„Śmiech do łez” to popularne wyrażenie wśród młodych ludzi, ale niestety niektórzy naprawdę doświadczają tego zjawiska. Co jest tego przyczyną? Czy „śmiech do łez” jest prawdziwym schorzeniem? Jakie są jego przyczyny i jak można mu zapobiegać lub leczyć? Przyjrzyjmy się temu poniżej.
Studium przypadku: nietrzymanie moczu spowodowane śmiechem
Od czasu porodu pani Lai z Wenzhou doświadcza mimowolnego wyciekania moczu za każdym razem, gdy kaszle lub śmieje się serdecznie. Ilość moczu stopniowo wzrastała, co spowodowało konieczność stosowania pieluch dla dorosłych.„Z powodu porodu, długotrwałego zatrzymania moczu i innych czynników, powtarzająca się stymulacja nerwów i mięśni związanych z oddawaniem moczu spowodowała upośledzenie funkcji zwieracza pęcherza. Mówiąc prościej, nie jest ona w stanie kontrolować moczu w pęcherzu, co prowadzi do jego wyciekania przez cewkę moczową”.Dr Jin Xiaoqing, zastępca dyrektora szpitala Zhejiang i główny lekarz medycyny tradycyjnej chińskiej, wyjaśnił, że pani Lai cierpi na wysiłkowe nietrzymanie moczu. Schorzenie to polega na niekontrolowanym wyciekaniu moczu podczas nagłego wzrostu ciśnienia w jamie brzusznej. W medycynie tradycyjnej chińskiej nazywa się to „wyciekaniem moczu wywołanym porodem”, wynikającym z niedoboru qi śledziony i nerek, co prowadzi do upośledzenia transformacji qi pęcherza (nieprawidłowego ruchu i transformacji qi ciała).
Przyczyny nietrzymania moczu u kobiet
Normalne magazynowanie i oddawanie moczu odbywa się poprzez skoordynowaną interakcję między ciśnieniem w pęcherzu a ciśnieniem w cewce moczowej. Kiedy pęcherz wypełnia się do określonego poziomu, powstaje ciśnienie, które jest przekazywane do mózgu. Dzięki świadomej kontroli mocz jest wydalany przez cewkę moczową. Normalne oddawanie moczu wymaga skoordynowanego działania mózgu, nerwów, pęcherza, cewki moczowej i mięśni dna miednicy.Każdy czynnik powodujący nadmierne ciśnienie w pęcherzu podczas magazynowania lub zmniejszenie oporu cewki moczowej może prowadzić do nietrzymania moczu.
1. Otyłość: Zaawansowany wiek i nagromadzenie tłuszczu w jamie brzusznej zwiększają ciśnienie w jamie brzusznej, wywierając większą siłę na pęcherz.
2. Predyspozycje etniczne: Badania na dużą skalę wskazują na wyższy odsetek nietrzymania moczu wśród Azjatów w porównaniu z Europejczykami.
3. Uraz chirurgiczny: Bezpośrednie uszkodzenie mięśni dna miednicy i nerwów.
4. Urazy położnicze: porody mnogie, wypadanie cewki moczowej, opadanie macicy itp. Podczas porodu mięśnie miednicy ulegają różnym stopniom uszkodzenia, co zmniejsza ich zdolność podtrzymywania narządów miednicy, a tym samym przyczynia się do wysiłkowego nietrzymania moczu. Obserwacje kliniczne wskazują na wyższą częstość występowania wśród kobiet rodzących drogami natury w porównaniu z porodami przez cesarskie cięcie.
5. Czynniki psychologiczne: stres związany z pracą, lęk lub neurogenne schorzenia pęcherza mogą powodować nadwrażliwość mięśni pęcherza, upośledzając zdolność hamowania skurczów pęcherza i powodując nietrzymanie moczu.
6. Obniżony poziom estrogenu: spadek poziomu estrogenu po menopauzie powoduje ścieńczenie błony śluzowej cewki moczowej i zmniejszenie napięcia.
