Oorzaken van ondervoeding bij zuigelingen
Bij zuigelingen die flesvoeding krijgen, kan ondervoeding het gevolg zijn van onjuiste voedingspraktijken, zoals het te veel verdunnen van flesvoeding of het geven van onvoldoende hoeveelheden. Bij zuigelingen die borstvoeding krijgen, kan een onvoldoende melkproductie of slechte eetgewoonten van de moeder eveneens leiden tot ondervoeding.Bovendien kunnen bepaalde ziekten (zoals chronische diarree, parasitaire infecties, chronische dysenterie, aandoeningen van de luchtwegen, maag- en darmstoornissen, enz.) een directe invloed hebben op de voedingsinname van een baby en zo bijdragen aan ondervoeding.
Welke symptomen kunnen wijzen op ondervoeding bij zuigelingen?
De meest voorkomende symptomen zijn vermoeidheid, gewichtsverlies, groeiachterstand, frequente ziektes, bloedarmoede, hypoglykemie, verminderde eetlust, kieskeurig eten of verlies van eetlust, hypocalcemische convulsies, constipatie en spierzwakte. In ernstige gevallen kunnen zuigelingen ook hartritmestoornissen of een verhoogde gevoeligheid voor pathologische fracturen krijgen.
Ondervoede zuigelingen vertonen ontwikkelingsachterstanden, een kleine gestalte, doffe huid en haren, bleke slijmvliezen en een stagnerend of afnemend gewicht. Klinisch wordt ondervoeding doorgaans onderverdeeld in marasmatische en oedemateuze vormen.De intellectuele en motorische ontwikkeling is in verschillende mate vertraagd, met een subnormale lichaamstemperatuur, trage polsslag en lage bloeddruk.
Oedemateus type – Milde gevallen vertonen alleen subcutaan oedeem, terwijl ernstige gevallen pitting-oedeem (indruk bij druk) van de geslachtsorganen, bovenste ledematen, buik en gezicht kunnen vertonen. Een minderheid van de kinderen kan pleurale of peritoneale effusies ontwikkelen en sommige kunnen ook purpura vertonen.Plotselinge gewichtstoename is een betrouwbare indicator voor oedeem bij dit subtype. Langdurige ondervoeding kan leiden tot verschillende complicaties, waaronder rachitis, terugkerende infecties, diarree, otitis media en pyelonefritis. Laboratoriumtests kunnen tekenen van bloedarmoede aan het licht brengen.
Bovendien wordt de ernst van ondervoeding bij kinderen ingedeeld in drie graden: graad I (licht), graad II en graad III (ernstig).
Graad I ondervoeding: normale mentale toestand. Gewicht 15%-25% onder normaal, dikte van het onderhuidse vet in de buik 0,8 cm-0,4 cm, droge huid, niet-beïnvloede lengte.
Graad II ondervoeding: lusteloos, prikkelbaar, verminderde spierspanning, slappe spieren, gewicht 25-40% onder normaal, dikte van het onderhuidse vet in de buik <0,4 cm, bleke, droge huid, dof haar, groeiachterstand.
Graad III ondervoeding – mentale atrofie, afwisselende episodes van slaperigheid en rusteloosheid, vertraagde intellectuele ontwikkeling, spieratrofie, lage spierspanning, gewicht meer dan 40% onder normaal, verdwijning van onderhuids vet op de buikwand, rimpels op het voorhoofd waardoor het gezicht er verouderd uitziet.De huid ziet er bleek, droog en inelastisch uit; het haar is broos; de lichaamslengte is aanzienlijk onder normaal; hypothermie, bradycardie, anorexia en constipatie komen vaak voor. In ernstige gevallen kan oedeem ontstaan als gevolg van verlaagde serumalbuminespiegels.
Hoe moet ondervoeding bij zuigelingen worden aangepakt?
Bepaal eerst de oorzaak van de ondervoeding. Als de baby borstvoeding krijgt, moet de moeder haar dieet aanpassen, omdat alleen een uitgebreide, evenwichtige voedingsinname de toestand van de baby effectief kan verbeteren. Als de ondervoeding wordt veroorzaakt door een ziekte, moet de onderliggende aandoening actief worden behandeld en moet de voedingsinname van de baby onmiddellijk worden verbeterd om het herstel te bevorderen. Over het algemeen zal milde ondervoeding snel verbeteren zodra de oorzaak is vastgesteld en het dieet is aangepast.Als de symptomen van ondervoeding ernstig zijn, is onmiddellijk medisch advies essentieel voor het toedienen van vitaminesupplementen en andere therapeutische interventies onder klinische observatie.
Dieetbeheer voor ondervoede zuigelingen
Aanpassing van het dieet vormt de hoeksteen van de behandeling van ondervoeding. Milde gevallen vereisen voornamelijk heropvoeding op het gebied van voeding, waarbij eiwitrijke, calorierijke maaltijden worden verstrekt totdat het kind verzadigd is. Matige tot ernstige ondervoeding vereist een stapsgewijze aanpak: begin met een minimale calorie-inname en verhoog geleidelijk zowel de hoeveelheid als de variatie van het voedsel.De portiegroottes moeten worden aangepast aan de eetlust en stoelgang van het kind. Voor kinderen die voedsel goed verdragen, kan de dagelijkse calorie-inname worden verhoogd tot 120-140 kcal per kilogram lichaamsgewicht. Na de behandeling moet de calorie-inname worden aangepast aan de normale behoeften. Als uw baby tekenen van ondervoeding vertoont, moet u de onderliggende oorzaak aanpakken en eventuele complicaties onmiddellijk behandelen.Daarnaast kunnen traditionele Chinese geneeskunde, acupunctuur, buikmassage, tuina-therapie en orale spijsverteringshulpmiddelen worden gebruikt om de spijsvertering te verbeteren en de eetlust te stimuleren. Behandelingen met traditionele Chinese geneeskunde 1. Neem een paling en 10 g kippenmaag. Verwijder de ingewanden van de paling, snijd deze in stukken en doe deze samen met de kippenmaag in een kom. Stoom het geheel gaar en eet het op. 2. Kook 30 g zoete aardappelbladeren met 10 g kippenmaag. Zeef het mengsel en drink de vloeistof op.kippenmaag (10 g). Laat sudderen tot een afkooksel, breng op smaak en consumeer. 3. Moedermelk gemengd met mout, gestoofd tot een afkooksel om te consumeren. 4. Enkele meidoornbessen met een kleine hoeveelheid bruine suiker, gestoofd tot een afkooksel om te consumeren. 5. 3 g ganzenvoetkruid gestoofd met varkensvlees om te consumeren. 6. 60 g gouden muntkruid gestoofd met tofu om te consumeren.