Rehber: Günümüzün genç çiftleri, çocuklarının başlangıç çizgisinde geri kalmamaları için doğum öncesi eğitime büyük önem vermektedir. Doğum öncesi eğitim dikkatli bir değerlendirme gerektirir. Aşağıda, hamile annelerin uygun hikayeleri seçmelerine yardımcı olacak birkaç önerilen doğum öncesi hikaye bulunmaktadır. Doğum Öncesi Hikaye: Karınca ve Çekirge Karınca ve çekirge gittikçe üşüyordu. Çekirge şarkı söyledi:Kış yaklaşıyor, soğuk için erzak toplamalısın! Biz tarlalarda yaşıyoruz. Karınca gece gündüz durmaksızın yiyecek aramakla meşguldü. Karınca çekirgeyi defalarca uyardı, ancak çekirge onu dinlemedi ve şarkı söylemeye devam etti. Hava gittikçe soğudukça karınca, "Donlar geldiğinde aç kalacaksın!" diye uyardı. Çekirge karıncaya baktı, ancak tarlalarda yenilebilir hiçbir şey bulamadı.
Bir gün, karınca erzaklarını kuruturken, çekirge yanına yaklaşıp şöyle dedi: "Sevgili dostum, uzun zamandır bir şey yemedim. Kışa hazırlanıyorum. Ben ise gece gündüz lirimi çalıp durdum ve şimdi açlıktan ölüyorum. Bana bir parça yemek verebilir misin?""Yazın çok meşgul değil miydin?" diye sordu karınca. "Neden yiyecek biriktirmedin?" Çekirge, "Şarkı söylemekle çok meşguldüm!" diye cevap verdi. Karınca dudaklarını büzerek, "Öyleyse kış boyunca da şarkı söyleyebilirsin!" dedi.
Doğum Öncesi Hikaye: Çam Anneanne Yeni Yılı Kutluyor
Ormanda, yüz yaşında, çok saygı duyulan bir çam ağacı vardı. Herkes ona sevgiyle "Çam Anneanne" derdi.Küçük Kurbağa, ağaçların kendilerini mantarlarla süslemeyi sevdiklerini duydu, bu yüzden Tavşan'a en güzel mantarları toplamasını ve Sincap'ın onları Çam Büyükannenin dallarına asmasını önerdi. Ama Çiçek Horoz en iyi fikri buldu: "Neden Çam Büyükanneden kendisi ne hediye istediğini sormuyorsunuz?" "Teşekkürler çocuklar!" Çam Büyükannenin dalları hışırdadı."Kalbimde uzun zamandır sakladığım bir dileğim var," itiraf etti. "Yeşil yapraklarla doksan dokuz yaz kutladım, ama hep merak ettim: Bu doğum günümde, yumuşak, hafif ve Yeni Yıl kutlamaları için ayrılmış, kardan dokunmuş bir giysi giyebilir miyim? Ne yazık ki, sizde tek bir kar tanesi bile yok!" Orman sakinleri endişelendi. Sanki tesadüfen, beyaz bir kelebek Bayan Kedi'nin pençesine kondu.Kedi Kız aniden bir soru hatırladı: "Küçük Kelebek, çok arkadaşın var mı?" "Evet." "Hepsi beyaz mı? Yumuşak ve hafif mi? Kar taneleri gibi mi?" "Evet." Ve böylece, Çam Ağacı Büyükannenin doğum gününde, tüm çocuklar bir araya geldi.Kedi Hanım, "Sevgili Çam Ağacı Büyükanne, lütfen gözlerini kapat!" dedi. Çam Ağacı Büyükanne gözlerini tekrar açtığında, hayrete düştü: her dal, kanatları titreyerek uçan beyaz kelebeklerle süslenmişti. Beyaz kelebekler, "kar taneleri". Çam Ağacı Büyükanne çok sevindi. Çocuklar tekrar tekrar iyi dileklerini söylediler: "Mutlu Yıllar!Mutlu Yıllar! Mutlu Yıllar!"
Doğum Öncesi Hikaye: Bay Çekingen
O kadar çekingen bir beyefendi vardı ki, herkes ona Bay Çekingen derdi.
