Gids: Jonge stellen hechten tegenwoordig veel waarde aan prenatale educatie, om ervoor te zorgen dat hun kinderen niet achterop raken bij de start. Prenatale educatie vereist zorgvuldige afwegingen. Hieronder staan enkele aanbevolen prenatale verhalen om te ontdekken welke verhalen geschikt zijn voor aanstaande moeders. Prenataal verhaal: De mier en de sprinkhaan De mier en de sprinkhaan kregen het steeds kouder. De sprinkhaan zong:De winter komt eraan, je moet proviand verzamelen voor de kou! Wij wonen in de velden. De mier was dag en nacht druk bezig met het zoeken naar voedsel. Hoewel de mier de sprinkhaan herhaaldelijk waarschuwde, luisterde deze niet en ging door met zingen. Toen het weer kouder werd, waarschuwde de mier: "Je zult verhongeren als de vorst komt!" De sprinkhaan keek naar de mier, maar vond geen eetbare sporen meer in de velden.
Op een dag, toen de mier zijn voorraad aan het drogen was, kwam de sprinkhaan naar hem toe en zei: "Mijn beste vriend, ik heb al tijden niet gegeten. Ik bereid me voor op de winter. Ik heb dag en nacht op mijn lier gespeeld en nu ben ik uitgehongerd. Kun je me misschien een hapje geven?""Had je het in de zomer niet ontzettend druk?" vroeg de mier. "Waarom heb je geen voedsel opgeslagen?" De sprinkhaan antwoordde: "Ik had het te druk met zingen!" De mier tuitte zijn lippen en zei: "Nou, dan kun je ook de winter door zingen!"
Prenataal verhaal: Grootmoeder Dennenboom viert het nieuwe jaar
In het bos stond een honderd jaar oude dennenboom die zeer gewaardeerd werd. Iedereen noemde haar liefkozend "Grootmoeder Dennenboom".
Toen Grootmoeder Dennenboom haar honderdste verjaardag naderde, dacht het hele bos na over hoe ze de eerbiedwaardige oudere vreugde konden brengen.Kleine Kikker had gehoord dat bomen zich graag met paddenstoelen versierden, dus stelde hij voor dat Konijn de mooiste paddenstoelen zou verzamelen en Eekhoorn ze aan de takken van Oma Den zou hangen. Maar Bloemenhaan had het beste idee: "Waarom vragen we Oma Den niet zelf wat voor cadeau ze graag zou willen?" "Dank jullie wel, kinderen!" Oma Den ritselde met haar takken."Ik heb een wens die al lang in mijn hart begraven ligt," bekende ze. "Ik heb negenennegentig zomers in het groen gevierd, maar ik heb me altijd afgevraagd: zou ik voor deze verjaardag een kledingstuk kunnen dragen dat geweven is van sneeuw - zacht, licht en gereserveerd voor nieuwjaarsvieringen? Helaas, jullie hebben geen enkele sneeuwvlok!" De bosbewoners raakten verontrust. Alsof het toeval was, landde er een witte vlinder op de poot van mevrouw Kat.Mevrouw Kat herinnerde zich plotseling een vraag: "Kleine vlinder, heb je veel vrienden?" "Ja." "Zijn ze allemaal wit? Zacht en licht? Zoals sneeuwvlokken?" "Ja." En dus kwamen alle kinderen op de verjaardag van oma Dennenboom bij elkaar.Juffrouw Kat zei: "Lieve oma Dennenboom, doe je ogen dicht!" Toen oma Dennenboom haar ogen weer opende, was ze stomverbaasd: elke tak was versierd met een fladderende witte vlinder, met trillende vleugels. Witte vlinders – de "sneeuwvlokken". Oma Dennenboom was dolgelukkig. De kinderen herhaalden hun wensen: "Gelukkig nieuwjaar!Gelukkige verjaardag! Gelukkig nieuwjaar!"
