Geleneksel inanışlara göre "iyi çocuk sopayla yetiştirilir". "Bu çocuk dayak yemeden dinlemiyor" veya "Ona çok nazikçe söyledim, ama yine de itaatsizlik ediyor"Birçok ebeveyn bu tür hayal kırıklıklarını dile getirir. "Asla öğrenmeyen" çocuklarla karşı karşıya kalan bazıları, disiplin yöntemi olarak fiziksel cezaya başvurur. Bu, ısrarlı ve sabırlı rehberlikten daha kolay ve etkili görünebilir, ancak dürtüsel azarlama veya vurma psikolojik hasara neden olabilir. Bazı çocuklar yalan söylemeye başlar, düşük özgüven ve çekingenlik geliştirir, hatta inatçı, sinirli ve hatta paranoyak hale gelir.
Çocuklar yaramazlık yaptığında dövülmeleri gerekir mi?
Gerçekte, küçük çocuklar genellikle inatçılık, dik başlılık ve mantıksız davranışlar sergilerler. Bunun nedeni, bilişsel, duygusal ve ahlaki yeteneklerinin yeterince gelişmemiş olmasıdır. Doğruyu yanlıştan ayırt edemezler ve eylemlerini yetişkinler kadar rasyonel bir şekilde kontrol edemezler.Bu nedenle, ebeveynler çocuklarının yaramazlıklarının temel nedenlerini rasyonel bir şekilde incelemelidir. Düşüncesizce hareket etmek ve uygun olmayan disiplin yöntemleri kullanmak, çocuğun hassas ruhuna gölge düşürme riskini doğurur.
Bir çocuk yaramazlık yaptığında, ebeveynler disiplin yaklaşımlarına dikkat etmelidir. Fiziksel ceza, yalnızca dışsal bir kontrol uygular ve çoğu zaman, yanlış davranışın gerçek anlamda anlaşılmasını sağlamadan, yalnızca geçici bir itaat sağlar. Yalnızca azarlama ve vurmaya güvenmek, çocukların hatalarını düzeltmek için dışsal bir güç beklemelerine yol açan bir bağımlılık yaratır ve bu da onların öz disiplin yeteneklerini ciddi şekilde zayıflatır.Çocuklar üç yaş civarında isyankar bir döneme girerler. Ebeveynlerin evde bir "düşünme köşesi" veya "düşünme odası" oluşturmaları tavsiye edilir. Bundan önce, çocukla net kurallar belirleyin. Bu kuralları ihlal ettiklerinde, ebeveynler oyun veya boş zaman etkinliklerini askıya alabilir ve çocukların kendi kendilerini düşünmelerini isteyebilir. Bu yaklaşım, çocukların kendiliğinden "Yanlış yaptım" diye fark etmelerini teşvik eder.
İstenmeyen davranışları nihai olarak düzeltmek için en önemli hedef, çocukların nerede hata yaptıklarını tam olarak anlamalarıdır. Ceza, aynı hatanın tekrarlanmasını önlemeye yarar, çocuklara doğruyu yanlıştan ayırt etmeyi ve eylemlerinin sorumluluğunu almayı öğretir. Bu, bağımsız bir karakter ve sorumluluk duygusu geliştirir.Beş yaş civarında, çocukların özgüvenleri güçlenmeye başlar. Disiplin önlemlerini uyguladıktan sonra, ebeveynler çocuklarıyla iletişimi güçlendirmeli, duygularını yatıştırırken düşüncelerini dinlemelidir. Bu, çocuğun cezanın amacını ve ebeveynlerin rehberliğinin ardındaki sevgiyi anlamasına yardımcı olur. Bazı ebeveynler "çocuk yetiştirmede uygun fiziksel disiplin gerekli" olduğuna inanır. Ancak, ceza sonrası iletişim, eğitimin en önemli yönü olmaya devam ettiği anlaşılmalıdır.