Oyuncaklar oyun için bir araçtır ve oyuncaklar olmadan oyun oynanamaz. Oyun, bebekler için doğuştan gelen bir şeydir ve oyuncaklar bu tür bir uğraş için gerekli maddi koşuldur. Bebekler oyuncaklar olmadan oynayamazlar. "Modern Anaokulunun Babası" olarak bilinen Friedrich Froebel, oyuncakları "lütuf armağanları" olarak görmüş ve bebeklerin gelişimsel ihtiyaçlarına özel olarak tasarlanmış bir dizi oyuncak geliştirmiştir.
Ünlü İtalyan eğitimci Maria Montessori şöyle demiştir: "Çocukluğun özü çalışmaktır (aktivite). Çalışmak oynamaktır ve oyuncaklar çocuğun çalışması için gerekli malzemelerdir. Oyuncaklar olmadan çalışmaları eksik kalır; oyuncaklar ile çalışmaya olan ilgileri artar, odaklanmış öğrenme ve uygulamalı keşif mümkün olur. Oyuncaklar böylece kendini geliştirme ve sinirsel gelişime yardımcı olur. Oyuncakların sağlanması ve kullanımı, çocuğun öğrenmesinin etkinliğini doğrudan etkiler."Lu Xun bir keresinde şöyle demiştir: "Oyun, çocukluğun meleğidir. Çocukların büyümesini önemsemek için, oyunlarını önemsemeliyiz; oyunlarını önemsemek için, kullandıkları oyuncaklara değer vermeliyiz."
Nitekim, farklı kültürlerdeki okul öncesi eğitim tarihine ilişkin bir araştırma, erken çocukluk eğitiminin tüm savunucularının oyuncakların eğitimsel değerini vurguladığını ortaya koymaktadır. Okul öncesi eğitim alanındaki çağdaş araştırma ve uygulamalar, oyuncakların bebeklerin bilişsel gelişimini desteklemedeki yeri doldurulamaz rolünü daha da ortaya koymaktadır.
Algısal Yetenekleri Geliştirme
Algı, bebeklerin dış dünyayı anlamaları ve bilgi edinmeleri için birincil araçtır. Erken çocukluk döneminin ortalarında, sözel yetenekler nispeten gelişmemişken, bebekler bilgiyi öncelikle algısal imgeler yoluyla edinirler. Canlı, abartılı şekilleri ve parlak, canlı renkleri ile oyuncaklar, bebekleri duyularını keşfetmeye teşvik eder.Oyuncaklarla etkileşim kurarak (gözleriyle gözlemleyerek, kulaklarıyla dinleyerek, ağzıyla tadarak ve elleriyle dokunarak) çocuklar çeşitli malzemelerle ilgilenirler. Bu, duyusal tepki ve gözlem becerilerini güçlendirerek algısal yetenekleri geliştirir.
Ebeveynler, oyuncaklarla zengin bir ev ortamı yaratmalıdır. Oyuncak seçerken renk, boyut ve şekil gibi özellikleri göz önünde bulundurun. Çocuğun boyuna uygun boyutlarda, çeşitli renklerde ve yüksek kontrastlı oyuncaklar sağlayın.Ayrıca, oyun sırasında ebeveynler çocuklarının algısal gelişimine rehberlik etmelidir. Onları uzanarak elmaya uzanmaya teşvik edin. Örneğin, çocuğunuzu pelüş, ipek ve plastik oyuncaklara dokunmaya teşvik edin ve onlara bu dokunuşları tarif etmelerini isteyin. Renk farklılıklarını nasıl fark ettiklerini gözlemleyin ve tercih ettikleri renklerdeki oyuncakları seçmelerine izin verin. Erken renk farkındalığını geliştirmek için renk tonlarını karşılaştırın.Kaldırma aktiviteleri, bebeklerin ağırlığı ölçmelerini sağlar; balonları ve büyük yapı taşlarını tutup hangisinin daha ağır olduğunu karşılaştırabilirler. Dil Gelişimini Teşvik Etmek Oyuncaklar, bebeklerin kendilerini ifade etmeleri için birer araç görevi görür. Geleneksel dil sembollerine kıyasla, oyuncaklar bebekler için daha sezgisel bir "dil" temsil eder.Oyuncaklar, daha çok "ders programı" veya açık uçlu "ders kitabı" gibi işlev gören "sözsüz kitaplar"dır. Öğrencilerin anlam oluşturmaları ve özgürce hayal kurmaları için geniş bir alan bırakarak, çocuğun kendini ifade etme arzusunu ateşler ve özgür ifade için uygun bir dil ortamı yaratır. Çocuklar oyun yoluyla sözlü dil becerilerini geliştirir. Oyuncaklar üzerine yapılan sohbetler ve nasıl oynanacağına dair tartışmalar, dil becerilerini ince bir şekilde geliştirir."Senin arabana bakabilir miyim?" "Senin blok oyununa katılabilir miyim?" "Senin ördeğini benim domuzumla takas eder misin?" "Tabii ki." "Evet, lütfen." "Hadi birlikte oynayalım." "Şu anda oynuyorum, ama sonra sen oynayabilirsin." İki küçük çocuk arasındaki bu diyaloglar, kibar dilin uygun kullanımını göstermektedir.