Prenataal verhaal: meneer Timid
Er was eens een heer die zo timide was dat iedereen hem meneer Timid noemde.
Op een dag ving meneer Timid een vrouwtjesmuis in de kelder. De muis worstelde en riep: "Laat me gaan! Laat me snel vrij! Als ik met mijn voet stamp, stort het hele huis in!"" Meneer Timide was doodsbang en liet haar onmiddellijk vrij en stond haar toe in de kelder te wonen. De moedermuis at en dronk naar hartelust en baarde vele muizenbaby's. De baby's groeiden uit tot volwassen muizen en al snel wemelde het in de kelder van de muizen. De moedermuis eiste toen dat meneer Timide van huis zou ruilen. "Van huis ruilen?" vroeg meneer Timide. "Ja, van huis ruilen!" riepen de muizen in koor.
Nu wonen de muizen in de ruime, lichte woonkamer, zingen en dansen ze, feesten en drinken ze in de geurige keuken en leven ze elke dag alsof het een feest is. En meneer Timid? Hij woont in de donkere, koude kelder – wat zielig. Op een dag brulde de moedermuis weer tegen meneer Timid: "Denk je dat je zo'n prachtige kelder verdient? Wegwezen!" "Wat?!" Meneer Timide stampte in paniek met zijn rechtervoet. "Boem!" De muizen verspreidden zich in paniek, hun handen op hun hoofd, denkend dat er een aardbeving was. Meneer Timide greep een bezem, veegde hier en sloeg daar, en joeg alle muizen het huis uit. Kinderen, is meneer Timide nog steeds timide?Waarom niet?
Verhaal voor de geboorte: De Watermeloenman
Honderd meter hardlopen kostte hem 100 minuten, bij het hoogspringen haalde hij slechts 10 centimeter – gym was het minst favoriete vak van de Watermeloenman. Terwijl zijn klasgenoten zich op het schoolplein verzamelden, glipte hij de school uit. Om gym te ontlopen had hij geen andere keuze dan te spijbelen. De zon verwarmde het schoolplein.Terwijl Watermeloenman onder de schaduw van een boom lag te dommelen, hoorde hij plotseling om hulp roepen. Een aantal gemene krekels pestten het arme Kersentje.
"Stop! Geen pesten!" riep Watermeloenman dapper.De Watermeloenman nam hen niet serieus. Met een rol van zijn grote buik werden de vervelende insecten allemaal in de modder geplet. "Grote broer Watermeloen, je bent zo sterk! Je bent vast een worstelaar, toch?" Kleine Kers bewonderde hem. "Helemaal niet," antwoordde de Watermeloenman verlegen. "Mijn gymcijfers zijn verschrikkelijk."
"Dat maakt niet uit. Je kunt bij het worstelteam van de school gaan. Je zou zeker eerste worden." De watermeloen aarzelde: "Zou ik dat echt kunnen?" De watermeloen ging inderdaad bij het worstelteam. De trainingen waren slopend; de watermeloen had het gevoel dat hij het einde ervan misschien niet zou halen.Kleine Kers haastte zich om hem aan te moedigen: "Het is oké, gewoon doorgaan. Je zult zeker de eerste plaats behalen in de worstelwedstrijd." Met de aanmoediging van zijn vriend zette Watermeloenman door. Elke ochtend kon iedereen hem zien trainen op de heuvel. Toen de wedstrijddag aanbrak, kwamen alle jonge worstelaars uit het dorp om te strijden, en Watermeloenman kwam als winnaar uit de bus.Na talloze tegenstanders te hebben verslagen, bereikte Watermelon Man de finale. Zijn tegenstander was de stekelige Durian. Little Cherry en de toeschouwers moedigden hem aan. Maar Durian drukte Watermelon Man opzettelijk met zijn stekels op de grond. Watermelon Man beet de pijn weg, gooide Durian op zijn rug en werd kampioen worstelen.