Bir gün, Bay Çekingen bodrumda bir dişi fare yakaladı. Fare çırpınıp ağlayarak, "Bırak beni! Çabuk bırak beni! Ayağımı yere vurursam, bütün ev yıkılır!" diye bağırdı." Korkmuş olan Bay Çekingen, onu hemen serbest bıraktı ve bodrumda yaşamasına izin verdi. Anne fare, dilediği kadar yiyip içti ve birçok fare yavrusu doğurdu. Yavrular büyüyüp yetişkin fareler haline geldi ve kısa sürede bodrum farelerle doldu. Anne fare, Bay Çekingen'den evlerini değiştirmelerini istedi. "Evleri değiştirmek mi?" diye sordu Bay Çekingen. "Evet, evleri değiştirmek!" diye bağırdı fareler.
Artık fareler geniş, aydınlık oturma odasında yaşıyor, şarkı söyleyip dans ediyor, kokulu mutfakta ziyafet çekip içki içiyor, her günü bir şölenmiş gibi yaşıyor. Peki ya Bay Timid? O karanlık, soğuk mahzende yaşıyor — ne acınası bir durum. Bir gün, anne fare Bay Timid'e tekrar bağırdı: "Böyle muhteşem bir mahzeni hak ettiğinizi mi sanıyorsunuz? Defolun!" "Ne?!" Bay Çekingen panik içinde sağ ayağını yere vurdu. "Güm!" Fareler, deprem olduğunu düşünerek korku içinde dağıldılar ve başlarını tuttular. Bay Çekingen bir süpürge kapıp, burayı süpürürken orayı döverek tüm fareleri evden kovdu. Çocuklar, Bay Çekingen hala çekingen mi?Neden olmasın?
Doğum Öncesi Hikaye: Karpuz Adam
Yüz metreyi koşmak için 100 dakika harcayan, yüksek atlamada sadece 10 santimetre atlayan Karpuz Adam, beden eğitimi dersini en sevmediği ders olarak görüyordu. Sınıf arkadaşları oyun alanında toplanırken, o okuldan kaçıyordu. Beden eğitimi dersinden kaçmak için dersleri asmaktan başka seçeneği yoktu. Güneş oyun alanını ısıtıyordu.Karpuz Adam bir ağacın gölgesinde uyuklarken, aniden yardım çığlıkları duydu. Birkaç kötü cırcır böceği zavallı Kiraz Kız'a zorbalık yapıyordu.
"Durun! Zorbalık yapmayın!" Karpuz Adam cesurca haykırdı.Karpuz Adam onları ciddiye almadı. Büyük göbeğini yuvarlayarak, kötü böcekleri toprağa yapıştırdı. "Karpuz Abi, sen harikasın! Sen güreşçisin, değil mi?" Küçük Kiraz ona hayran kaldı. "Hiç de değil," diye cevapladı Karpuz Adam utanarak. "Beden eğitimi notlarım berbat."
"Önemli değil. Okulun güreş takımına katılabilirsin. Kesinlikle birinci olursun." Karpuz tereddüt etti: "Gerçekten olabilir mi?" Karpuz güreş takımına katıldı. Buradaki antrenmanlar çok zorluydu; karpuz, antrenmanların sonuna kadar dayanamayacağını hissetti.Küçük Kiraz onu cesaretlendirmek için acele etti: "Sorun yok, devam et. Güreş yarışmasında kesinlikle birinci olacaksın." Arkadaşının cesaretlendirmesiyle Karpuz Adam pes etmedi. Her sabah herkes onu tepenin yamacında antrenman yaparken görebiliyordu. Yarışma günü geldiğinde, köyün tüm genç güreşçileri yarışmaya katıldı ve Karpuz Adam galip geldi.Sayısız rakibi yenerek finale yükselen Karpuz Adam'ın rakibi dikenli Durian'dı. Küçük Kiraz ve seyirciler onu tezahüratlarla destekledi. Ancak Durian, dikenleriyle Karpuz Adam'ı kasten yere yatırdı. Acıyı bastırarak Karpuz Adam, Durian'ı sırt üstü çevirdi ve güreş şampiyonu oldu.