Depresja poporodowa jest częstym problemem wśród kobiet w ciąży i młodych matek, powodującym okresy niestabilności emocjonalnej, takie jak niewytłumaczalny płacz lub obniżony nastrój.
Co więc powoduje depresję poporodową?
1. Czynniki genetyczne
Kobiety z historią chorób psychicznych w rodzinie, zwłaszcza depresji, częściej zapadają na depresję poporodową.
2. Czynniki endokrynologiczne
Ciąża i poród powodują znaczące zmiany w środowisku endokrynologicznym organizmu. Szczególnie w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie gwałtowna zmiana poziomu hormonów stanowi biologiczną podstawę depresji poporodowej. Badania wskazują, że szczytowe wydzielanie steroidów łożyskowych podczas ciąży wywołuje euforię, podczas gdy nagły spadek wydzielania steroidów łożyskowych po porodzie wywołuje objawy depresji.
3. Czynniki związane z ciążą
Badania wskazują, że im więcej niekorzystnych wydarzeń życiowych doświadcza kobieta w czasie ciąży, tym większe jest prawdopodobieństwo wystąpienia depresji poporodowej. Wydarzenia takie, jak bezrobocie, choroba i zagrożenie poronieniem, stanowią istotne czynniki wywołujące depresję poporodową.
Dodatkowe doniesienia sugerują, że kobiety z istniejącą wcześniej niestabilnością emocjonalną lub zespołem napięcia przedmiesiączkowego są bardziej podatne na wystąpienie depresji poporodowej.
4. Czynniki związane z porodem i porodem
Pierwsze matki w Chinach często nie rozumieją procesu porodu, odczuwają nadmierny niepokój związany z bólem podczas porodu oraz doświadczają napięcia i strachu związanego z porodem.Badania wskazują, że napięcie psychiczne podczas porodu może wywołać zaburzenia równowagi neuroendokrynnej, osłabienie odporności i inne zmiany fizjologiczne. Mogą one prowadzić do atonii macicy, zwiększonej wrażliwości na ból i przedłużonego porodu, potencjalnie powodując dystocję i zwiększone krwawienie. Takie komplikacje dodatkowo pogłębiają niepokój i stres matki, zwiększając ryzyko depresji poporodowej.
5. Wpływ wyników porodu
Kobiety w ciąży mają różne obawy dotyczące różnych metod porodu. W porównaniu z porodem naturalnym cesarskie cięcie wywiera większy wpływ psychologiczny. Jednocześnie niekorzystne wyniki porodu — takie jak śmierć płodu, poronienie, wady wrodzone lub niechęć rodziców do płci dziecka — stanowią czynniki wywołujące depresję poporodową.Strach przed rolą matki
Większość kobiet po raz pierwszy doświadcza macierzyństwa i nie identyfikuje się z rolą matki. Konflikt i nieprzystosowanie do tej roli, w połączeniu z niezdolnością do pokonania presji macierzyństwa, również przyczyniają się do depresji poporodowej.
7. Wpływ tradycyjnych praktyk
Tradycyjny chiński zwyczaj nakazuje miesięczny pobyt w domu po porodzie. W tym okresie zabronione są takie czynności, jak czytanie książek, gazet lub oglądanie telewizji, a także wychodzenie na zewnątrz, a nawet wstawanie z łóżka.Drastycznie ogranicza to możliwości interakcji społecznych i zamyka nową matkę w wąskiej sferze życia, podobnej do izolacji. Taka izolacja może wywoływać negatywne reakcje emocjonalne, takie jak nuda, drażliwość i zwiększona wrażliwość, zwiększając tym samym podatność na depresję poporodową.
8. Wpływ środowiska rodzinnego
Brak wsparcia ze strony rodziny i społeczeństwa, zwłaszcza ze strony mężów i osób starszych, stanowi istotny czynnik ryzyka depresji poporodowej.Badania wskazują, że minimalne wsparcie praktyczne lub emocjonalne ze strony partnerów, rodziców lub współpracowników, w połączeniu z licznymi negatywnymi wydarzeniami życiowymi po porodzie, przyczynia się do depresji poporodowej. Podsumowując, przyczyny depresji poporodowej wymagają poważnej uwagi. Należy wprowadzić fundamentalne zmiany, aby aktywnie zapobiegać jej wystąpieniu.
Więcej informacji: Rodzaje depresji
1. Nerwica depresyjna
Znana również jako nerwica depresyjna, stanowi łagodniejszą formę depresji. Objawia się utrzymującym się obniżonym nastrojem, któremu często towarzyszy wiele objawów neurastenii, a rokowanie jest zazwyczaj korzystne.
2. Depresja wtórna
Powstaje wtórnie do chorób fizycznych, takich jak zapalenie wątroby, grypa, niedoczynność tarczycy lub choroba Addisona, lub jako niepożądany efekt działania leków, takich jak rezerpina lub kortykosteroidy.
3. Depresja maskowana
Objawy fizyczne są wyraźnie widoczne i mogą dotyczyć wielu układów, chociaż najczęstszym głównym objawem jest ból. Podstawowe objawy depresji pozostają głęboko ukryte, co może prowadzić do przedłużającej się błędnej diagnozy, jeśli nie zachowuje się należytej czujności.
4. Depresja menopauzalna
Pierwszy epizod występuje w okresie menopauzy, często wywołany czynnikami psychologicznymi lub fizycznymi. Zazwyczaj objawia się symptomami zespołu menopauzalnego, a objawy kliniczne charakteryzują się przede wszystkim lękiem i depresją, podczas gdy funkcje poznawcze pozostają nienaruszone.
5. Depresja poporodowa
Charakteryzuje się intensywnymi uczuciami winy, niższości, nienawiści, braku uczucia lub niechęci wobec własnego dziecka. Płacz, bezsenność, utrata apetytu i melancholia są częstymi objawami u osób cierpiących na tę formę depresji.