Veel vrouwen die willen afvallen, hebben gewoon een hekel aan hun dikke taille en brede heupen. Als ze op dieet zijn, streven ze er vaak naar om een sixpack te krijgen en tegelijkertijd hun 36C-buste te behouden. Daarom geloven ze vooral in methoden om op bepaalde plekken af te slanken. Maar...
Op bepaalde plekken afslanken bestaat niet!
Als het lichaam vet verbrandt, gebeurt dat gelijkmatig over alle lichaamsdelen. Het is fundamenteel onmogelijk om op een bepaald deel af te slanken door dat deel extra te trainen.
Bedenk eens: als u dagelijks eet, betekent dat dan dat uw gezicht slanker wordt terwijl zich elders vet ophoopt?
Of kijk eens naar de oudere heren in het plaatselijke park – hebben degenen die zich in het zweet werken aan de pingpongtafels minder vet op de arm waarmee ze het batje hanteren dan op de andere arm?
Of denk eens aan dit experiment: in de eerste proef deden proefpersonen 27 dagen achter elkaar dagelijks sit-ups, waarbij het aantal sit-ups per persoon geleidelijk werd opgevoerd tot 336. Uit de resultaten bleek dat de vermindering van buikvet niet groter was dan in andere lichaamsdelen.
Gewichtsverlies houdt een algehele vetvermindering in
Het menselijk lichaam kan niet selectief vet uit één of enkele specifieke gebieden gebruiken voor energie. Professor Susan Fryd van het Centrum voor Obesitas- en Voedingsonderzoek van de Boston University School of Medicine stelt dat gewichtsverlies een evenredige vermindering van het lichaamsvet in het hele lichaam met zich meebrengt.De vetreserves van het menselijk lichaam worden centraal gereguleerd; vet wordt dus gelijkmatig verbruikt en niet op basis van nabijheid. Gewichtsverlies moet dan ook worden bereikt door een algehele vetvermindering. Bovendien kan vet niet rechtstreeks door het lichaam worden gebruikt voor energie. Het moet eerst worden afgebroken tot vrije vetzuren en glycerol, waarna het in de bloedbaan terechtkomt voor verdere verwerking.Bij het sporten om gewicht te verliezen, kan het verbruikte vet afkomstig zijn van verschillende delen van het lichaam. Bij het trappen met de benen kan de energiebron bijvoorbeeld vet uit de rug zijn, terwijl bij push-ups energie uit het vet in de dijen kan worden gehaald. Oefeningen die uitsluitend gericht zijn op het verminderen van buikvet zijn dus onrealistisch.
Er bestaat niet zoiets als plaatselijke vetverbranding, maar plaatselijke vetophoping bestaat wel
Hoewel plaatselijke vetverbranding onrealistisch is, is plaatselijke vetophoping een onbetwistbaar feit. De verdeling van lichaamsvet wordt gereguleerd door zenuwen en hormonen, waarbij een aanzienlijk deel van deze hormonen invloed heeft op de vetopslag, zoals het bekende insuline. Insuline veroorzaakt insulineresistentie, en de mate en locatie van deze resistentie bepalen waar vet zich ophoopt.
Hoewel plaatselijke vetverbranding onmogelijk is, is gerichte vormgeving wel haalbaar
De lichaamsvorm wordt bepaald door de skeletstructuur, spiermassa en vetverdeling. Lokale vetophoping is afhankelijk van hormoonspiegels, levensstijl en genetica. Gebieden met meer vetophopingen vallen doorgaans gemakkelijker af. Bij het streven naar gewichtsverlies zal een evenwichtige voeding in combinatie met wetenschappelijk onderbouwde lichaamsbeweging buikvet sneller verminderen dan nekvet.
Veel vrouwen maken zich zorgen over dikke benen, maar met doorzettingsvermogen zullen zowel de dijen als de kuiten geleidelijk slanker worden. Wat de benen betreft, heeft vet de neiging zich gemakkelijker op te hopen op de dijen, wat betekent dat deze tijdens het afvallen sneller slanker worden dan de kuiten. In vergelijking met de taille en de buik zijn zowel de dijen als de kuiten minder uitgesproken, maar visueel minder opvallend. Om uw vertrouwen in uw inspanningen om af te vallen en uw benen slanker te maken te behouden, kunt u regelmatig foto's maken om de veranderingen in uw benen te observeren.