„Dlaczego moja mama ostatnio podejrzewa ludzi o kradzież jej rzeczy? Nie ufa nawet własnej córce. Co się dzieje?” – zwierzyła mi się pani Li z wyraźnym zaniepokojeniem, ponieważ jej matka, siedemdziesięciolatka, stała się tak nieufna, że rodzina zmieniła już trzech opiekunów.
W klinikach psychiatrycznych i psychologicznych konsultacje dotyczące „podejrzliwości osób starszych” są powszechne, a tendencja ta wydaje się nasilać wraz z wiekiem.
W rzeczywistości zwiększona podejrzliwość jest przede wszystkim powszechnym stanem psychicznym wśród osób starszych. Wraz z wiekiem pogorszenie słuchu i wzroku może utrudniać przetwarzanie informacji, co sprawia, że osoby starsze są podatne na subiektywne założenia i łatwowierność wobec plotek. Ponadto zawężenie kręgów społecznych i skupienie uwagi sprawia, że seniorzy interpretują rodzinne dyskusje jako plotki na swój temat lub nadmiernie analizują nieumyślnie ostre uwagi dzieci.
Należy jednak pamiętać, że nadmierna podejrzliwość u osób starszych wymaga nie tylko zrozumienia i troskliwej opieki ze strony członków rodziny, ale także czujności wobec potencjalnych zaburzeń zdrowia psychicznego. Najczęstszym z nich jest demencja, w której osoby cierpiące na tę chorobę nie tylko doświadczają zaburzeń pamięci, ale także często mają urojenia – na przykład wierzą, że inni kradną ich rzeczy lub spiskują przeciwko nim. Inne problemy psychologiczne mogą również objawiać się podobnymi symptomami.
Dlatego też, jeśli osoba starsza uporczywie podejrzewa innych o kradzież lub plotkowanie na jej temat lub wierzy, że cierpi na poważną chorobę, powinna niezwłocznie zgłosić się do specjalistycznej kliniki zdrowia psychicznego lub psychologicznej. Dzięki odpowiedniemu leczeniu stan ten często ulega znacznej poprawie.