Każdego miesiąca kobiety doświadczają kilku dni, podczas których czują się zupełnie innymi osobami — niespokojnymi, podatnymi na nagłą drażliwość i tracącymi opanowanie. W tym okresie życie wydaje się całkowicie ponure, co skłania wiele kobiet do przysięgania, że nigdy więcej nie chcą być kobietami. Te, które doświadczyły takiego cierpienia, doskonale wiedzą, o co chodzi: o irytujący zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS).
Zespół napięcia przedmiesiączkowego należy do najdokładniej badanych schorzeń we współczesnej medycynie, a naukowcy zajmujący się medycyną i naukami przyrodniczymi klasyfikują go jako poważne wyzwanie dla neuronauki.Ponad dwa tysiące lat temu grecki lekarz opisał na piśmie różnorodne objawy PMS. Jednak nawet dzisiaj nie ma zgody co do jego przyczyn i leczenia. Ponieważ doświadczenia każdej osoby są inne, obecny stan wiedzy naukowej ogólnie przypisuje PMS wzajemnemu oddziaływaniu układów hormonalnego i neurologicznego oraz czynników społeczno-psychologicznych.Objawy PMS są najbardziej nasilone u kobiet w wieku 30–40 lat. Ich pojawienie się wynika z połączonego wpływu wahań hormonalnych, czynników społecznych i różnych stresów życiowych.
Objawy PMS obejmują ponad 150 różnych przejawów, jednak najczęściej występuje siedem z nich:
1. Bóle głowy i migreny: Powstają one w wyniku ucisku spowodowanego zatrzymaniem płynów w zatokach czaszki. Migreny często występują podczas menstruacji i są związane z przedmiesiączkowym wzrostem poziomu estrogenu.
2. Obrzęki: Wiele kobiet doświadcza przyrostu masy ciała z powodu zatrzymywania płynów. Obrzęki mogą dotyczyć rąk, stóp i brzucha, a niektóre osoby doświadczają również obrzęku dziąseł, gromadzenia się płynów za oczami, a nawet w kręgach. To ostatnie może powodować bóle pleców.Obrzęk piersi może wynikać z wydzielania prolaktyny przez przysadkę mózgową, co przyspiesza produkcję hormonów. 4. Wypryski: Zmniejszone wydzielanie estrogenu zwiększa produkcję sebum (tłuszczu wytwarzanego przez podskórną warstwę tłuszczową). Wraz ze spadkiem poziomu hormonów przed miesiączką skóra staje się bardziej wrażliwa i szorstka. Zwiększone wydzielanie sebum zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia trądziku.
5. Obniżony nastrój: Różnica między obniżonym nastrojem związanym z zespołem napięcia przedmiesiączkowego a chorobą polega na tym, że obniżony nastrój znika nagle wraz z nadejściem miesiączki. Jest to prawdopodobnie spowodowane obniżonym poziomem estrogenu i produkcją przez mózg substancji zwanej aminą złożoną. Obie substancje mogą powodować zmiany nastroju.
6. Zmęczenie:Chociaż niektóre kobiety przed miesiączką odczuwają wzrost energii, większość z nich czuje się zmęczona i ma trudności z koncentracją. Wynika to z niestabilnego poziomu cukru we krwi.
7. Łaknienie: Kobiety często odczuwają łaknienie, szczególnie na słodycze, przed miesiączką. Wynika to z faktu, że w tym okresie kobiety potrzebują dodatkowych 500 kalorii dziennie – czyli o 30% więcej niż zwykle.Aby zaspokoić to dodatkowe zapotrzebowanie kaloryczne, większość kobiet sięga po produkty o wysokiej zawartości cukru, takie jak czekolada. Jak złagodzić objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego? 1. Zmniejszyć spożycie kalorii o 10–15% Kobiety po menopauzie są podatne na przyrost masy ciała, dlatego pacjentki powinny monitorować codzienne spożycie pokarmów, ograniczyć spożycie produktów słodkich i wysokotłuszczowych oraz wprowadzić odpowiednią aktywność fizyczną, aby kontrolować wagę i zapobiegać otyłości.
2. Stosuj dietę niskosodową, niskocukrową i niskotłuszczową
Umiarkowane spożycie pokarmów powinno opierać się na produktach niskosodowych, niskocukrowych i niskotłuszczowych, przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiedniego spożycia białka, witamin, węglowodanów, błonnika i minerałów.
3. Nie należy zaniedbywać intymności seksualnej
Harmonijne życie seksualne jest niezbędne dla kobiet w okresie menopauzy. Nie tylko łagodzi skutki starzenia się i poprawia objawy neuropsychiatryczne, ale także zwiększa pewność siebie.
4. Taniec jest doskonałą formą ćwiczeń
Aktywny udział w aktywności fizycznej wzmacnia ciało, kontroluje wagę oraz poprawia czujność i jasność umysłu.Należy jednak unikać forsownych ćwiczeń, aby zapobiec złamaniom. Preferowane są łagodne aktywności, takie jak jogging, spacery, jazda na rowerze lub uprawianie tai chi.
Zespół napięcia przedmiesiączkowego objawia się w różnych postaciach klinicznych o różnym nasileniu, co wymaga indywidualnego podejścia do leczenia poszczególnych pacjentek. Niemniej jednak lepiej jest zapobiegać niż leczyć; proaktywne działania przygotowawcze mogą skutecznie zapobiec wystąpieniu PMS.