Na co należy zwrócić uwagę podczas modelowania idealnych brwi? Jakie są różne metody modelowania brwi? Wiele entuzjastek urody bez wątpienia podziela te obawy. Dzisiaj przedstawimy różnice między brwiami tatuażowymi a brwiami haftowanymi, aby pomóc Ci w przyszłych wyborach.
Po pierwsze, jeśli chodzi o narzędzia, mikroblading wykorzystuje pojedynczą igłę lub trzy igły, wspomagane urządzeniem elektrycznym, do wprowadzania pigmentu do skóry po jednym włosku na raz, podobnie jak w przypadku tatuażu. Haft natomiast wykorzystuje 12 lub 16 cienkich igieł ułożonych pod kątem 45 stopni, aby wprowadzić większą ilość pigmentu do skóry za jednym razem, podobnie jak w przypadku haftu. Technika ta jest całkowicie ręczna i nie wymaga pomocy elektrycznej.
Po drugie, różnią się używane pigmenty: w tatuażu brwi zazwyczaj stosuje się pigmenty na bazie płynnej o słabszej lepkości, natomiast w haftowaniu stosuje się pigmenty w postaci pasty o większej lepkości. Dzięki temu pigment łatwiej wnika pod skórę przy każdym ruchu igły, co ułatwia nakładanie koloru.
Ponadto tatuaż brwi polega na wprowadzaniu igieł pionowo pod kątem 90 stopni do skóry, co powoduje zauważalny dyskomfort. Ograniczona ilość pigmentu wprowadzanego przy każdym wkłuciu również wydłuża proces barwienia.Mikroblading wymaga mniej czasu, ponieważ igła wchodzi w skórę pod kątem 45 stopni, powodując minimalny dyskomfort. Głębokość igły do mikrobladingu jest ograniczona do około 0,2-0,3 cm pod skórą, co powoduje mniejszy uraz. Ponadto, ponieważ nie miesza się z żółtymi genami pigmentowymi w warstwie podskórnej, blaknięcie koloru jest mało prawdopodobne.Natomiast tradycyjne igły do tatuażu wbijają się pionowo, co zwiększa ryzyko nieumyślnego dotarcia do głębszych warstw skóry. Jeśli pigment dostanie się do tych głębszych warstw i zmiesza się z podskórną melaniną, może to spowodować niebieskie lub zielone przebarwienia, które trudno jest usunąć. Ponadto, ponieważ tradycyjny tatuaż tworzy całą brew poprzez wiele pojedynczych kropek, efekt wydaje się sztywny i nienaturalny.Haftowanie brwi, wykorzystujące większą liczbę ściegów podczas jednej sesji, daje zazwyczaj bardziej miękki, naturalny efekt. Jednak pod względem trwałości mikroblading oferuje bardziej trwałe rozwiązanie, podczas gdy haftowanie utrzymuje się zazwyczaj tylko przez dwa do trzech lat. Osoby poszukujące długotrwałego efektu powinny zdecydować się na mikroblading, natomiast osoby pragnące dostosować swój wygląd do zmieniających się trendów mogą preferować haftowanie.
Techniki tatuażu brwi szybko się rozwinęły i stały się innowacyjne. Jednak niektórzy nieprofesjonalni kosmetycy, którym brakuje doświadczenia i wyczucia estetycznego, mechanicznie stosują stałe szablony. Prowadzi to do pochopnie wytatuowanych, sztywnych, nienaturalnych, przebarwionych lub asymetrycznych brwi – takich jak brwi łukowate, szerokie, proste lub brwi przypominające gąsienice – co daje niepożądane efekty, które szpecą klientów.
Powody:
1. Nieprawidłowy projekt brwi. Sukces tatuażu brwi zależy od odpowiedniego projektu. Jeśli nie jest on dostosowany do naturalnych cech brwi klienta i kształtu kości brwiowej, usunięcie istniejących brwi i wytatuowanie nowej linii oderwanej od kości brwiowej powoduje brak reakcji podczas mimiki twarzy.Co więcej, dwie czarne linie wytatuowane na gładkiej skórze bez naturalnych włosów nie mogą osiągnąć żadnego wrażenia „wymiarowości”. Powoduje to sztywne, nienaturalne brwi. Kiedy usunięte włosy odrastają, tworzy to wrażenie „czterech” brwi.
Inny scenariusz ma miejsce, gdy pozycja klienta, warunki oświetleniowe lub naturalna asymetria kości brwiowej prowadzą do nierównomiernych rezultatów projektu. Objawia się to tym, że jedna brew jest wyższa/niższa, dłuższa/krótsza, szersza/węższa lub prostsza/bardziej zakrzywiona niż druga. Oczywiście w takich okolicznościach wytatuowane brwi nie mogą osiągnąć symetrii.
2. Nieprawidłowy dobór koloru do tatuażu brwi. Stosowane pigmenty obejmują różne odcienie brązu, szarości, czerni i kawy, które należy dobierać odpowiednio do koloru włosów i karnacji. Włosy orientalne często łączą w sobie kilka kolorów, zawierając nuty ciemnej szarości i głębokiej kawy.
