Veel patiënten met een leveraandoening hebben vaak last van vermoeidheid en zwakte. Deskundigen geven aan dat dit een vroeg symptoom van cirrose kan zijn. Lees verder voor meer informatie:
Wat veroorzaakt aanhoudende vermoeidheid en zwakte?
1. Vermoeidheid en zwakte: een van de vroege symptomen van cirrose, variërend van lichte vermoeidheid tot ernstige uitputting, afhankelijk van de ernst van de leveraandoening.De oorzaken van vermoeidheid zijn onder meer: ① Onvoldoende calorie-inname; ② Verminderde tussenliggende stofwisseling van koolhydraten, eiwitten en vetten, wat leidt tot onvoldoende energieproductie; ③ Verlaagde cholinesterase-waarden in het bloed als gevolg van leverschade of verminderde galafscheiding, wat de normale neurologische en spierfunctie beïnvloedt; ④ Verminderde omzetting van melkzuur in leverglycogeen, wat leidt tot overmatige melkzuurophoping na spieractiviteit.
2. Doffe, vale teint: Een derde van de cirrosepatiënten vertoont een doffere, donkerdere teint rond het gezicht en de oogkassen in vergelijking met vóór de ziekte. Dit komt door leverschade en verminderde leverfunctie, waardoor de melanineproductie toeneemt.
3. Diarree, opgezette buik en buikpijn: Diarree en een opgezwollen buik zijn vaak het gevolg van oedeem in de darmwand en malabsorptie (voornamelijk van vetten), niacine-tekort en parasitaire infecties. Buikpijn zit meestal in de bovenbuik, is vaak paroxysmaal en kan zich voordoen als koliek. Pijn kan ook ontstaan door gelijktijdig optredende maagzweren, aandoeningen van de galwegen of darminfecties.
4. Doffe leverpijn: komt vaak voor bij cirrose, bij ongeveer 60-80% van de gevallen. Verergert bij inspanning en gaat vaak gepaard met geelzucht en koorts. Duidt op aanzienlijke hepatocellulaire schade en heeft prognostische betekenis.
5. Onregelmatige bloedingen: een verminderde leverfunctie beïnvloedt de synthese van protrombine en andere stollingsfactoren, terwijl splenomegalie leidt tot trombocytopenie. Als gevolg hiervan worden vaak bloedingen uit het tandvlees of de neus, purpura of petechiën op de huid en slijmvliezen, of hematemesis en melena waargenomen.
6. Endocriene disfunctie: verminderde afscheiding van gonadotrofinen bij cirrose kan bij mannen testiculaire atrofie veroorzaken, terwijl verminderde androgeenproductie kan leiden tot gynaecomastie en dun schaamhaar. Vrouwelijke patiënten kunnen last krijgen van schaarse menstruatie, amenorroe en onvruchtbaarheid. Overtollig oestrogeen verwijdt de perifere capillairen, wat resulteert in spiderangiomen en palmair erytheem.Het verschijnen van spataderen duidt op voortschrijdende leverschade.