"Waarom verdenkt mijn moeder de laatste tijd steeds mensen ervan haar spullen te stelen? Ze vertrouwt zelfs haar eigen dochter niet meer. Wat is er aan de hand?" Mevrouw Li vertrouwde me dit toe met duidelijke bezorgdheid, omdat haar moeder, die in de zeventig is, zo wantrouwig was geworden dat het gezin al drie verzorgers had versleten.
In psychiatrische en psychologische klinieken zijn consulten over "wantrouwen bij ouderen" schering en inslag, en deze neiging lijkt toe te nemen naarmate men ouder wordt.
In werkelijkheid is verhoogde achterdocht vooral een veelvoorkomende psychologische toestand bij ouderen. Naarmate men ouder wordt, kunnen gehoor- en gezichtsstoornissen de informatieverwerking belemmeren, waardoor men geneigd is tot subjectieve aannames en lichtgelovigheid ten aanzien van geruchten. Bovendien leidt de verkleining van sociale kringen en focus ertoe dat senioren familiediscussies interpreteren als roddels over zichzelf, of onbedoeld harde opmerkingen van kinderen overanalyseren.
Het is echter belangrijk op te merken dat overmatig wantrouwen bij ouderen niet alleen begrip en aandachtige zorg van familieleden vereist, maar ook waakzaamheid ten aanzien van mogelijke onderliggende psychische aandoeningen. De meest voorkomende daarvan is dementie, waarbij mensen niet alleen last hebben van geheugenverlies, maar ook vaak waanideeën ontwikkelen, zoals het geloof dat anderen hun bezittingen stelen of complotten tegen hen smeden. Andere psychische problemen kunnen ook soortgelijke symptomen vertonen.
Als een oudere persoon voortdurend anderen verdenkt van diefstal of roddelen, of denkt dat hij of zij een ernstige ziekte heeft, moet hij of zij daarom onmiddellijk advies inwinnen bij een gespecialiseerde kliniek voor geestelijke gezondheidszorg of psychologie. Met de juiste behandeling verbetert de toestand vaak aanzienlijk.