7. Po wejściu w okres menopauzy zdolność jajników do syntezy estrogenu znacznie spada. Prowadzi to do zaniku błony śluzowej cewki moczowej i szyi pęcherza, utraty fałdów i osłabienia zamknięcia cewki moczowej. Młode kobiety, które przeszły obustronną wycięcie jajników z powodu choroby, mogą również rozwinąć wysiłkowe nietrzymanie moczu z powodu zbyt niskiego poziomu estrogenu.
Jak można zapobiegać nietrzymaniu moczu?
1. Utrzymuj regularną aktywność seksualną. Badania wskazują, że kobiety po menopauzie, które kontynuują regularną aktywność seksualną, mogą znacznie opóźnić fizjologiczny spadek syntezy estrogenu przez jajniki, zmniejszając prawdopodobieństwo wystąpienia wysiłkowego nietrzymania moczu. Praktyka ta pomaga również zapobiegać innym schorzeniom związanym z wiekiem i poprawia ogólny stan zdrowia.
2. Kobiety w ciąży i młode matki powinny być traktowane priorytetowo, kładąc nacisk na rekonwalescencję poporodową i opiekę zdrowotną. Obejmuje to terminowe wykonywanie ćwiczeń mięśni krocza, masaż krocza i trening mięśni dna miednicy w celu przyspieszenia regeneracji krocza; ustalenie regularnych nawyków związanych z wypróżnianiem się i oddawaniem moczu, unikanie zaparć poprzez spożywanie pokarmów bogatych w błonnik i picie dużej ilości wody; utrzymywanie higieny krocza w celu zapobiegania infekcjom dróg moczowych; zapewnienie odpowiedniego odpoczynku, unikanie nadmiernego podnoszenia ciężarów i zmęczenia;Podnosząc ciężkie przedmioty, należy przyjmować prawidłową postawę, aby uniknąć nieprawidłowego obciążenia brzucha, które mogłoby spowodować przemieszczenie pęcherza i cewki moczowej z ich normalnych pozycji. Należy niezwłocznie leczyć wszelkie urazy porodowe, aby ułatwić szybki powrót do zdrowia. 3. Należy zwiększyć aktywność fizyczną, zwłaszcza poprzez odpowiedni trening mięśni dna miednicy. Najprostszą metodą jest wykonywanie 50–100 skurczów zwieracza odbytu każdego ranka po przebudzeniu i każdego wieczoru przed snem.
4. Aktywnie leczyć wszelkie podstawowe schorzenia przewlekłe, takie jak rozedma płuc, astma, zapalenie oskrzeli, otyłość lub duże guzy brzucha, ponieważ mogą one podwyższać ciśnienie w jamie brzusznej i przyczyniać się do nietrzymania moczu.
Metody leczenia nietrzymania moczu u kobiet
Po pierwsze: trening mięśni dna miednicy.Pacjenci mogą naturalnie napinać mięśnie dna miednicy i angażować mięśnie dźwigacza odbytu, wykonując dwadzieścia powtórzeń na sesję. Należy dążyć do trzech sesji dziennie, stopniowo zwiększając częstotliwość, jeśli jest to tolerowane, przy czym każde skurczenie powinno trwać co najmniej dziesięć sekund. Ćwiczenie to polega przede wszystkim na treningu dobrowolnego przerywania oddawania moczu, a następnie jego wznowienia, a konsekwentna praktyka skutecznie leczy nietrzymanie moczu.
Po drugie, trening pęcherza. Polega on na kontrolowaniu czasu oddawania moczu poprzez planowanie wizyt w toalecie w ustalonych odstępach czasu. Stopniowe wydłużanie tych odstępów po treningu zwiększa pojemność pęcherza. Świadomie kontrolując oddawanie moczu, pacjenci odzyskują świadomość kontroli pęcherza, ostatecznie przywracając normalne oddawanie moczu i lecząc nietrzymanie moczu.