Na het begin van de zonnetermijn Lente botst de duidelijk intensievere warme, vochtige lucht met de hardnekkig aanhoudende koude lucht, wat krachtige verticale convectiebewegingen veroorzaakt. Wanneer deze vochtige, warme lucht tot voldoende hoogte stijgt, vormen zich torenhoge cumulonimbuswolken. Binnen deze wolken veroorzaken intense elektrische velden botsingen tussen positieve en negatieve ladingen, wat resulteert in ontladingen die plotselinge, donderende donderslagen veroorzaken.Het optreden van onweer en bliksem op dit moment houdt dus niet alleen verband met de opwarming van de temperaturen nabij het aardoppervlak en de activiteit van koude luchtmassa's, maar nog meer met de aanzienlijke toename van de luchtvochtigheid.
Zo wordt waargenomen: in de winter, wanneer de atmosfeer droog en koud is, is er geen onweer; in de lente, wanneer het vochtgehalte geleidelijk stijgt, vinden de eerste donderslagen plaats; in de zomer, bij hoge temperaturen en luchtvochtigheid, is er veel onweer; in de herfst, wanneer het vochtgehalte afneemt, neemt het onweer af. Met de komst van de lente zorgt de versterking van warme, vochtige lucht voor voldoende vocht, waardoor torenhoge onweerswolken kunnen ontstaan en het onweer van de lente door de hemel galmt.