Van oudsher worden grote ogen beschouwd als een teken van schoonheid. Om hun uiterlijk te verbeteren, kiezen sommige mensen voor deze cosmetische ingreep, terwijl anderen aarzelen vanwege een gebrek aan kennis. Om iedereen te helpen een goed begrip te krijgen van canthoplastiek, hebben we een deskundige uitgenodigd om hieronder de relevante kennis te introduceren. I. Voor wie is canthoplastiek geschikt? 1.Ooglidcorrectie is geschikt voor mensen met kleine ogen: het verbreedt de ooglidspleet aanzienlijk, waardoor een slanke, elegante oogvorm ontstaat;
2. Het is ook geschikt voor mensen met doffe ogen: het openen van de binnenste ooghoek zorgt voor een heldere, stralende blik;
3. Mensen die hun dubbele oogleden continu willen verfijnen – ooglidcorrectie kan gelijktijdig met canthoplastiek worden uitgevoerd om aantrekkelijke amandelvormige ogen te creëren;
4. Personen met te ver uit elkaar staande ogen: door de epicanthusplooi weg te snijden om de binnenste ooghoek te vergroten, wordt de afstand tussen de ogen effectief verkleind. Deze ingreep is ook effectief in dergelijke gevallen;
5. De ingreep kan enige verbetering bieden bij hangende oogleden. In combinatie met ptosis kan 6 tot 12 maanden later een corrigerende ptosisoperatie worden uitgevoerd als aanvullende behandeling.
II. Stappen van een ooglidcorrectie
1. Preoperatieve planning
Een zorgvuldige preoperatieve planning is cruciaal voor het succes van de operatie. Dit omvat een eerste consult met de patiënt om inzicht te krijgen in zijn of haar verwachtingen, gevolgd door het markeren van de incisielijnen op basis van de expertise van de chirurg.
2. Lokale anesthesie
Na het markeren wordt lokale anesthesie toegediend. Bij een ooglidcorrectie wordt lokale anesthesie gebruikt.Na de anesthesie ervaart de patiënt minimaal ongemak tijdens de ingreep, met slechts een licht gevoel tijdens het incideren en hechten, vergelijkbaar met naaldprikken, wat voor de meeste mensen over het algemeen draaglijk is. 3. Incisie en aanpassing Volgens het preoperatieve plan worden de huid en het bindvlies aan de laterale ooghoek horizontaal met een schaar volledig doorgesneden.Vanaf de conjunctivale incisie wordt een stompe dissectie uitgevoerd in nasale en superieure richting om de bulbaire conjunctivale koepel vrij te maken. De horizontale bulbaire conjunctiva wordt naar de top van de ingesneden laterale ooghoek getrokken en met één hechting vastgezet. De superieure en inferieure koepelconjunctiva worden vervolgens met onderbroken hechtingen aan de ingesneden huid vastgezet. Waar nodig wordt het laterale canthusligament gedeeltelijk of volledig doorgesneden.Voer bij de nieuw gevormde laterale canthus een matrashechting uit door het bindvlies, waarbij u de huid bij de laterale canthus verlaat en deze vastzet aan een gaasje om de (temporale) laterale fornix te vormen. Als er bij het hechten van het bindvlies aan de huid overmatige spanning ontstaat, snijdt u het bulbaire bindvlies verticaal tussen het laterale hoornvlies en de laterale canthus in om de spanning te verlichten.
Laat de patiënt zijn ogen openen om de correctie van de epicanthusplooi te beoordelen. Vergelijk herhaaldelijk beide ogen op symmetrie en geschiktheid van de vorm en breng fijne aanpassingen aan om het meest bevredigende resultaat te bereiken. Breng na voltooiing antibiotische zalf aan in de conjunctivale zak om verklevingen te voorkomen.
4. Hechten
Begin met hechten met 5/0 zijden hechtdraad op het kruispunt van het binnenste en middelste derde deel van het bovenste ooglid – het breedste punt van de ooglidspleet. Steek de naald door de huid aan de onderrand van de incisie en haal deze vervolgens door de voorste tarsale fascia 1 mm onder de bovenrand van de tarsale plaat. Haal de naald uit de bovenste huidrand van de incisie.Maak een losse knoop met de hechtdraad. Vraag de patiënt om zijn ogen te openen om de breedte van de bovenste ooglidplooi te beoordelen op geschiktheid en controleer op zwelling of overmatige spanning in de onderste huidrand van de incisie.
Specialisten geven aan dat bij personen met kleine ogen canthoplastiek ideale corrigerende en esthetische resultaten kan opleveren.Deze ingreep omvat zowel een mediale als een laterale benadering. Om microftalmie te corrigeren, moeten zowel de mediale als de laterale ooghoeken worden vergroot. Indien nodig kan een mediale canthusligamentfixatie worden uitgevoerd om een vergrote orbitale afstand te corrigeren, of kan ook een ptosiscorrectieoperatie nodig zijn.Congenitale microftalmie, gekenmerkt door smalle ooglidspleetjes, aanzienlijke epicanthusplooien en vaak gepaard gaande met een vergrote epicanthusafstand en ptosis, vereist een gefaseerde chirurgische ingreep. Hoewel canthoplastiek zowel op de binnenste als de buitenste as wordt uitgevoerd, wordt de specifieke aanpak niet uitsluitend bepaald door de voorkeur van de patiënt, maar moet deze door een specialist worden afgestemd op de individuele oogkenmerken en -conditie.
III. Postoperatieve zorg voor ooglidcorrectie
1. Vermijd het natmaken van de operatieplaats gedurende 7 dagen na de operatie;
2. Houd de wond schoon om infectie te voorkomen. Veeg bloedkorstjes of afscheidingen voorzichtig weg met een steriele zoutoplossing.
3. Breng een licht drukverband of koude kompressen aan op de wond, zonder overmatige kracht uit te oefenen om oogletsel te voorkomen.Raadpleeg onmiddellijk een arts als er na de operatie ongecontroleerde bloedingen of ernstige hematomen optreden. 4. Op de dag van de operatie kunt u lichte pijn aan de wond ervaren, die na verloop van tijd geleidelijk afneemt. Neem niet overhaast pijnstillers, aangezien medicijnen op basis van aspirine de bloeding van de wond kunnen verergeren. 5. Zorg voor een rustige en comfortabele omgeving om te herstellen.Vermijd televisie kijken of kranten lezen gedurende twee weken na de operatie. Houd tijdens het rusten in bed een half liggende houding aan (met kussens onder het hoofd) om overmatige vermoeidheid van de ogen of zwelling als gevolg van een lage hoofdpositie te voorkomen. 6. Vermijd het eten van irriterende voedingsmiddelen zoals chilipepers. 7. Volg de instructies van de arts met betrekking tot medicatie en vervolgafspraken strikt op.