Lucy Wang, een intelligente en capabele aanstaande moeder, zat in de spreekkamer. Ze was 25 weken zwanger en haar gebruikelijke stralende vreugde was verdwenen terwijl ze angstig wachtte op de beoordeling van haar testresultaten door haar arts. Ze was gediagnosticeerd met zwangerschapsdiabetes. Ze wilde wanhopig begrijpen: waarom had zij, die voorheen gezond was, deze aandoening tijdens de zwangerschap ontwikkeld? Welke gevolgen had zwangerschapsdiabetes voor zowel moeder als kind? Had het eerder ontdekt kunnen worden? Was het te behandelen?En nog belangrijker: hoe kan het worden voorkomen?
De zorgen van Lucy Wang komen eigenlijk vrij vaak voor. Zwangerschapsdiabetes verwijst naar diabetes die zich ontwikkelt of wordt ontdekt tijdens de zwangerschap bij vrouwen die voorheen een normaal glucosemetabolisme hadden of een onderliggende verminderde glucosetolerantie. Naarmate de zwangerschap vordert, maakt een verhoogd gehalte aan insulineachtige stoffen in het lichaam de kans op zwangerschapsdiabetes groter.Tegenwoordig worden vrouwen in de stad vaak op latere leeftijd zwanger, zijn ze minder lichamelijk actief tijdens hun dagelijkse werkzaamheden en hebben ze na de zwangerschap vaak last van overvoeding. Deze factoren dragen ook bij aan de hoge incidentie van zwangerschapsdiabetes. De gevolgen van zwangerschapsdiabetes voor zowel moeder als foetus zijn afhankelijk van de ernst van de aandoening en de mate waarin de bloedglucose onder controle is. Zwangere vrouwen met een goed gecontroleerde bloedglucose ondervinden minimale gevolgen voor zichzelf en hun baby's. Omgekeerd lopen vrouwen met een slecht gecontroleerde bloedglucose grotere risico's voor zowel moeder als kind.
Gevolgen voor de moeder: Kan leiden tot afwijkingen in de ontwikkeling van de foetus of zelfs tot de dood, met een verhoogd risico op miskramen. Verhoogt het risico op zwangerschapshypertensie en een hoger risico op infecties, zoals vulvovaginale ontsteking, pyelonefritis, asymptomatische bacteriurie, postpartum infectie en mastitis. Gaat gepaard met een hogere incidentie van polyhydramnios. De verhoogde kans op macrosomie leidt tot een moeilijke bevalling en letsel aan het geboortekanaal.De kans op een chirurgische bevalling neemt toe en een langdurige bevalling kan leiden tot postpartum bloeding. Bij volgende zwangerschappen is de kans op herhaling van diabetes groot, met een aanzienlijk langetermijnrisico op het ontwikkelen van diabetes type 2.
Effecten op de foetus: hoge incidentie van macrosomie (buitensporig grote foetus). Foetale groeibeperking (buitensporig kleine foetus). Verhoogd risico op miskraam, vroeggeboorte en aangeboren afwijkingen.
Effecten op de pasgeborene: verminderde ademhalingsfunctie, hypoglykemie.
Vroege symptomen van zwangerschapsdiabetes: toegenomen honger, overmatig eten en drinken, en frequent urineren. Voor de behandeling van zwangerschapsdiabetes is het belangrijk om eerst de ernstige gevolgen ervan te onderkennen: het is niet slechts een klein probleem van suiker in de urine, maar heeft aanzienlijke gevolgen voor zowel de moeder als de baby. Ten tweede is het cruciaal om te begrijpen dat het onder controle te houden is. De meeste getroffen vrouwen kunnen hun bloedsuikerspiegel effectief beheersen door voorlichting, dieetcontrole onder medisch toezicht en meer lichaamsbeweging.
Dieetbeheer houdt in dat maaltijden worden samengesteld op basis van suikerarme, vetarme, matig eiwitrijke voedingsmiddelen die rijk zijn aan vezels. Kies voor stomen of koken in plaats van bakken. De porties moeten matig zijn en de maaltijden moeten over meerdere kleinere porties worden verdeeld. Pas de voedselinname aan op basis van nuchtere en postprandiale bloedglucosecontrole. Medicatie is noodzakelijk als de bloedsuikerspiegel niet onder controle blijft.Momenteel zijn subcutane insuline-injecties de belangrijkste medicatie voor de behandeling van zwangerschapsdiabetes in China. De insulinedosering varieert aanzienlijk van persoon tot persoon en verandert tijdens de zwangerschap, waardoor strikte medische controle noodzakelijk is om hypoglykemie of onvoldoende controle te voorkomen.
Criteria voor een bevredigende regulering van de bloedglucosespiegel bij zwangerschapsdiabetes: - Geen significante hongergevoelens - Nuchtere bloedglucosespiegel: 3,3–5,6 mmol/L - 30 minuten voor de maaltijd: 3,3–5,8 mmol/L - Na de maaltijd: 4,4–6,7 mmol/L - 's Nachts: 4,4–6,7 mmol/L
Preventie van zwangerschapsdiabetes: De toename van insulineachtige stoffen die tijdens de zwangerschap worden afgescheiden, is moeilijk te beïnvloeden.Door middel van voedingsaanpassingen – kleinere, frequentere maaltijden – kan de belasting van het lichaam echter worden verminderd. Tegelijkertijd verbetert matige lichaamsbeweging, zoals wandelen na de maaltijd of lichte gymnastiekoefeningen, het glucosegebruik, waardoor de bloedsuikerspiegel verbetert en het ontstaan van diabetes mogelijk wordt uitgesteld of voorkomen. Mocht zwangerschapsdiabetes toch ontstaan, dan is er geen reden tot onnodige paniek. De meeste vrouwen met zwangerschapsdiabetes kunnen de aandoening effectief onder controle houden door middel van voedingsaanpassingen en passende lichaamsbeweging onder medisch toezicht. Met de juiste behandeling kunnen deze vrouwen nog steeds succesvol bevallen.
Lucy Wang glimlachte weer toen ze deze uitleg hoorde. Ze noteerde ijverig de belangrijkste punten: letten op haar dieet, vaker kleinere porties eten; bewegen, matig sporten; de bloedsuikerspiegel controleren om de voortgang bij te houden. Het leek erop dat vrouwen met zwangerschapsdiabetes een leven konden leiden dat veel leek op dat van vrouwen zonder zwangerschapsdiabetes.