>
Çocuklar oyuncaklarla etkileşim kurarken sık sık "kendi kendilerine konuşurlar." Bu fenomen, dil gelişimlerinde önemli, ancak genellikle göz ardı edilen bir rol oynar. Kızım bebekleriyle "evcilik" oynarken, bez bebeklerden birini alıp küçük bir tabureye oturtabilir ve gülümseyerek şöyle diyebilir: "Bebek çok güzel giyinmiş, ama Jiajia kadar güzel değil.Jiajia bebeği Jiajia kadar güzel giydirecek." Jiajia daha sonra bebeği küçük bir elbiseyle giydirmeye başladı. "Bacaklarını uzat, kollarını kaldır, elbiseyi düzgünce yukarı çek. Annem böyle davranmanın doğru olduğunu söyledi. Şimdi elbise giyindi." Bebekle yaptığı bu diyalogda Jiajia sadece tutarlı ve mantıklı bir dil kullanmakla kalmıyor, aynı zamanda annesinin onu giydirirken kullandığı ifadeleri bebeği giydirirken de kullanıyor.Erken çocukluk döneminde, rol yapma oyunları aracılığıyla dil, doğruluk veya düzeltme kaygısı olmaksızın çocuğun sözel ifadesini tam olarak gösterir. Jiajia "kendi kendine konuşurken", bebeği giydirirken annesinin sesini, tonunu ve jestlerini taklit edebilir. Bunu kendi sözleri olarak değil, annesinin konuştuğu olarak algılar.
Oyuncaklar ayrıca yazılı dilin gelişimini de destekler. Örneğin, "Kitty Fishing" oyuncak setinde, "yem" ve "olta" gibi sembolik etiketler, bebeklere kelimelerin anlamlarını ilk kez kavramalarını sağlar. Pinyin veya sayma içeren oyuncaklar, yazılı dili anlamalarını doğrudan geliştirir.
Çeşitli oyuncaklarla etkileşime girerek, bebekler somut algı ve eylemlerin yanı sıra canlı ve somut ifadeler kullanarak dili yaratıcı bir şekilde dönüştürürler. Bu süreç, dil aracılığıyla gerçek dünyaya ilişkin bilişsel anlayışlarını geliştirir. Bu nedenle ebeveynler, çocuklarının dilsel ifadesini geliştirmek için oyuncaklardan tam olarak yararlanmalıdır.
Hayal Gücünün Gelişimini Teşvik Etmek
Oyuncaklar, çocuklara hayal gücü için geniş bir özgürlük ve alan sağlayan "rol oyunu" ile karakterize edilen sanal veya sembolik özelliklere sahiptir. Oyuncaklarla etkileşim sırasında çocuklar, oyuncakları gerçek hayattaki nesneler veya bireyler gibi ele alarak sık sık nesne ikamesi veya kişileştirme yaparlar. Ebeveynler, hayal gücü oyununu teşvik etmek için oyuncak kullanımını dikkatlice düşünmelidir.Son zamanlarda, kızımın özellikle ışık çubuklarıyla oynamayı sevdiğini fark ettim, bu yüzden onun arkadaşları için "Sihirli Işık Çubuğu" adlı bir aile etkinliği düzenledim. Etkinliğin ana etkinliği, herkesin çubukların ne için kullanılabileceğini önermesi ve önerdikleri kullanımları yerinde göstermesiydi. Kızım, "Tebeşir olabilirler."Çok uzunlar, öğretmen bunların yerini değiştirmeye gerek kalmaz." Dingding, "Makarna olabilirler. Bu kadar kalın oldukları için çok daha az makarna gerekir." dedi. "Ya da dallar olabilirler. Yapraksız kış dalları gibi."... Bunların hepsi daha önce aklıma gelmemiş fikirlerdi.