"De behandeling is slopend, maar als we al het andere buiten beschouwing laten, is het de moeite waard om met alle kracht te vechten, zolang ons kind er nog is en ons gezin intact blijft. Bovendien zijn de dingen vaak niet zo erg als we ons voorstellen."
"Het leven zelf is een wonder."
Deze woorden zijn online geschreven door een ouder van een kind dat vecht tegen neuroblastoom.
Dit is een van de meest voorkomende kwaadaardige solide tumoren bij jonge kinderen en staat ook bekend als de 'koning van de kindertumoren'..
De eerste "papa"
17 augustus 2020 was een speciale dag voor Meng Tian. Zijn enige zoon, Haoran, was net één jaar geworden toen hij zes maanden eerder werd gediagnosticeerd met neuroblastoom, wat het gezin in wanhoop stortte. Om de moed erin te houden, namen Meng Tian en zijn vrouw, die al bijna een jaar niets hadden gekocht, Haoran mee uit. Onverwacht hoorden ze hun zoon voor het eerst "papa" zeggen.Meng Tian hield de nieuwe kleren die hij net voor Haoran had gekocht stevig vast en huilde onbedaarlijk. Dit was de eerste keer dat hij hem "papa" noemde, maar Meng durfde zich niet voor te stellen dat het misschien ook de laatste keer zou zijn.
Meng Tian komt uit Heilongjiang, waar hij een kleine kruidenierswinkel runt. Na aftrek van huur en nutsvoorzieningen verdient hij 4.000 yuan per maand, waarmee hij zijn gezin onderhoudt.In maart van dit jaar verscheen er plotseling een klein knobbeltje in de hoek van Haorans rechteroog. Op advies van artsen van het plaatselijke moeder- en kindziekenhuis legde het echtpaar een week lang warme kompressen op het knobbeltje. Toch moesten ze machteloos toekijken hoe het knobbeltje uitgroeide tot een angstaanjagende paarszwarte massa, die van 's ochtends tot 's middags aanzienlijk opzwol. Ze voelden dat er iets ernstig mis was en besloten onmiddellijk hun kind naar Jiamusi City te brengen voor onderzoek. De diagnose was neuroblastoom in stadium IV.
Haoran met zijn moeder
Om behandeling te zoeken, reisden ze eerst naar het Tianjin Kankerziekenhuis, na overleg met medepatiënten. Vanwege pandemische beperkingen konden ze echter niet worden opgenomen. Ze reisden toen 's nachts door naar het Shandong Kankerziekenhuis, waar Haoran werd opgenomen. Na zes chemokuren voerden de artsen zijn eerste operatie uit. De verdere behandeling vereist meerdere chemokuren, verdere operaties, het verzamelen van stamcellen en twee transplantaties. De conservatieve kostenraming bedraagt 600.000 yuan.
Meng Tian heeft al 300.000 yuan aan externe schulden opgebouwd als gevolg van de ziekte van zijn zoon. Om geld in te zamelen, reisde zijn vader, die in de zestig is, naar Shanghai om te werken. Hij reed daar 17 uur per dag in bouwvoertuigen en hield slechts een minimaal bedrag over voor zijn eigen levensonderhoud. Zelfs als hij ziek is, spaart hij niet op medicijnen. Meng Tian zelf neemt tijdelijke bouwbanen in de buurt aan wanneer de toestand van Haoran stabiel is. Hoe moeilijk het ook wordt, als ze Haoran in het ziekenhuis zien, zijn ze vastbesloten om door te zetten.
Het derde kind
In Liaocheng, Shandong, verwelkomde Wu Yan, die al lang moeder wilde worden, een nieuw leven op de wereld. Ze was al twee keer eerder zwanger geweest, maar haar eerste kind had een hartaandoening en haar tweede kind leed aan ontbrekende botmembranen en misvormingen. Geen van beide kinderen heeft het gered.In 2019 werd Wu Yan opnieuw zwanger. Uit vroege controles bleek dat er geen problemen waren en zij en haar man waren dolgelukkig, in de overtuiging dat ze eindelijk een gezond kind zouden krijgen.
Maar het lot greep in. Tijdens de laatste prenatale echo voor de bevalling ontdekten artsen een vermoedelijke tumor bij de foetus. Na negen maanden van gezelschap – de eerste bewegingen van de foetus, de eerste schopjes tegen haar buik – kon Wu Yan het niet verdragen om afscheid te nemen van dit kind. Ze besloot om dit zwaarbevochten leven ter wereld te brengen. Toen haar dochter werd geboren, vol eerbied en hoop, noemden Wu Yan en haar man haar "Yu".
Vanaf het moment dat haar kind werd geboren, werd Wu Yan verteerd door onrust. Al snel, toen ze nog maar twee maanden oud was, vertoonde kleine Yu geen tekenen van gewichtstoename. Overmand door bezorgdheid lieten ze haar onderzoeken, waarna ze de verwoestende diagnose kregen: neuroblastoom, en de toestand was kritiek.
Ze begonnen onmiddellijk met een ziekenhuisopname in het Shandong Provincial Cancer Hospital.De kleine Yu, die nog niet kon praten, kon haar leed alleen uiten door te huilen, wat Wu Yan's hart verscheurde. Twee chemokuren kostten bijna 100.000 yuan, waardoor het kleine gezin zijn hele spaargeld kwijt was. Zowel Wu Yan als haar man kwamen uit een landelijke omgeving; hij had eerder in een meubelfabriek gewerkt, terwijl zij fulltime huisvrouw was. Hun ouders waren ook eerlijke, hardwerkende boeren.Nadat Xiao Yu ziek werd, zorgde het echtpaar dag en nacht voor haar in het ziekenhuis, waardoor ze geen inkomen meer hadden.
