Długotrwałe karmienie butelką niekorzystnie wpływa na rozwój zarówno górnej, jak i dolnej szczęki oraz zębów. W gabinetach stomatologicznych większość wad zgryzu jest związana z długotrwałym używaniem smoczka. Ponadto uporczywe ssanie wywiera nacisk na górne podniebienie i język, potencjalnie popychając zęby do tyłu podczas rozwoju.
Okres po ukończeniu pierwszego roku życia ma kluczowe znaczenie zarówno dla rozwoju uzębienia, jak i przyswajania języka. Dalsze używanie butelki na tym etapie może przyczyniać się do niejasnej wymowy. Dlatego zaleca się, aby rodzice stopniowo wprowadzali picie z kubka od około dziesiątego miesiąca życia, dążąc do całkowitego odzwyczajenia dziecka od butelki.
1. Stopniowo wycofuj butelkę. Na początku zastąp butelkę kubkiem niekapkiem, aby zapewnić okres przejściowy. Pozwoli to uniknąć nagłego odstawienia, które może spowodować znaczny stres emocjonalny, trudności z karmieniem lub niewystarczające spożycie pokarmów. Zachęcaj dziecko do przejścia na kubek, mówiąc na przykład: „Już jesteś duży, czas zacząć używać prawdziwego kubka”.
2. Przejdź od kubka niekapka do zwykłego kubka. Unikaj długotrwałego używania kubka niekapka, najlepiej ograniczając go do nie więcej niż dwóch miesięcy. Po tym okresie, jeśli dziecko nadal ma trudności z używaniem zwykłego kubka, wprowadź kubek ze słomką. Używanie słomki zachęca do wysuwania języka, pomagając w prawidłowym ułożeniu języka i zębów.
3. Jeśli karmienie butelką nadal jest konieczne, stopniowo rozcieńczaj mleko, aby zmienić jego smak, zachęcając dziecko do samodzielnego odzwyczajania się od butelki.
4. Po upływie roku wprowadź naukę picia z kubka, używając plastikowych kubków z uchwytami. Większość dzieci opanowuje samodzielne picie z kubka przed ukończeniem drugiego roku życia.