Moeders zijn gewend aan het verschonen van luiers en het bereiden van flesvoeding, en elke moeder heeft haar eigen remedies voor eczeem, warmte-uitslag, diarree of hoesten. Maar wanneer u uw hard bevochten wijsheid enthousiast deelt met andere nieuwe moeders, heeft u dan ooit overwogen of deze methoden wel echt deugdelijk zijn?
Niets breekt het hart van een ouder meer dan hun kleintje ziek te zien. Als ze zien dat hun kind ziek is, worden zelfs de sterkste moeders nerveus. Daarom streven ouders er vaak naar om zelf medicatie-experts te worden, vastbesloten om hun baby onmiddellijk te genezen. Maar soms heeft een kind geen medicatie nodig en geneest het vanzelf. Ziek worden hoort bij het opbouwen van immuniteit bij baby's, en het lukraak gebruiken van medicijnen kan juist schadelijk zijn.Bekijk deze veelvoorkomende medicatiefouten bij baby's eens – hoeveel heeft u er gemaakt?
Fout 1: Onmiddellijk medicijnen toedienen bij verkoudheid
Meer dan 90% van de verkoudheden bij zuigelingen en jonge kinderen wordt veroorzaakt door virale infecties. Virale verkoudheden kunnen spontaan verdwijnen, waarbij het lichaam het virus doorgaans binnen 5-7 dagen opruimt.Veel moeders vinden het echter onmogelijk om tijdens deze periode kalm te blijven. Ze worden onvermijdelijk angstig en brengen hun kind naar het ziekenhuis voor medicijnen en injecties of geven hun kind zonder professioneel advies verkoudheidsmiddelen. Dit is een belangrijke misvatting.
In werkelijkheid bestaan er momenteel geen effectieve antivirale middelen om de verkoudheid van een baby onmiddellijk te genezen. Herstel van een verkoudheid is altijd een proces, waarbij symptomen zoals een loopneus en hoesten mogelijk 2-3 weken aanhouden. De gebruikelijke aanbeveling is veel drinken, rust en het reguleren van de binnentemperatuur en luchtvochtigheid om ervoor te zorgen dat de baby zich prettig voelt – er is geen extra verkoudheidsmedicatie nodig.
Momenteel raden landen als de VS en Europa af om verkoudheidsmedicatie te geven aan baby's jonger dan 2 jaar.De reden hiervoor is dat er weinig onderzoek is gedaan naar verkoudheidsmedicijnen bij baby's, waardoor de veiligheid ervan niet kan worden gegarandeerd. Kinderen zijn geen miniatuurvolwassenen; het is onwetenschappelijk om doseringen voor volwassenen te extrapoleren naar pediatrisch gebruik. Sommige landen hebben de leeftijd waarop samengestelde verkoudheidsmedicijnen niet worden aanbevolen zelfs verhoogd naar 4 of zelfs 6 jaar.Als een verkoudheid of koorts een okseltemperatuur van meer dan 38,5 °C veroorzaakt, wordt koortswerende medicatie aanbevolen. Dit verlicht in de eerste plaats het ongemak dat door koorts wordt veroorzaakt en voorkomt mogelijke koortsstuipen als gevolg van hoge temperaturen. Als er bacteriële of andere pathogene infecties aanwezig zijn, blijft een passende behandeling met antibiotica onder medisch toezicht noodzakelijk.
Misvatting twee: absolute afwijzing van antibiotica
Veel moeders staan tegenwoordig wantrouwig tegenover antibiotica en geven er de voorkeur aan deze zoveel mogelijk te vermijden of zo min mogelijk te gebruiken. Sommige moeders wijzen antibiotica zelfs volledig af en vervallen daarmee in een andere misvatting: ze beschouwen antibiotica als gevaarlijk en gebruiken ze daarom spaarzaam. Ze kunnen de behandeling voortijdig staken zodra de symptomen na een paar dagen verbeteren.
Over het algemeen mogen antibiotica niet te veel worden gebruikt, met de nadruk op "te veel", omdat dit kan leiden tot bacteriële resistentie. Als een baby geen bacteriële infectie heeft maar wel antibiotica krijgt, is er sprake van "te veel".
Als de baby echter wel een bacteriële infectie heeft, moeten antibiotica worden gebruikt wanneer dat nodig is, en moet de volledige kuur worden afgemaakt.
