Hoewel werk efficiëntie vereist, moet ons leven juist vertragen. Wat houdt een langzamer tempo in? Ten eerste: voldoende ontspanning en vrije tijd; ten tweede: genieten van de momenten in het leven; ten derde: matig sporten; ten vierde: een comfortabele houding ten opzichte van consumptie; en ten vijfde: culturele ervaringen opdoen.
Het evenwicht tussen werk en privé is een fundamenteel principe van de positieve psychologie en een effectieve strategie voor moderne individuen om met stress om te gaan.
In de begintijd van de hervormingen en openstelling was Shenzhen voorstander van het motto: werk hard, speel hard. Misschien was dit een reactie op ons recente verleden van grote inefficiëntie, dat ons in een tijdperk van voortdurende urgentie had gestort. Juist door de ijver en onvermoeibare arbeid van het Chinese volk, dat vroeg opstond en laat naar bed ging, nam de sociale welvaart snel toe en verbeterde de levensstandaard aanzienlijk. Maar toen we de nieuwe eeuw ingingen, beseften we dat een samenleving die uitsluitend door efficiëntie wordt gedreven, geen harmonieuze samenleving is; we mogen rechtvaardigheid niet over het hoofd zien.Een leven dat uitsluitend door efficiëntie wordt gedreven, is geen gelukkige samenleving; we mogen vrije tijd niet verwaarlozen.
Efficiëntie kan onze relatieve levensduur verlengen, maar verbetert niet noodzakelijkerwijs de kwaliteit van ons leven. In dit tijdperk van kwaliteitsstreven kan efficiëntie alleen niet het hele leven vertegenwoordigen. We kunnen nog steeds niet ontkennen dat werk een hoge efficiëntie vereist. Toch kan ons leven niet worden gebaseerd op hoge efficiëntie en een hoog tempo.Het leven vraagt om een langzamer tempo, net als onze maaltijden: fastfood kan niet tippen aan de smaak van de Chinese keuken, en afhaalmaaltijden kunnen nooit concurreren met het gezellige samenzijn met het gezin rond een zelfgemaakte maaltijd. Fastfood levert alleen de essentiële voedingsstoffen, maar garandeert geen gezonde voeding en voldoet niet aan onze eetcultuur en emotionele band met voedsel. Mensen die alleen fastfood eten, hebben geen leven en brengen de urgentie van het werk mee in het ritme van het dagelijks leven. De laatste jaren is wereldwijd het concept van slow living opgekomen, en ik ben van mening dat dit zeer noodzakelijk is.Het leven heeft ritme nodig, een gematigd tempo, een evenwicht tussen spanning en ontspanning. Als het werk snel gaat, is slow living essentieel. Als alles gehaast is, neemt de druk onvermijdelijk toe, wat uiteindelijk leidt tot inefficiënt werk. Slow living is ook de effectieve garantie voor snel werk. Wat houdt slow living dan in? Ten eerste, voldoende ontspanning en vrije tijd.Je moet niet voortdurend door je werk worden belast. Vrije tijd kan de vorm aannemen van herstel, vakantie of gewoon wandelen en naar muziek luisteren – allemaal activiteiten die vermoeidheid verlichten en plezier brengen. Ten tweede moet je van het leven genieten door bewust en met aandacht te consumeren. Het gulzig consumeren van fastfood is niet alleen in strijd met de gezondheidsvoorschriften, maar berooft het leven ook van zijn smaak. De essentie van de keuken ligt niet in de prijs of zeldzaamheid, maar in de smaak, cultuur, sfeer en gezondheid.
Ten derde: matig sporten. Hoewel velen de voordelen van lichaamsbeweging erkennen, zijn sommigen fanatieke sporters geworden. In Nanping City wandelde iemand vijf uur per dag – duidelijk overdreven, met aanzienlijke nadelige gevolgen. Alles vereist matiging; te veel van het goede is schadelijk.
Ten vierde: een comfortabele benadering van consumptie.Sommigen houden vast aan het idee dat consumptie gepaard moet gaan met luxemerken en extravagantie, wat een weerspiegeling is van een innerlijke rusteloosheid en een verlangen naar onmiddellijke bevrediging in ons snelle leven. Een eenvoudige inrichting van het huis en comfortabele kleding verdienen de voorkeur, waarbij functionaliteit de sleutel is tot consumptie. Veel rijke mensen kleden zich vaak eenvoudig en geven de voorkeur aan massamerken. Richt je minder op uiterlijke verschijningen en het oordeel van anderen, en meer op innerlijke, persoonlijke en individuele ervaringen. Als je je prettig voelt, is dat voldoende; je hoeft je niet al te veel zorgen te maken over de mening van anderen.
Ten vijfde: ontwikkel een voorliefde voor culturele ervaringen. In dit tijdperk van informatie-overload, emotionele gevoelloosheid en een meedogenloos tempo hebben we nog steeds behoefte aan momenten van contemplatie, rustige observatie en introspectie. Word vrienden met jezelf en ontwikkel een relatie met rust.Ik verlang vaak naar het leven van twintig jaar geleden. Op zondag zat ik op het balkon, zette ik een kopje thee, stak ik een sigaret op en las ik de hele dag boeken. Af en toe noteerde ik inzichten of levenslessen in de marges – als ik die nu teruglees, krijg ik er een heel andere waardering voor.