną atmosferę rodzinną, która sprzyja poczuciu miłości i bezpieczeństwa, zachęcając do odkrywania i eksperymentowania.