Fobie" die middelbare mannen treft
Psychologische casestudy
Patiënt Daming is 45 jaar oud. Hij kwam op 23-jarige leeftijd bij zijn huidige organisatie werken en is daar nu al 22 jaar in dienst, maar nog steeds slechts adjunct-afdelingshoofd. Als hij er de komende twee jaar niet in slaagt om promotie te maken, zullen zijn kansen op een promotie aanzienlijk afnemen. Zijn angst wordt nog versterkt door het feit dat een aantal nieuw overgeplaatste collega's uitzonderlijke prestaties hebben geleverd, waardoor Daming zijn kansen op promotie nog kleiner acht.
Daming kan deze zorgen niet met zijn vrouw delen, omdat zij hem niet kan helpen en alleen maar zou zeuren en de zaken ingewikkelder zou maken. Vroeger deelde hij zijn zorgen met collega's of luchtte hij af en toe zijn hart online, maar de laatste tijd heeft hij zelfs geen behoefte meer om zich uit te spreken.
Daming's angst voor ouder worden leek van de ene op de andere dag te zijn ontstaan. Tijdens een recente reünie voelde hij zich diep ontmoedigd toen hij zag hoe zijn klasgenoten in luxe auto's reden en pronkten met designermerken. Deze confrontatie was ondraaglijk en drukte zwaar op zijn gemoed. Hij zag zichzelf steeds meer als volkomen nutteloos, omdat hij het grootste deel van zijn leven had gestreefd naar iets, maar niets noemenswaardigs had bereikt.
Hij werd gekweld door rusteloze gedachten: moest hij van baan veranderen, of gewoon ontslag nemen om zijn eigen bedrijf te beginnen? Misschien emigreren naar Canada of Australië? Hij maakte zich voortdurend zorgen dat hij, tenzij hij van koers veranderde, zijn leeftijdsgenoten nooit zou inhalen – zelfs niet met een raket – en ook geen gelijke tred zou kunnen houden met deze tijd van steeds stijgende kosten.
Maar hoe vaak Daming ook slapeloze nachten doorbracht, hoe diep hij ook wanhoopte, hij kon niet ontsnappen aan de realiteit van zijn voortschrijdende leeftijd. Plotseling voelde hij dat in deze fase van zijn leven veel dromen al in de verte waren verdwenen en dat de onvervulde dromen voor altijd buiten bereik leken. Hij wist echt niet hoe hij zichzelf van het tegendeel kon overtuigen.
Psychologische analyse
Voor veel mannen van middelbare leeftijd is professionele prestatie van het grootste belang. Mensen zoals Daming, die geen noemenswaardige carrièreprestaties hebben geleverd of te maken hebben met tegenslagen en knelpunten, ontwikkelen vaak pessimistische en negatieve gevoelens over hun voortschrijdende leeftijd en onvervulde ambities. Dit wordt 'leeftijdsangst' genoemd, of wat psychologische experts de 'midlifecrisis' noemen.
Het meest opvallende symptoom is een diep gevoel van moedeloosheid, vaak gepaard gaande met slapeloosheid of overmatige slaperigheid, verminderde eetlust en een aanhoudend gevoel van malaise. Verontrustende gebeurtenissen in het leven versterken deze somberheid vaak nog, wat leidt tot existentiële twijfels en een pessimistischer kijk op het leven, waardoor het gevoel van stuurloosheid op middelbare leeftijd nog intenser wordt.Dergelijke mannen nemen vaak hun toevlucht tot stilzwijgen en vermijdingsgedrag; in ernstige gevallen kunnen sommigen zelfs zelfmoord overwegen als uitweg.
Degenen die psychologisch goed voorbereid zijn, kunnen de turbulentie van de midlifecrisis echter met relatieve kalmte doorstaan.
Psychologische remedie
Bij het bereiken van de middelbare leeftijd is het cruciaal om je koers bij te stellen.Verschuif de focus geleidelijk van externe bezigheden naar innerlijke reflectie en cultiveer levenswijsheid om psychologische lasten te verlichten. Om 'leeftijdsangst' echt te overwinnen, moeten mannen van middelbare leeftijd leren om hun gehechtheid aan rijkdom, relaties en reputatie los te laten.
Het is natuurlijk dat mensen instinctief hun levensverwachtingen verhogen. Dit heeft een positieve waarde als psychologische drijfveer voor persoonlijke vooruitgang en maatschappelijke vooruitgang.Maar 'extremen keren onvermijdelijk om'. Het volhouden van onrealistisch hoge verwachtingen van het leven kan wel eens de psychologische oorzaak zijn waarom sommige mensen kostbare tijd verspillen aan dagelijkse melancholie en ontevredenheid, zonder ooit de vreugde en voldoening van het leven te ervaren. Hoe hoger de verwachtingen, hoe groter het psychologische conflict – een conclusie die is getrokken uit de sociale psychologie.
Bovendien moet Daming, hoe druk hij ook is met zijn werk, de dagelijkse gewoonte van lezen en leren volhouden.Het eenvoudigste tegengif voor rusteloosheid is kracht zoeken in kennis. Mensen met innerlijke kracht laten zich minder beïnvloeden door externe omstandigheden. Als gevoelens van onderdrukking of moedeloosheid zijn lichamelijke welzijn beginnen te beïnvloeden, zou Daming kunnen overwegen om een langere pauze te nemen – terug te keren naar de geboorteplaats van zijn jeugd of rust te zoeken op een afgelegen eiland om zijn gemoedstoestand weer in balans te brengen.