Elke vrouw die waarde hecht aan haar uiterlijk, wil graag stevige borsten. Een flatterende buste versterkt de charme en aantrekkingskracht van een vrouw. Omgekeerd kunnen te grote borsten wijzen op macromastie, wat de esthetische aantrekkingskracht vermindert. Wat zijn de risico's van macromastie?Hoe kan dit worden gecorrigeerd?
Risico's van macromastie
Overmatige borstontwikkeling leidt tot onevenredig vergrote borsten, een aandoening die macromastie wordt genoemd. Deze aandoening veroorzaakt zowel psychische klachten als lichamelijk ongemak bij vrouwen.Methoden om macromastie te corrigeren zijn onder meer het aanpakken van ernstige borsthypertrofie en ptosis, waarbij de onderrand van de borst zich tot voorbij de navel of zelfs tot aan het schaambeen kan uitstrekken. Dit kan leiden tot een volumineus figuur, beperkte mobiliteit, schouder- en rugpijn en een gevoel van druk op de borst en ongemak bij het plat liggen.
Methoden voor borstverkleining
I. Liposuctie
Borsten bestaan uit zowel vetweefsel als borstklieren. De borsten van adolescenten bevatten een hoger percentage onderhuids vet, waardoor liposuctie een haalbare optie is voor verkleining.Welke methoden kunnen grote borsten corrigeren? Deze techniek omvat zeer kleine incisies, waardoor er bijna geen littekens achterblijven. Het nadeel is dat het effect beperkt is, waarbij de cupmaat met maximaal één niveau (120 tot 150 cc) wordt verminderd, en dat het niet voor iedereen geschikt is.
II. Standaard borstverkleining
Door middel van gespecialiseerde technieken worden overtollige huid en borstweefsel weggesneden en wordt de tepel verplaatst. Hierdoor kan het volume met maximaal 1500 cc worden verminderd. Na de operatie kan er een duidelijk zichtbaar T-vormig litteken achterblijven langs de onderste borstplooi. Er kan gevoelloosheid van de tepel optreden, wat van invloed kan zijn op het geven van borstvoeding in de toekomst.
III. Circumferentiële borstverkleining
Er worden incisies gemaakt rond de tepelhof om overtollige huid en borstweefsel te verwijderen en op te hangen, waardoor een vermindering tot 500 cc wordt bereikt. De incisielijn ligt op de overgang tussen de tepelhof en de huid. In eerste instantie kan het gehechte gebied er gerimpeld uitzien, als een geplooide stofopening, maar dit wordt binnen drie tot zes maanden gladder en vervaagt, waardoor er een nauwelijks zichtbaar litteken overblijft.
Elke vrouw die waarde hecht aan haar uiterlijk, wil stevige borsten. Een flatterende buste versterkt de aantrekkingskracht en charme van een vrouw. Overmatige borstontwikkeling die leidt tot een onevenredige omvang veroorzaakt echter zowel fysiek ongemak als psychische klachten, waardoor een corrigerende ingreep noodzakelijk is.