Postnatale depressie is een veelvoorkomend probleem bij aanstaande en nieuwe moeders en veroorzaakt periodes van emotionele instabiliteit, zoals onverklaarbaar huilen of een somber humeur.
Wat veroorzaakt postnatale depressie?
1. Genetische factoren
Vrouwen met een familiegeschiedenis van psychische aandoeningen, met name depressie, hebben een hogere kans op postnatale depressie.
2. Endocriene factoren
De zwangerschap en bevalling veroorzaken aanzienlijke veranderingen in de endocriene omgeving van het lichaam. Vooral in de eerste 24 uur na de bevalling vormt de abrupte verandering in hormoonspiegels de biologische basis voor postnatale depressie. Onderzoek wijst uit dat de piek in de afgifte van placenta-steroïden tijdens de zwangerschap euforie veroorzaakt, terwijl de plotselinge afname van de placenta-steroïdenafscheiding na de bevalling depressieve symptomen veroorzaakt.
3. Zwangerschapsgerelateerde factoren
Onderzoek wijst uit dat hoe meer negatieve gebeurtenissen er tijdens de zwangerschap plaatsvinden, hoe groter de kans op postnatale depressie is. Dergelijke gebeurtenissen, waaronder werkloosheid, ziekte en dreigende miskraam, vormen belangrijke triggers voor postnatale depressie.
Aanvullende rapporten suggereren dat vrouwen met reeds bestaande emotionele instabiliteit of premenstrueel spanningssyndroom vatbaarder zijn voor het ontwikkelen van postnatale depressie.
4. Factoren tijdens de bevalling
Vrouwen die voor het eerst moeder worden in China hebben vaak onvoldoende kennis over het bevallingsproces, zijn overmatig bezorgd over de pijn tijdens de bevalling en ervaren spanning en angst rondom de bevalling.Onderzoek wijst uit dat psychologische spanning tijdens de bevalling kan leiden tot neuro-endocriene onevenwichtigheden, immuunsuppressie en andere fysiologische veranderingen. Deze kunnen leiden tot baarmoederatonie, verhoogde pijngevoeligheid en een langdurige bevalling, wat mogelijk kan resulteren in dystocie en verhoogde bloedingen. Dergelijke complicaties verergeren de angst en het leed van de moeder nog verder, waardoor het risico op postnatale depressie toeneemt.
5. Impact van de uitkomst van de bevalling
Zwangere vrouwen hebben verschillende zorgen over de verschillende bevallingsmethoden. In vergelijking met een natuurlijke bevalling heeft een keizersnede een grotere psychologische impact. Tegelijkertijd vormen ongunstige uitkomsten van de bevalling, zoals foetale sterfte, doodgeboorte, aangeboren afwijkingen of afkeer van de ouders voor het geslacht van de baby, factoren die postnatale depressie kunnen veroorzaken.Angst voor de moederrol
De meeste vrouwen worden voor het eerst moeder en kunnen zich niet identificeren met de moederrol. Conflicten en onaangepast gedrag ten opzichte van deze rol, in combinatie met het onvermogen om de druk van het moederschap te overwinnen, dragen ook bij aan postnatale depressie.
7. Invloed van traditionele gebruiken
Volgens de traditionele Chinese gewoonte moet een vrouw na de bevalling een maand lang thuis blijven. Tijdens deze periode zijn activiteiten zoals het lezen van boeken, kranten of televisie kijken verboden, evenals naar buiten gaan of zelfs het bed verlaten.Dit vermindert de mogelijkheden voor sociale interactie drastisch en beperkt de nieuwe moeder tot een beperkte levenssfeer, vergelijkbaar met opsluiting. Een dergelijke isolatie kan negatieve emotionele reacties zoals verveling, prikkelbaarheid en verhoogde gevoeligheid in de hand werken, waardoor de kans op postnatale depressie toeneemt. 8. Invloed van de gezinsomgeving Een gebrek aan familiale en maatschappelijke steun, met name van echtgenoten en ouderen, vormt een belangrijke risicofactor voor postnatale depressie.Onderzoek wijst uit dat minimale praktische of emotionele steun van partners, ouders of collega's, in combinatie met talrijke negatieve gebeurtenissen in het leven na de bevalling, bijdraagt aan postnatale depressie. Samenvattend verdienen de oorzaken van postnatale depressie serieuze aandacht. Er moeten fundamentele aanpassingen worden doorgevoerd om het ontstaan ervan proactief te voorkomen.
Meer lezen: Soorten depressie
1. Depressieve neurose
Ook bekend als depressieve neurose, is dit een mildere vorm van depressie. Het uit zich in een aanhoudend somber humeur, vaak gepaard gaande met talrijke symptomen van neurasthenie, met een over het algemeen gunstige prognose.
2. Secundaire depressie
Deze ontstaat als gevolg van lichamelijke aandoeningen zoals hepatitis, griep, hypothyreoïdie of de ziekte van Addison, of als bijwerking van medicijnen zoals reserpine of corticosteroïden.
3. Gemaskeerde depressie
Lichamelijke symptomen zijn duidelijk aanwezig en kunnen meerdere systemen betreffen, hoewel pijn de meest voorkomende klacht is. De onderliggende depressieve symptomen blijven diep verborgen, wat kan leiden tot langdurige verkeerde diagnoses als er onvoldoende waakzaamheid is.
4. Menopauzale depressie
Ontstaat voor het eerst tijdens de menopauzale overgang en wordt vaak veroorzaakt door psychologische of lichamelijke factoren. Gaat meestal gepaard met symptomen van het menopauzale syndroom, met klinische verschijnselen die voornamelijk worden gekenmerkt door angst en depressie, terwijl de cognitieve functie intact blijft.
5. Postnatale depressie
Gekenmerkt door intense gevoelens van schuld, minderwaardigheid, haat, gebrek aan genegenheid of afkeer jegens de eigen baby. Huilen, slapeloosheid, verlies van eetlust en melancholie zijn veelvoorkomende symptomen bij mensen die aan deze vorm van depressie lijden.