Dzisiejsi chłopcy stają się coraz bardziej zniewieściali, zachowują się nieśmiało, a nawet wykazują kobiece maniery – są prawdziwymi współczesnymi Jia Baoyu. To podważanie tradycyjnej męskości nie jest korzystne dla rozwoju chłopców. W związku z tym pan Xu Feng przeprowadził specjalistyczne badania dotyczące edukacji płciowej i opublikował apel: Ratujmy chłopców!
Badanie sytuacji obecnej——
Zjawisko feminizacji chłopców staje się coraz bardziej powszechne
Podczas swoich badań profesor Xu Feng odkrył, że zjawisko przejawiania przez chłopców cech kobiecych staje się coraz bardziej powszechne w szkołach podstawowych i średnich w niektórych regionach, a odsetek ten rośnie z roku na rok.
Przyczyny tego stanu rzeczy są dwojakie. Z jednej strony wiele dzieci jedynaków otrzymuje wszechstronną opiekę od rodziców, a zwłaszcza od dziadków. W takim środowisku chłopcy mają skłonność do rozwijania nawyków, które nie są uważane za męskie, takich jak słabość i sentymentalizm.Z drugiej strony, pewną rolę odgrywają niedoskonałości obecnych chińskich standardów edukacyjnych i oceniania. Większość przedszkoli i szkół wymaga od dzieci dostosowania się do sztywnych norm, traktując posłuszne zachowanie dziewcząt jako wzorzec dla chłopców. To wprowadza dzieci w błąd co do rozumienia ról płciowych. Ponadto nieproporcjonalnie wysoki odsetek nauczycielek w szkołach podstawowych i średnich jest kolejnym istotnym czynnikiem przyczyniającym się do tej feminizacji, szczególnie widocznym w edukacji podstawowej.
Interpretacja zjawiska——
Niejasność płciowa niesie ze sobą poważne konsekwencje
Zhou Zhenji, członek Chińskiego Stowarzyszenia Zdrowia Psychicznego, zwraca uwagę, że jeśli nie zajmie się problemem niejasności ról płciowych poprzez odpowiednią interwencję psychologiczną, może to ostatecznie doprowadzić do homoseksualizmu. Tacy chłopcy, osiągając dorosłość, mogą nie być w stanie podołać społecznym i rodzinnym obowiązkom oczekiwanym od mężczyzn, którzy „samodzielnie dźwigają ciężar”.
W języku angielskim rozróżnia się terminy „sex” i „gender”, oznaczające odpowiednio płeć biologiczną i płeć społeczną. Płeć społeczna odnosi się do tożsamości płciowej i różnic między mężczyznami i kobietami w ramach określonych konstrukcji społeczno-kulturowych, czyli ukształtowanego społecznie i kulturowo rozumienia różnic między mężczyznami i kobietami, wraz z cechami grupowymi i wzorcami zachowań związanych z męskością lub kobiecością w danej kulturze. Jest to wynik nabytych wpływów kulturowych.Nie jest ona stała, ale płynna.
Strategia —
Wzmacnianie wewnętrznego „Jia Baoyu”
Na podstawie wyników ankiety Xu Feng twierdzi, że przekazywanie uczniom „świadomości płciowej” i wdrażanie edukacji zdrowotnej w zakresie płci wśród dzieci w wieku szkolnym stanowi kompleksowe przedsięwzięcie. Wymaga ono mobilizacji i integracji różnorodnych elementów edukacyjnych w celu stworzenia spójnego środowiska edukacyjnego, które zapewni skuteczne wyniki.
A. Co mogą zrobić rodzice
1. Okazywanie uznania i doceniania. Rodzice powinni najpierw wyraźnie powiedzieć dziecku: „Jesteś chłopcem” lub „Jesteś dziewczynką”. Okazje takie jak wspólna kąpiel mogą również służyć do przekazywania wiedzy na temat płci.
2. Dawaj przykład. Jako główni przewodnicy i wzorce ról płciowych, rodzice muszą zwracać uwagę na swoje zachowanie. Pomóż dzieciom znaleźć wzorce płciowe odpowiednie dla ich grupy wiekowej, zachęcając je do porównywania się z tymi osobami w celu zidentyfikowania obszarów rozwoju osobistego. Nie należy całkowicie zniechęcać dzieci do kontaktów z przyjaciółmi płci przeciwnej, ale nie należy też pozwalać na zbytnią zażyłość.
3. Stosowanie odpowiednich nagród i konsekwencji. Kiedy dzieci zachowują się zgodnie ze swoją rolą płciową, rodzice powinni je zachęcać; w przypadku niewłaściwego zachowania związanego z rolą płciową rodzice powinni reagować obojętnością, sygnalizując, że zachowanie to jest niewłaściwe.
W przypadku dzieci, które już wykazują zaburzenia tożsamości płciowej lub odchylenia w zachowaniu, rodzice muszą być świadomi swojego podejścia. Należy unikać uproszczonych reprymend, które mogą wywołać u dziecka niepokój, a nawet poczucie winy.Rodzice powinni poświęcić czas na korygowanie takich niewłaściwych zachowań, a nawet modelować odpowiednie zachowania, aby poprowadzić dzieci w kierunku korekty poprzez cierpliwe i delikatne wskazówki. B. Szkoły mogą podjąć następujące działania 1. Tworzenie środowiska edukacyjnego sprzyjającego zdrowemu rozwojowi. Obejmuje to przede wszystkim organizowanie zajęć, podczas których uczniowie odkrywają, doświadczają i badają określone stany psychiczne, zmieniając w ten sposób swoje postawy wobec płci i postrzeganie poznawcze.Kultywować talenty i zainteresowania chłopców, wzmacniając ich role płciowe poprzez angażujące zajęcia. 2. Włączyć edukację płciową do wszystkich przedmiotów. Na przykład połączyć pojęcia takie jak „odwaga” i „uczenie się odpowiedzialności” z treściami wychowania moralnego. Podobnie, podczas lekcji muzyki, zróżnicować ruchy chłopców i dziewcząt podczas ćwiczeń śpiewu, zachęcając chłopców do rozwijania męskiej pewności siebie w ekspresji muzycznej.
3. Priorytetowe traktowanie dobrego samopoczucia psychicznego nauczycieli. Pedagodzy muszą zdawać sobie sprawę z znaczenia własnego zdrowia psychicznego, wykorzystując silną psychikę i osobistą charyzmę, aby wywierać wpływ na uczniów. Nauczyciele powinni przechodzić szeroko zakrojone szkolenia psychologiczne, włączając edukację zdrowotną dotyczącą płci jako kluczowy element rozwoju zawodowego.