Spermaanalyse is een essentiële test voor het beoordelen van de vruchtbaarheid van mannen en is cruciaal voor het diagnosticeren en behandelen van mannelijke onvruchtbaarheid. Hoe lang moet men zich onthouden voor een spermatest?
Deskundigen geven aan dat voor spermaanalyse over het algemeen 2 tot 7 dagen onthouding vereist is. Langdurige onthouding kan de meting van bepaalde spermaparameters beïnvloeden, voornamelijk de beweeglijkheid van het sperma.
Deskundigen stellen dat binnen een uur na ejaculatie meer dan de helft van het sperma beweeglijkheid moet vertonen. Een aantal onder deze drempel wordt als abnormaal beschouwd en wordt asthenospermie of lage beweeglijkheid van het sperma genoemd. Volledige afwezigheid van beweeglijkheid wordt gediagnosticeerd als necrospermie. Beide aandoeningen zijn belangrijke oorzaken van mannelijke onvruchtbaarheid.
De analyse van belangrijke spermaparameters, zoals concentratie, beweeglijkheid en morfologie, moet worden geplaatst in de context van de medische geschiedenis van de patiënt. Alleen vertrouwen op laboratoriumresultaten zonder rekening te houden met de klinische achtergrond is een uiterst naïeve en onverantwoordelijke benadering van patiëntenzorg. Dit komt omdat: ten eerste, spermaanalyse geen functionele test is; het geeft slechts een ruwe inschatting van het vruchtbaarheidspotentieel aan de hand van indicatoren zoals het aantal zaadcellen, de beweeglijkheid en de morfologie. Dit is vergelijkbaar met het beoordelen van een boek op zijn kaft en is inherent gebrekkig;Ten tweede kan een routineanalyse van sperma geen uitsluitsel geven over het bevruchtingsvermogen van het kleine aantal spermacellen dat de bevruchtingsplaats bereikt. Voor een nauwkeurige beoordeling van de mannelijke vruchtbaarheid is daarom een uitgebreide evaluatie nodig, waarbij ook klinische gegevens zoals de medische geschiedenis worden meegenomen. De definitie van mannelijke onvruchtbaarheid bevat absoluut geen bepalingen met betrekking tot specifieke spermaparameters. Een routineanalyse van sperma dient slechts als referentie voor de beoordeling van de mannelijke vruchtbaarheid en kent tal van beperkingen, waardoor een beoordeling in combinatie met de medische geschiedenis noodzakelijk is. De medische geschiedenis heeft voornamelijk betrekking op de periode waarin geen anticonceptie is gebruikt.Onze klinische observaties wijzen erop dat veel patiënten met hypogonadotrope mannelijke onvruchtbaarheid een zwangerschap bereiken wanneer de vrouwelijke partner zwanger wordt na een behandeling die een klein aantal spermacellen in het sperma oplevert. Dit onderstreept het cruciale belang van de medische voorgeschiedenis. Omgekeerd, als er een voorgeschiedenis van mislukte conceptie bestaat naast normale sperma-analyseparameters bij de man en geen significante problemen bij de vrouw, duidt dit op de aanwezigheid van momenteel onbekende onvruchtbaarheidsfactoren, die mogelijk moeilijker te behandelen zijn. Het is ook van cruciaal belang om te benadrukken dat het noodzakelijk is om een volledig spermastaal te verkrijgen.Tijdens de ejaculatie is de eerste afscheiding helder en stroperig en bestaat deze voornamelijk uit afscheidingen van de bulbourethrale klier en een kleine hoeveelheid prostaatvocht. Dit dient als een marker voor mannelijke seksuele opwinding, bevat zeer weinig sperma en heeft als functie de urinebuis te smeren, waardoor de ejaculatie wordt vergemakkelijkt. De volgende fase vormt het grootste deel van het ejaculaat, dat voornamelijk bestaat uit prostaatvocht en epididymale staartvocht. Dit deel bevat de grootste hoeveelheid en de beste kwaliteit sperma, dat eerst stolt en vervolgens vloeibaar wordt.Ten slotte bevat de zaadblaasjesafscheiding, die rijk is aan fructose, minder spermacellen van mindere kwaliteit. Als de verzameling onvolledig is, moet de test worden herhaald om de betrouwbaarheid te garanderen. Ook onvoldoende menging van het monster door het laboratorium kan de resultaten van het spermaonderzoek in gevaar brengen.