Naarmate baby's groeien, nemen hun voedingsbehoeften voortdurend toe. IJzertekort bij zuigelingen kan gemakkelijk leiden tot bloedarmoede, waardoor het immuunsysteem wordt aangetast en zelfs de groei en ontwikkeling worden beïnvloed. Het voorkomen van ijzertekort is dus essentieel voor elke ouder. Wat zijn de symptomen van ijzertekort bij baby's?
Zuigelingen met ijzertekort kunnen een bleke huid en lippen hebben, minder levendig lijken en geen blozende teint hebben.Zuigelingen met ijzertekort zien er vaak ernstig uit, lachen zelden en sommigen kunnen pica ontwikkelen – een ongewoon verlangen naar niet-eetbare voorwerpen zoals kranten, rauwe rijst of bloem.
IJzertekort heeft invloed op de vroege cognitieve ontwikkeling, met name op de aandachtsspanne en het kortetermijngeheugen. Ernstige gevallen kunnen prikkelbaarheid en een lager IQ veroorzaken.
Als uw baby deze ongebruikelijke gedragssymptomen vertoont, laat dan een uitgebreid medisch onderzoek uitvoeren, inclusief de nodige laboratoriumtests, om te bepalen of er sprake is van bloedarmoede door ijzertekort. Als dit wordt bevestigd, wordt ijzersuppletie onder medisch toezicht aanbevolen om de bloedarmoede te corrigeren.
⒈ Observeer de teint: vaak lusteloos, met een bleke huid en nagels; lippen en tong zien er bleekroze of witachtig uit.
2. Observeer het gedrag: snel vermoeid, verminderde activiteit, aanhoudende vermoeidheid, zwakke benen en voeten; slechte concentratie, vaak afwezig tijdens het vertellen van verhalen.
3. Observeer de eetgewoonten: verminderde eetlust, weigering om te eten, vaak dorst tijdens de maaltijd en vragen om water.
4. Observeer de gezondheid: vatbaarheid voor verschillende infectieziekten als gevolg van een verminderde immuunfunctie.Opmerkzame moeders zullen merken dat hun kind elk seizoen steevast griep krijgt. ⒌ Gedragssymptomen: emotionele labiliteit, rusteloosheid, prikkelbaarheid of emotionele afstandelijkheid. Het is van cruciaal belang om deze symptomen van ijzertekort bij kinderen te begrijpen om een weloverwogen keuze te kunnen maken voor suppletie. Belangrijke overwegingen voor ijzersuppletie bij kinderen zijn onder meer: 1. Bevestig de diagnose voordat u met ijzertherapie begint en identificeer waar mogelijk de onderliggende oorzaken.
2. Veelgebruikte orale ijzersupplementen zijn onder andere ferrosulfaat (20% elementair ijzer), ferrofumaraat (33% elementair ijzer), ferrogluconaat (12% elementair ijzer), ferrosuccinaat (35% elementair ijzer) en Ferrum Fosfato (46% elementair ijzer). Ferrosulfaat wordt het meest gebruikt in de klinische praktijk.
3. Orale dosering: berekend op 4-6 mg elementair ijzer per kg lichaamsgewicht per dag, mag een enkele dosis niet hoger zijn dan 1,5-2 mg per kg lichaamsgewicht. Dit komt overeen met 30 mg ferrosulfaat per kg lichaamsgewicht per dag, 20 mg ferrofumaraat per kg lichaamsgewicht per dag of 1,2 ml 2,5% ferrosulfaatoplossing per kg lichaamsgewicht per dag, verdeeld over drie gelijke doses.De bovengenoemde doseringen zorgen voor een optimale opname; bij overschrijding van deze hoeveelheden neemt de ijzeropname af en neemt de irritatie van het maagslijmvlies toe. 4. De meest voorkomende bijwerking van orale ijzersupplementen is een gastro-intestinale reactie, waaronder misselijkheid, braken, buikpijn, diarree en ongemak in de bovenbuik. Daarom moeten ijzersupplementen tussen de maaltijden of na de maaltijd worden ingenomen om gastro-intestinale irritatie tot een minimum te beperken.Voor kinderen met bijzonder ernstige gastro-intestinale reacties kan minder irriterend ijzergluconaat worden gekozen, of kan de behandeling worden gestart met een lagere dosis (bijvoorbeeld de helft of een derde van de standaarddosis). Zodra de gastro-intestinale symptomen afnemen, kan de dosis geleidelijk worden verhoogd tot de volledige hoeveelheid.
5. IJzersupplementen moeten worden ingenomen met lauw water, niet met thee, omdat looizuur in theebladeren zich bindt met ijzer en onoplosbare ijzerzouten vormt, waardoor de opname wordt belemmerd. Gebruik bij het innemen van ijzersiroop of -oplossingen een rietje om verkleuring van de tanden te voorkomen.