Dlatego odcień tuszu do brwi powinien być dostosowany do indywidualnych potrzeb: osoby o ciemniejszych włosach i karnacji powinny używać naturalnej szarości z jedną lub dwiema kroplami czerni; osoby o jaśniejszych włosach i jasnej karnacji powinny używać naturalnej szarości z jedną lub dwiema kroplami kawowego brązu. W praktyce jednak wiele kosmetyczek używa do tatuażu brwi tylko głębokiej szarości lub czerni. Powoduje to, że brwi wyglądają nienaturalnie, nierealistycznie, sztywno i zniekształcone.
3. Niewłaściwy nacisk i nierównomierna intensywność podczas tatuażu. Tatuaż brwi powinien być wykonywany zgodnie z naturalnym kierunkiem wzrostu brwi, starannie kontrolując głębokość, gęstość i technikę. Wewnętrzne i zewnętrzne kąciki powinny być nieco jaśniejsze i rzadsze, natomiast środkowa część ciemniejsza i gęstsza – pozwala to uzyskać idealną równowagę między jasnością a ciemnością. Jeśli wewnętrzne kąciki są zbyt ciemne i gęste, cała brew wygląda na sztywną i nienaturalną.
Jednocześnie należy zapewnić naturalne przejścia między odcieniami. Zbyt wyraźne granice kolorów zniekształcą wygląd brwi. Należy unikać nadmiernej głębokości lub gęstości podczas tatuażu; penetracja poza warstwę skóry właściwej powoduje, że pigment zostaje pochłonięty przez melanocyty, co powoduje niebieskie przebarwienia.
4. Stosowanie gorszej jakości pigmentów. Niektórzy nieetyczni praktycy, dążąc do obniżenia kosztów, stosują pigmenty niespełniające norm. Może to spowodować, że kolor brwi zmieni się na niebieski lub wyblaknie po usunięciu strupów, powodując niepotrzebny stres i niedogodności dla klienta.
5. Nieuznanie przeciwwskazań do tatuażu brwi.1) Osoby z nadmiernie odwróconymi łukami brwiowymi, znacznie nierównymi łukami brwiowymi lub wyraźnie asymetrycznymi oczami nie są odpowiednimi kandydatami. 2) Osoby z wydatnymi kośćmi policzkowymi, wysokimi łukami brwiowymi lub zapadniętymi oczami. 3) Klienci, których brwi nie znajdują się naturalnie na łuku brwiowym lub wykazują nadmierny ruch górnej/dolnej powieki.
Przedkładanie korzyści finansowych nad rzeczywistą sytuację klienta i nieodpowiedzialne wykonywanie tatuażu u nieodpowiednich osób nieuchronnie prowadzi do niepowodzenia.
Ponadto tatuaż brwi nie może podążać za trendami lub modą, tworząc nienaturalne kształty. Powinien być dostosowany do indywidualnych okoliczności każdego klienta, z uwzględnieniem takich czynników, jak budowa twarzy, kształt oczu, wiek, zawód, styl osobisty i cechy łuku brwiowego.
Podsumowując, osiągnięcie zadowalających rezultatów w zakresie brwi wymaga od kosmetyczek wysokiego poziomu odpowiedzialności i etyki zawodowej. Muszą one pielęgnować swoje poczucie estetyki, pilnie ćwiczyć podstawowe techniki, gromadzić doświadczenie i utrzymywać zdolność do ciągłego uczenia się. Tylko w ten sposób można uniknąć niepowodzeń.Tatuaż brwi stanowi zabieg chirurgii plastycznej, który ma następujące przeciwwskazania: (1) Osoby z infekcjami twarzy lub okolic brwi, takimi jak czyraki lub zapalenie mieszków włosowych. (2) Osoby z zmianami chorobowymi brwi, w tym naczyniakami, torbielami łojowymi lub łojotokowym zapaleniem skóry.
(3) Osoby z bliznami skłonnymi do keloidów.
(4) Osoby z zaburzeniami psychicznymi lub neurologicznymi lub nierealistycznymi/nadmiernie wysokimi oczekiwaniami dotyczącymi wyników zabiegu.
(5) Osoby uczulone na środki do tatuażu brwi.
(6) Pacjenci z zaburzeniami hematologicznymi, takimi jak hemofilia lub trombocytopenia.
(7) Osoby z chorobami zakaźnymi, takimi jak wirusowe zapalenie wątroby typu B, nie powinny poddawać się zabiegowi tatuażu brwi, aby zapobiec zakażeniom krzyżowym.
(8) Osoby z wrodzonym lub nabytym opadaniem powieki górnej. Dotknięta chorobą brew jest często umiejscowiona wyżej niż strona zdrowa, co sprawia, że projekt brwi jest podatny na niedokładności i często prowadzi do niezadowalających rezultatów. Stan ten jest zatem przeciwwskazaniem do wykonania tatuażu brwi.