Net als Haorans grootvader negeerde Xiao Yu's grootvader zijn hoge leeftijd toen hij hoorde dat zijn kleindochter geld nodig had voor behandeling, en nam hij een baan op een bouwplaats. Hij droeg een foto van zijn kleindochter bij zich, die hij tevoorschijn haalde wanneer hij moe werd van het zware werk. "Hoe zwaar of moeilijk het ook wordt, ik kan het verdragen – en mijn kleindochter ook."
Wu Yan bekende dat ze geen grootse ambities had, alleen de eenvoudige wens dat haar kind gezond zou zijn.
"Als ik nog twee- of driehonderdduizend yuan bij elkaar zou kunnen schrapen, zou ik misschien het leven van mijn dochter terug kunnen kopen."
De jongste patiënt in het gezin
Feifei uit Linyi, Shandong, kreeg de diagnose nadat ze een breuk had opgelopen.
In augustus 2019 viel Feifei tijdens het spelen per ongeluk en brak haar been. Aanvankelijk nam haar familie dit niet serieus. Vanaf september kreeg Feifei echter aanhoudende hoge koorts die zelfs met infusen niet afnam, en haar been raakte ernstig verlamd. Toen hij zag dat haar symptomen verergerden, bracht haar vader, Xu Yang, haar onmiddellijk naar Jinan.Tijdens de vakantieperiode bleek het moeilijk om een afspraak te maken. Ze reisden naar Qingdao voordat ze uiteindelijk in het ziekenhuis werden opgenomen. Tegen die tijd was Feifei's temperatuur gestegen tot 40 graden Celsius. Haar lippen waren geschilferd, ze hoestte onophoudelijk en ze bleef in een verdoofde toestand. Zeven dagen later kreeg Xu Yang de diagnose neuroblastoom.Voordat de verbijsterde ouders de realiteit konden bevatten, werd hun dochter opgenomen op de intensive care. Na een spoedbehandeling begon Feifei aan de pijnlijke chemotherapie.
In Feifei's familie had haar grootvader van moederskant een nieroperatie ondergaan en was hij in 2018 helaas overleden, terwijl haar grootmoeder verlamd in bed lag als gevolg van een hersentrombose. Nu werd Feifei de jongste patiënt in het gezin.
In vergelijking met andere kinderen reageerde Feifei uitzonderlijk heftig op de medicijnen. Na haar eerste chemokuur viel al haar haar uit. Ze kon zelfs geen water doorslikken, laat staan eten. Op 13 september werd Feifei drie jaar. In voorgaande jaren zou ze zijn begroet met een warme omhelzing en cadeautjes van haar familie. Deze keer werd ze echter geconfronteerd met ziekte en onzekerheid.
Fei Fei vóór haar ziekte
Na drie chemokuren vertelden de artsen Xu Yang dat er zich tussen haar nieren een tumor had ontwikkeld die groter was dan een ei en die dringend operatief verwijderd moest worden. Op 2 januari van dit jaar verliep de operatie vlot. Toen Fei Fei wakker werd, knikte ze naar haar ouders, wat hen hoop gaf op herstel en het vertrouwen om de komende transplantatie tegemoet te zien.
Na de zorg voor drie patiënten kwam de financiële situatie van het gezin steeds meer onder druk te staan, waarbij het grootste deel van de behandelingskosten van Feifei werd gedekt door leningen. Xu Yang, die hen voorheen ondersteunde met renovatiewerkzaamheden en fruit- en groentekraampjes langs de straat, werkt nu dubbele diensten in het transport om geld te verdienen. Feifei's 20-jarige zus nam ook een baan bij een supermarkt en spaarde maandelijks alles op behalve 300 yuan voor de behandeling van haar zus.
22.000 daden van vriendelijkheid
Drie gewone plattelandsgezinnen, elk geconfronteerd met dezelfde ontmoedigende ziekte. Toch blijven ze voor hun kinderen vechten met alle kracht die ze in zich hebben.
Toen ze geconfronteerd werden met onvoldoende middelen voor de behandeling, wendden de ouders van Haoran, Xiaoyu en Feifei zich onafhankelijk van elkaar tot Shuidichou voor hulp.
Shuidichou maakte gebruik van zijn unieke dubbele platformvoordeel van "fondsenwerving + filantropie" en werkte samen met aangesloten liefdadigheidsinstellingen om fondsenwerving via zowel zijn crowdfunding- als filantropische platforms te faciliteren. Tot op heden heeft Haoran meer dan 8.000 steunbetuigingen ontvangen, waarmee meer dan 160.000 yuan voor behandeling is opgehaald.Xiaoyu ontving meer dan 7.000 steunbetuigingen, waarmee 150.000 yuan voor behandeling werd opgehaald; Feifei kreeg bijna 7.000 bijdragen, waarmee 150.000 yuan voor haar zorg werd opgehaald. De hulpverlening gaat door. Hoewel ziekte niemand spaart, ongeacht de financiële omstandigheden, kan de bundeling van medeleven uit alle hoeken een nieuwe horizon creëren. (De namen van de patiënten zijn gewijzigd om hun privacy te beschermen).