Aby piersi były estetyczne, najważniejsza jest ich umiarkowana wielkość. Niedorozwinięte piersi nie mają atrakcyjnego kształtu, natomiast zbyt duże piersi wydają się przesadzone i uciążliwe – w rzeczywistości stanowią one schorzenie. Gdy piersi osiągają określoną wielkość, klasyfikuje się je jako makromastię, wymagającą operacji redukcji.Poniżej przedstawiamy potencjalne powikłania związane z operacją zmniejszenia piersi:
1. Krwiak: spowodowany głównie nadmiernym usunięciem tkanki gruczołowej podczas operacji, zbyt rozległym rozcięciem, nieodpowiednią hemostazą, nieprawidłowym ułożeniem warstw tkanki podczas szycia lub pozostałością martwej przestrzeni.
2. Infekcja: wynikająca głównie ze znacznego urazu tkanki podczas zabiegu, który zaburza lokalne ukrwienie i odporność na infekcje, potęgowana przez infekcję endogenną w układzie przewodowym.
3. Martwica brodawki sutkowej i otoczki: Pooperacyjna martwica brodawki sutkowej i otoczki bezpośrednio wpływa na kontur piersi, stanowiąc najpoważniejsze powikłanie. Aby temu zapobiec, niezbędny jest staranny dobór technik chirurgicznych przed operacją, a także skrupulatne manewry śródoperacyjne mające na celu zachowanie unaczynienia otoczki.
4. Utrata czucia i upośledzenie laktacji: Usunięcie tkanki gruczołowej i przewodów, wraz z mobilizacją płata piersiowego ze ściany klatki piersiowej, może spowodować zmniejszenie czucia brodawki sutkowej i upośledzenie funkcji laktacyjnej.
5. Opóźnione gojenie się ran i blizny przerostowe: Opóźnione gojenie często występuje na styku brzegu nacięcia w kształcie odwróconej litery „T” i fałdu podpiersiowego w dolnej części piersi. Blizny przerostowe częściej powstają w przypadku wystąpienia infekcji.
6. Asymetria piersi po operacji: Po operacji należy uważnie obserwować obie piersi. Zespoły chirurgiczne powinny ściśle współpracować podczas zabiegu, porównując i dostosowując szwy w miarę postępu operacji. Należy zwrócić szczególną uwagę na kształt każdej piersi, aby zapobiec asymetrii.