Bezbolesny poród stał się standardową metodą porodu na całym świecie, oszczędzając przyszłym matkom agonii bólu porodowego. Zmniejsza on strach podczas porodu i zmęczenie poporodowe. Pozwala matkom odpocząć podczas najdłuższego etapu porodu, czyli pierwszego etapu, tak aby w momencie pełnego rozwarcia szyjki macicy i rozpoczęcia parcia miały wystarczającą siłę do zakończenia porodu dzięki zachowanej energii. Proces bezbolesnego porodu wymaga udziału zarówno lekarza, jak i matki, którzy wspólnie opracowują plan, co ułatwia komunikację między nimi.Umożliwia to również personelowi medycznemu dokładniejsze monitorowanie stanu matki. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek nieprawidłowości u matki lub płodu można je wcześnie wykryć i szybko leczyć. Doświadczony anestezjolog może wykonać zabieg znieczulenia w ciągu około 5–10 minut. Podczas całego procesu matka pozostaje przytomna, a w niektórych przypadkach może nawet wstać z łóżka i chodzić. Dzięki temu może cieszyć się narodzinami dziecka w stosunkowo komfortowym i świadomym stanie.Skutki pooperacyjne różnią się w zależności od osoby, ale u większości pacjentów nie występują żadne komplikacje. Znieczulenie zewnątrzoponowe, metoda stosowana zazwyczaj w celu bezbolesnego porodu, jest ogólnie uważane za bezpieczne. Bardzo niewielka liczba osób może odczuwać łagodny dyskomfort, taki jak ból pleców, ból głowy lub zaburzenia czucia w kończynach dolnych. Zjawiska te występują rzadko, rzadko są poważne i zazwyczaj ustępują samoistnie w krótkim czasie, nie mając znaczącego wpływu na zdrowie.Teoretycznie możliwe są poważniejsze powikłania, takie jak niedociśnienie, ale występują one niezwykle rzadko. Personel medyczny zastosuje skuteczne środki zapobiegawcze od momentu podjęcia decyzji o znieczuleniu. Kto może skorzystać ze znieczulenia podczas porodu? Chociaż znieczulenie jest korzystne, nie jest odpowiednie dla wszystkich.Kobiety w ciąży, u których występują przeciwwskazania do porodu drogami natury lub znieczulenia, nie powinny decydować się na tę metodę. Kobiety z zaburzeniami krzepnięcia krwi muszą bezwzględnie jej unikać. Przyszłe matki z chorobami serca związanymi z ciążą, alergiami na leki lub urazami kręgosłupa lędźwiowego w wywiadzie powinny skonsultować się z lekarzem, który określi, czy mogą rodzić bez bólu.