Po rozpoczęciu okresu wiosennego wyraźnie nasilone ciepłe, wilgotne powietrze zderza się z uporczywie utrzymującym się zimnym powietrzem, wywołując gwałtowne pionowe ruchy konwekcyjne. Kiedy to wilgotne, ciepłe powietrze unosi się na wystarczającą wysokość, tworzą się wysokie chmury cumulonimbus. W obrębie tych chmur intensywne pola elektryczne powodują zderzenia ładunków dodatnich i ujemnych, co skutkuje wyładowaniami, które wyzwalają grzmiące uderzenia pioruna.Zatem występowanie grzmotów i błyskawic w tym okresie jest związane nie tylko z ociepleniem temperatur przy powierzchni ziemi i aktywnością zimnych mas powietrza, ale w większym stopniu ze znacznym wzrostem wilgotności atmosferycznej.
Można zatem zaobserwować, że zimą, kiedy atmosfera jest sucha i zimna, nie ma grzmotów; wiosną, gdy wilgotność stopniowo wzrasta, pojawiają się pierwsze grzmoty; latem, przy wysokich temperaturach i wilgotności, grzmoty są częste; jesienią, gdy wilgotność maleje, grzmoty ustępują. Wraz z nadejściem wiosny wzmocnienie ciepłego, wilgotnego powietrza przynosi dużą ilość wilgoci, umożliwiając tworzenie się wysokich chmur burzowych i rozbrzmiewanie wiosennych grzmotów na całym niebie.