In onze interacties met anderen verlangen we allemaal naar harmonieuze en prettige relaties en hebben we een hekel aan oppervlakkige, onoprechte 'vriendschappen'. Dergelijke relaties zijn niet gebaseerd op oprechte psychologische betrokkenheid of emotionele uitwisseling tussen partijen, maar vertegenwoordigen eerder pseudo-vriendschappen waarin individuen hun eigen belangen nastreven of toegeven aan de voorkeuren van anderen.
Sociale psychologen hebben door middel van longitudinale studies vastgesteld dat personen met een ongezonde psychologische toestand vaak moeite hebben om harmonieuze, vriendschappelijke en betrouwbare relaties op te bouwen. In hun interacties halen ze geen vreugdevolle voldoening uit hun relaties en bieden ze anderen geen zinvolle steun. Om harmonieuze en prettige relaties te bevorderen, hebben sociale psychologen een aantal veelvoorkomende schadelijke psychologische toestanden geïdentificeerd die vrouwen in hun sociale contacten moeten proberen te vermijden.
1. Minderwaardigheidscomplex. Sommige vrouwen voelen zich minderwaardig in sociale interacties vanwege factoren als uiterlijk, lichaamsbouw of verfijning. Ze aarzelen om hun mening te geven, handelen besluiteloos, hebben geen lef, zijn het altijd met anderen eens en hebben geen eigen mening.
In gesprekken kunnen ze geen waardevolle inzichten of suggesties geven die het overwegen waard zijn, waardoor anderen het gevoel krijgen dat hun gezelschap tijdverspilling is. Het is logisch dat mensen hen dan gaan vermijden.
2. Afgunst. Sommigen zeggen dat afgunst inherent is aan vrouwen, en dit is vooral opvallend in sociale interacties! Wanneer men met anderen omgaat, kan men merken dat men jaloers is op de sterke punten of prestaties van anderen in plaats van complimenten te geven, en stiekem hoopt dat anderen tekortschieten of zelfs tegenslag ondervinden.Bedenk het volgende: iemand die verteerd wordt door afgunst zal nooit oprechte warmte of oprecht gedrag tonen in relaties, en zal natuurlijk niet geliefd zijn.
3. Wantrouwige aard. Het grootste taboe onder vrienden is wantrouwen – ongegronde twijfel over anderen. Sommige mensen verdenken anderen er voortdurend van kwaad over hen te spreken, of denken zonder reden dat anderen complotten tegen hen smeden, grijpen naar strohalmen en missen zelfs het meest elementaire vertrouwen.Zulke mensen gedijen bij het veroorzaken van problemen, waardoor vrienden hen zien als storende elementen die koste wat kost moeten worden vermeden. 4. Egoïsme. Sommigen gaan relaties alleen aan om voordeel te behalen – of ze nu jaloers zijn op de positie van een ander, tastbare voordelen nastreven of een specifiek verzoek willen inwilligen. Als de ander geen tastbaar voordeel biedt, trekken ze zich terug uit de relatie.Deze egoïstische mentaliteit kwetst anderen gemakkelijk; zodra hun ware aard wordt herkend, worden relaties resoluut verbroken. 5. Spelende mentaliteit. In interacties missen ze oprechtheid en behandelen ze vriendschappen als triviale amusement. Ze nemen een luchthartige houding aan ten opzichte van het leven, gaan oppervlakkige uitwisselingen aan zonder echte diepgang en geven er de voorkeur aan om een show op te voeren. Wanneer anderen steun nodig hebben, vluchten ze meestal bij het eerste teken van problemen. Zulke individuen kunnen geen echte vriendschappen cultiveren.
6. De onverschillige mentaliteit. Ze wentelen zich in hun eigen uniekheid, geloven dat ze uitzonderlijke wezens zijn en beschouwen interacties als daden van liefdadigheid of gunst. Ze hebben een opgeblazen gevoel van eigenwaarde en gedragen zich afstandelijk en hooghartig, waardoor anderen worden afgeschrikt om hen te benaderen. Het spreekt voor zich dat zulke personen geen vrienden hebben.
7. Vooroordelen. Ze geven zich over aan laissez-faire vrijheid, terwijl ze anderen marxistisch-leninistische normen opleggen en extreem streng zijn in het bekritiseren van elk detail. Ze koesteren wrok over kleine incidenten, koesteren haat en vinden anderen onwaardig om mee om te gaan.Zulke personen komen vaak in een impasse terecht in hun interpersoonlijke relaties, omdat ze op elk detail en elke persoon letten, waardoor hun vriendenkring steeds kleiner wordt. Niemand is immers onfeilbaar; zonder het vermogen om te vergeven kunnen blijvende vriendschappen niet standhouden.
Het doel van vriendschap kan worden gezegd te berusten op wederzijdse genegenheid en wederkerigheid. Deze uitwisseling van emoties en harten tussen individuen streeft niet naar geldelijk gewin of winst, maar naar het wederzijdse verlangen naar spirituele en psychologische interactie, emotionele steun en de blijvende voeding die dergelijke banden in stand houdt.
"Het is zaliger te geven dan te ontvangen" – dit is de conclusie die de Amerikaanse sociaal psycholoog Altman trekt met betrekking tot menselijke relaties.
Hoe cultiveer je dan echte vriendschappen? De Bijbel leert ons: "Heb anderen lief zoals je jezelf liefhebt." "Behandel anderen zoals je zelf behandeld wilt worden." Volg dit advies op en je zult ware vriendschap vinden.