Strach stanowi główny objaw fobii. Kiedy osoby cierpiące na fobie napotykają określone bodźce zewnętrzne lub znajdują się w szczególnych sytuacjach, doświadczają nagłego, intensywnego przerażenia. Czynniki wywołujące fobie różnią się w zależności od osoby, ale typowymi przykładami są lęk społeczny, fobie specyficzne i agorafobia.
Zachowania unikowe
Pacjenci wykazują uporczywe lub powtarzające się zachowania unikowe.
Aby uniknąć czynników wywołujących strach, osoby cierpiące na fobie podejmują znaczne wysiłki, aby się od nich oddalić. Na przykład osoby z lękiem społecznym unikają sytuacji społecznych, obawiając się interakcji nie tylko z nieznajomymi, ale nawet ze znajomymi.
Reakcje fizjologiczne
Podczas ataków paniki pacjenci zazwyczaj doświadczają wyraźnych objawów fizycznych. Typowe objawy to drżenie, pocenie się, zaczerwienienie twarzy i kołatanie serca. W cięższych przypadkach mogą wystąpić zawroty głowy, nudności lub wymioty. Długotrwałe narażenie na takie objawy może niekorzystnie wpływać na zdrowie fizyczne pacjenta.
Niepokój i niepewność
Pacjenci mogą zacząć się martwić jeszcze przed spotkaniem się z budzącą lęk sytuacją lub przedmiotem, zamartwiając się, czy ich fobia się ujawni i spowoduje niekorzystne skutki. Ta obsesja często wywołuje znaczny niepokój i niepewność.
Brak samokontroli
Większość osób cierpiących na fobie zdaje sobie sprawę, że ich lęki są nadmierne, irracjonalne i niepotrzebne, ale nie są w stanie ich kontrolować. Bez interwencji trudno je stłumić.