„Od niepamiętnych czasów od synowych oczekiwano cierpliwości, ale teraz, jako teściowa, osiągnęłam granicę wytrzymałości!” – oświadczyła Xianzhen, pochodząca z Szanghaju mieszkanka Atlanty. „Chociaż moja synowa ma tytuł doktora, nie potrafi ani opiekować się dziećmi, ani prawidłowo gotować w domu, nie mówiąc już o oszczędnym zarządzaniu gospodarstwem domowym”. W rozmowie z doradcą rodzinnym Xianzhen była coraz bardziej poruszona:Opiekuję się ich dziećmi w domu, przygotowując posiłki podczas drzemek dzieci. Pod koniec dnia strasznie boli mnie plecy. Po kolacji, kiedy w końcu łapię oddech i próbuję porozmawiać z synem o codziennych sprawach, moja synowa siedzi z kwaśną miną, wyraźnie urażona, że „uzurpuję” jej męża. Doradca otworzyła usta, aby coś powiedzieć, ale zanim zdążyła wypowiedzieć choćby jedno słowo, Xianzhen kontynuowała: „Nie jestem też jakąś staromodną teściową. Jestem wykształcona. W moich czasach pracowaliśmy, zajmowaliśmy się domem, sami wychowywaliśmy troje lub czworo dzieci, a wieczorami często mieliśmy spotkania poświęcone studiowaniu polityki. Dzisiejsza młodzież jest naprawdę rozpieszczona.
Co więcej, często przygotowuję kolację, trzymając wnuka na rękach i czekając, aż wrócą do domu, a oni dzwonią i mówią, że coś im wypadło i nie wrócą na kolację.Czy tak należy się zachowywać? W ich oczach nie jestem nawet tak dobra jak niania!
Pani Gu Yun, doradca rodzinny praktykujący w okolicy Detroit, twierdzi, że takie sytuacje nie są rzadkością wśród przypadków, które konsultuje. Rzeczywiście, wiele teściowych mieszkających z synami uważa, że ich synowe zachowują się, jakby były właścicielkami domu, podczas gdy one same są sprowadzone do roli zwykłych służących wykonujących polecenia.
W odpowiedzi na te skargi pani Gu Yun i kilku ekspertów ds. doradztwa rodzinnego udziela następujących porad. Niech te szczęśliwe teściowe, które mają to szczęście, zastosują te zasady w praktyce: wysiłek przynosi owoce, a wraz z nimi mogą pojawić się nieoczekiwane nagrody.▲ Kultywuj pozytywne nastawienie i naucz się rezygnować z kontroli. Twoje dzieci są teraz dorosłe i potrafią podejmować własne decyzje. Jako starsza osoba zaakceptuj przejście od roli „głowy rodziny” do roli „doradcy”. Bliskie, długotrwałe współżycie teściowej i synowej nieuchronnie wiąże się z tarciami. W drobnych sprawach domowych staraj się wykazać cierpliwość i unikaj czepiania się szczegółów. Skup się na pozytywnych aspektach, doceniaj urocze cechy młodszego pokolenia i okazuj zrozumienie dla presji, z jaką się borykają.
Jeśli naprawdę czujesz się zestresowana, wyraź to w odpowiedni sposób. Powstrzymaj się od wtrącania się w sprawy swoich dzieci lub udzielania im nieproszonych rad dotyczących ich decyzji. Unikaj ciągłego porównywania dzisiejszej młodzieży do „starych dobrych czasów” i nigdy nie mów źle o swojej synowej w obecności innych osób.
▲ Zaakceptuj to, czego nie można zmienić. Ponieważ twój syn wybrał swoją żonę, relacja między teściową a synową jest już ustalona. Jeśli twój syn jest zadowolony, postaraj się zaakceptować tę rzeczywistość. Co może zapewnić większą stabilność i harmonię w rodzinie niż kochający się syn i synowa? Jeśli rozstaną się z powodu ingerencji teściów, nie tylko osoby starsze nie będą mogły cieszyć się spokojną emeryturą, ale także zaszkodzi to zdrowemu rozwojowi wnuków.▲Postaw się w jej sytuacji. Zrozum, że wyrażanie miłości między matką a synem znacznie różni się od wyrażania miłości między mężem a żoną. Nie narzucaj synowej swoich oczekiwań dotyczących okazywania uczuć. Przypomnij sobie swoją młodość jako synowa – czy nie pragnęłaś więcej uwagi i czasu od swojego męża? Biorąc pod uwagę jej punkt widzenia, będziesz bardziej skłonna zapewnić młodej parze prywatność.▲ Unikaj nadmiernej wrażliwości. Sporadyczne kłótnie lub ostre słowa między młodą parą są nieuniknione. Jako teściowa powstrzymaj się od zakładania, że każda niezgoda wynika z Ciebie. Najmądrzejszą rzeczą jest często cofnięcie się o krok. Przekraczanie granic w małżeństwie dzieci lub wychowywaniu wnuków rzadko pomaga; często pogarsza problemy.▲ Pielęgnuj wdzięczność i uczucie. Nie postrzegaj synowej jako osoby, która odebrała ci syna. Zamiast tego podziękuj jej za zakończenie jego samotnego, bezkorzennego życia, za dbanie o jego potrzeby i za urodzenie dzieci dzięki niestrudzonym wysiłkom. Często chwal ją w obecności syna; kiedy usłyszy takie słowa, nieuchronnie będzie cię bardziej szanować.
Serca są z krwi i kości. Każda odrobina uczucia, jaką teściowa okazuje synowej, jest jak wpłata na „emocjonalne konto”. Przy wystarczających rezerwach sporadyczne drobne tarcia lub nieporozumienia nie przerodzą się w poważne konflikty, a wzajemna komunikacja i zrozumienie staną się łatwiejsze.
Poszerz swoje kręgi towarzyskie. Przeprowadzka za granicę powoduje zmiany w środowisku życia, zrywając więzi ze starymi przyjaciółmi. W połączeniu z barierami językowymi i trudnościami transportowymi samotność może się nasilać. Dlatego naucz się samodzielnie czerpać radość: dołącz do kościoła lub działań społeczności, czytaj, ćwicz, nawiązuj nowe znajomości, pielęgnuj rośliny i kwiaty itp. Zapobiega to skupianiu całej uwagi wyłącznie na domu, gdzie każda sprawa staje się źródłem zmartwień i niepokoju.