Bizim zihnimizde, "işkolikler" eleştiriye ve rehabilitasyona layık kişiler olarak görülür. "Bu 'işkoliklerin' üzerindeki baskıyı nasıl hafifletebiliriz, onların hayatı daha dolu dolu yaşamalarını ve daha iyi kişilerarası ilişkiler kurmalarını nasıl sağlayabiliriz" konusu gündemdeki sıcak konular arasına girmiştir. Ancak, işyeri uzmanları bu görüşe şiddetle karşı çıkarak, sözde "işkoliklerin" aslında "mesleklerinde öncü" kişiler olduğunu ve başkalarının daha fazla anlayış ve saygı göstermesi gerektiğini savunmaktadır.
İşyerindeki "anormal" grubun bir parçası mısınız?
"Olağanüstü" olmak, kişiyi "anormal" yapar – "anormal" etiketi haksızlıktır.
Kıdemli psikolojik danışman Chen Yang, bu grubu "anormal" olarak etiketlemenin son derece haksız ve uygunsuz olduğunu savunuyor. Bu bağlamda "anormallik", biyolojik nedenlere dayanan ciddi zihinsel bozuklukları ifade eder ve psikolojik olarak "vücut fonksiyonlarındaki bozukluklardan kaynaklanan ve normdan belirgin şekilde sapma gösteren davranışlara yol açan zihinsel anormallikler" olarak tanımlanır.
Chen Yang, bu işyeri elitlerinin, özelliklerini hem talep eden hem de kınayan toplumsal talepler nedeniyle "anormal" olarak etiketlendiğini savunuyor.
Aşırı derecede rekabete ve maddi başarılara odaklanan bir çağda yaşıyoruz. Bireyler, bu tür yaygın toplumsal baskılara karşı temelde güçsüzdür. Sonuç olarak, bazıları "Değiştiremezsek, yönlendirelim" tutumunu benimser.Onlar, sözde "işkolikler" haline gelirler ve diğerlerini de kendileriyle birlikte koşmaya zorlarlar, "başarı"ya daha az hevesli olanları ise acı içinde bırakırlar. Bireysel duyguları giderek daha fazla göz ardı ederler, iş performansıyla ilgisi olmayan hem kendi hem de başkalarının duygularını hor görürler.
Çoğu insan, "ana akım" görüşlere uyanları kendileri gibi olarak sınıflandırır, diğerlerini "dışarıdakiler" olarak etiketler, hatta "ucube" veya "anormal" olarak damgalar. Bu "işkoliklerin" davranışları çoğu zaman birçok kişi için dayanılmazdır ve öfke ve hayal kırıklığından doğan "anormal" suçlamalarına yol açan rahatsızlığa neden olur.
Ancak bir organizasyon içinde performans ve karlılık her zaman önceliklidir. "İşyerindeki ucubeler"den şikayet edenler, genellikle kar elde etmek için birer araç olarak kullanıldıkları ve buna karşılık uygun maddi ödülleri alamadıkları için kızgındırlar. Diğerlerini geride bıraktıkları için "anormal" veya "ucube" olarak görülmek son derece adaletsizdir.