Antibiotica hebben doorgaans één tot twee dagen nodig om effect te hebben tegen een infectie. Zodra ze effectief zijn, moeten ze de bacteriën ongeveer drie tot vijf dagen blijven onderdrukken. Als de behandeling na slechts één of twee dagen wordt gestopt omdat de symptomen verbeteren, worden sommige bacteriën mogelijk alleen onderdrukt in plaats van uitgeroeid. Tijdens deze onderbreking kunnen bacteriën sterkere mutatievermogens ontwikkelen, waardoor resistente stammen ontstaan.Het gebruik van antibiotica tegen deze bacteriën zal vervolgens niet meer effectief zijn. Als gevolg daarvan blijft niet alleen de oorspronkelijke ziekte onbehandeld, maar kan deze ook verergeren. Vanuit dit perspectief is het van groot belang dat, zodra antibiotica zijn voorgeschreven, de volledige dosering en duur die door medische professionals worden aanbevolen, strikt worden aangehouden.
Fout drie: misbruik van vitamines
Hoewel vitamines een cruciale rol spelen in de groei en ontwikkeling van kinderen, is het onverstandig om aan te nemen dat meer altijd beter is.Veel medicinale vitamines hebben mogelijke bijwerkingen of kunnen zelfs toxische reacties veroorzaken, met name in vet oplosbare vitamines. Overmatige of langdurige inname kan leiden tot ophoping in het lichaam en vergiftiging. Overmatige consumptie van levertraan (dat vitamine A en D bevat) kan bijvoorbeeld koorts, verlies van eetlust, prikkelbaarheid en schade aan de lever- en nierfunctie veroorzaken. Hoewel in water oplosbare vitamines over het algemeen veiliger zijn, mogen ze niet worden verwaarloosd. Overmatige inname van vitamine C kan bijvoorbeeld urinewegstenen of osteomalacie veroorzaken.
Fout vier: meerdere medicijnen voor één ziekte
Wanneer hun kind ziek wordt, raken veel moeders angstig en verliezen ze hun kalmte. Sommigen vinden één medicijn niet effectief en proberen dan een ander. Zonder dat ze het beseffen, leidt deze aanpak tot het gelijktijdig toedienen van meerdere medicijnen. Een dergelijke complexe cocktail kan interacties veroorzaken die elkaars effecten tenietdoen en de toxische reacties versterken. Dit tast niet alleen de therapeutische werkzaamheid aan, maar verhoogt ook het risico op bijwerkingen.Zo kan de combinatie van sulfonamiden met vitamine C de niertoxiciteit verhogen en kan penicilline in combinatie met aspirine de antibacteriële werking van penicilline verminderen. Andere gevaarlijke combinaties zijn het gelijktijdig gebruik van penicilline, chlooramfenicol en sulfonamiden, of de combinatie van penicilline of cefalosporines met gentamicine.
Fout vijf: medicatie toedienen met suikerwater
Veel moeders merken dat baby's zich verzetten tegen bitter smakende medicijnen, waardoor ze medicatie toedienen met suikerwater. Suiker bevat echter aanzienlijke hoeveelheden mineralen zoals calcium en ijzer, die chemisch kunnen reageren met eiwitten in traditionele Chinese medicijnen. Deze reactie zorgt ervoor dat het mengsel stolt en denatureert in maagsappen, waardoor troebele neerslag ontstaat die de therapeutische werkzaamheid aanzienlijk vermindert.Bepaalde medicijnen zijn juist afhankelijk van hun bittere smaak om de spijsvertering te stimuleren en een therapeutisch effect te bereiken. Door suiker aan dergelijke medicijnen toe te voegen, wordt hun werkzaamheid verminderd.
Fout zes: blindelings geloven dat traditionele Chinese medicijnen veiliger zijn
Westerse medicijnen vermelden doorgaans contra-indicaties en bijwerkingen in de bijsluiter, waardoor sommige ouders ze als onveilig kunnen beschouwen. Daarom kiezen ze voor traditionele Chinese medicijnen, waarvan in de bijsluiter staat: "Bijwerkingen zijn nog niet duidelijk gedefinieerd."
"Nog niet vastgesteld" betekent echter niet dat er geen bijwerkingen zijn. Het geeft alleen aan dat er onvoldoende klinische proeven zijn uitgevoerd en onvoldoende gegevens zijn verzameld. Vanuit dit perspectief blijft het veiliger om geneesmiddelen te kiezen waarvan de bijsluiter gedetailleerde informatie over contra-indicaties en bijwerkingen bevat.
Fout zeven: een medicijnkastje in huis hebben
Professionele apothekers raden het af om thuis grote voorraden medicijnen aan te leggen. Deze voorraden blijven vaak ongebruikt, waardoor ze na verloop van tijd vervallen en verspild worden. Voor mensen die in een grootstedelijk gebied wonen, zijn apotheken doorgaans binnen een paar honderd meter te vinden, wat ze zeer toegankelijk maakt. Bovendien vergroot een overvolle medicijnkast het risico op onbedoelde medicatiefouten bij het zoeken naar medicijnen.