Ból serca matki: najlepszy wiek do wychowywania dziecka jest nieodwracalny. Japońscy eksperci ujawniają sekret:
Wrodzone talenty dziecka nie mogą zostać pogrzebane
Jestem matką, która przywiązuje dużą wagę do wychowywania i rozwijania wrodzonych talentów mojego dziecka. Moja córka ma jedenaście lat. Od momentu, gdy poszła do szkoły, poświęciłam jej całą swoją energię, mając nadzieję, że stanie się najlepszym dzieckiem na świecie. Aby odkryć jej talenty, byłam gotowa poświęcić wszystko. Nie mogłam pozwolić, aby moje własne ograniczenia pogrzebały jej wrodzone talenty lub zrezygnować z rozwijania jej umiejętności i nawyków.Szukałam porad wszędzie, czytałam książki i studiowałam materiały. Zdałam sobie sprawę, że przegapiłam krytyczny okres rozwoju od 0 do 3 roku życia, szansę, której nigdy nie odzyskam. Wytrwale dążę do celu, ale nadal nie jestem pewna, jaki jest optymalny wiek do rozwijania jej potencjału i waham się co do najskuteczniejszych metod.Badania wskazują, że druga faza rozwoju trwa od 8 do 10 roku życia, a trzecia od 10 do 12 roku życia. Co się z tym wiąże?
Uwaga – podstawa wszystkich umiejętności
Wiek od 8 do 10 lat to optymalny okres na trening uwagi. Wynika to z faktu, że mózg funkcjonuje poprzez aktywację poszczególnych obszarów, podczas gdy inne pozostają w stanie spoczynku. Jeśli proces ten nie jest regulowany, aktywizują się również inne obszary, co prowadzi do rozproszenia uwagi i niepokoju podczas wykonywania zadań.„Centrum dowodzenia” mózgu — kora przedczołowa — koordynuje wszystkie funkcje regionalne. Trening zdolności regulacyjnych tego obszaru jest niezbędny do normalnego funkcjonowania mózgu. Brak uwagi podczas lekcji, powolne odrabianie zadań domowych i brak koncentracji wynikają właśnie z tego. Po 10 roku życia takie problemy stopniowo utrwalają się w postaci nawyków, które coraz trudniej jest skorygować.
Hipokamp – podstawa pamięci fotograficznej
Hipokamp reguluje procesy obrazowania w mózgu. Jego zanik rozpoczyna się około ósmego roku życia, a kończy w wieku czternastu lat. Zdolność ta ma bezpośredni wpływ na umiejętności czytania, pamięć i zdolność rozumowania dziecka. Po degeneracji dzieci tracą zdolność fotograficznego zapamiętywania lub recytowania tekstów z pamięci.
Nawyki związane z nauką – podstawa doskonałości
Nawyki takie jak przeglądanie lekcji, uważne uczestnictwo w zajęciach, sumienne odrabianie zadań domowych i krytyczne myślenie kształtują się głównie między 3 a 6 rokiem życia. Jeśli nie zostaną one odpowiednio wykształcone w tym okresie, później bardzo trudno będzie je skorygować. Ponieważ większość ludzkich zachowań regulowana jest przez nawyki, pielęgnowanie tych nawyków ma ogromne znaczenie.
Uwalnianie potencjału – jak zagwarantować wyniki
Rozwijanie wyżej wymienionych zdolności mózgu przynosi wiele namacalnych, zauważalnych rezultatów.
I. Kultywowanie nawyku czytania. Czytaj od 6 do 18 stron na minutę, recytuj 60% treści po jednym przeczytaniu. Osiągnij prędkość czytania od 3000 do 6000 znaków na minutę — 20 razy więcej niż przeciętna osoba.
3. Opanowanie technik dokładnego zapamiętywania w celu fotograficznego przywoływania informacji. Zapamiętanie 60 nieznanych punktów wiedzy po jednym przeczytaniu – od początku do końca – z wydajnością 20 razy większą niż przeciętna osoba.
4. Wyrobienie prawidłowych nawyków w zakresie robienia notatek, powtarzania i zapamiętywania. Recytowanie artykułu o długości 300 znaków słowo w słowo po dwóch przeczytaniach, zwiększając wydajność powtarzania 60 razy.
5. Utrzymanie skupienia podczas lekcji przez ponad 15 minut i szybkie odrabianie zadań domowych.