Rozstania między mężczyznami i kobietami są na porządku dziennym, ale ilu z nich udaje się rozstać w przyjaznej atmosferze? Przysięgi, które kiedyś miały trwać „aż do końca świata”, w dniu rozstania stają się niczym innym jak kłamstwem – jak można nie czuć się załamanym? Jeśli niekompatybilność prowadzi do rozstania, być może to drobna wada w Twoim podejściu do romansu spowodowała tę tragiczną rozłąkę.
1. Bardziej Ci zależy niż drugiej osobie
Jesteś w związku, ale nie masz pewności co do uczuć drugiej osoby; czujesz, że idealnie do siebie pasujecie, ale ona wydaje się obojętna. Bardzo za nią tęsknisz, gdy jesteście osobno, ale ona nie przejmuje się Twoją nieobecnością. Co to oznacza? „Czyż mogą iść razem dwaj, jeśli się nie umówią?”.
Czasami jeden z partnerów kocha drugiego bardziej intensywnie. W zdrowym związku ta dynamika ulega zmianie – oboje na zmianę zabiegają o siebie i są obiektem zabiegów. Jeśli jednak jedna osoba nieustannie pełni rolę zabiegającej, związek staje się niezdrowy. Z czasem poczujesz głód uczucia, kontrolę, złość, oszukanie i głęboką krzywdę.
II. Kochasz ich potencjał
Kochasz ich potencjał, a nie ich prawdziwe ja. Kochasz to, kim mogą się stać w przyszłości. W takim przypadku nie są oni twoim partnerem, ale projektem, który należy ukształtować.Podczas każdej sesji doradztwa przedmałżeńskiego zadajemy pytanie: czy byłbyś zadowolony, gdyby twój partner pozostał niezmieniony przez pięćdziesiąt lat? Jeśli nieustannie starasz się go zmienić, aby osiągnąć satysfakcję, to nie jest to miłość — to hazard, w którym stawką jest twoje szczęście. Angażując się w związek z kimś, kochaj i szanuj jego autentyczną osobowość, a nie wyobrażoną przyszłość. Możesz mieć nadzieję, że będzie się dalej rozwijać, ale musisz być zadowolony z tego, kim jest teraz.
Po trzecie: chcesz go ratować
Czy często współczujesz swojemu partnerowi? Czy czujesz potrzebę, aby go podnosić na duchu? Czy martwisz się, że nie poradziłby sobie bez Ciebie? Jeśli tak, to być może jesteś „ratownikiem”. Ratownicy nie szukają partnerów, z którymi są zgodni, ale tych, którym współczują i którym mogą pomóc.
Szukanie kogoś zranionego, bezbronnego, zależnego, niekochającego lub pokrzywdzonego – gdzie litość rodzi uczucie, a wdzięczność następuje po nim – tworzy relację przypominającą misję ratunkową, a nie zdrową, zrównoważoną więź.
Kluczową zasadą jest tutaj „szacunek”. Osoba, którą kochasz, musi być kimś, kogo możesz szanować; musisz być z niej dumny. Twój partner nie potrzebuje Twojej pomocy; potrzebuje Twojego prawdziwego zrozumienia.
IV. Traktowanie drugiej osoby jako obiektu uwielbienia
Młode aktorki zakochujące się w reżyserach, studentki w profesorach, sekretarki w swoich szefach... Miłość do idolizowanej osoby rzadko prowadzi do zdrowego związku, ponieważ między nimi nie może istnieć równowaga. Obaj partnerzy muszą traktować się nawzajem jak równych sobie – nie pod względem statusu, ale postawy. Nadmierne uwielbienie jest toksyczne. Osoby, które zakochują się w swoich idolach, często cierpią z powodu niskiej samooceny i przekonania o własnej nieadekwatności.
V. Przyciąganie wyłącznie wyglądem
Wszyscy to znamy, prawda? Jeśli czujesz się głęboko zauroczony jakąś cechą, zadaj sobie pytanie: gdyby ta osoba nie miała tych uderzających niebieskich oczu, tego magnetycznego głosu... gdyby nie była modelką, nie umiała grać w koszykówkę... czy nadal byłbym z nią? Dla mężczyzn wygląd jest najważniejszym czynnikiem.
VI. Ulotne okazje do bliskiego kontaktu
Pracujesz nad wspólnym projektem, często razem zostajecie po godzinach i czujesz, że się w nim zakochałeś...Wybierasz się na trzytygodniowe wakacje, spotykasz innego wczasowicza i czujesz, że zakochałeś się bez pamięci... Krótka, intensywna bliskość odnosi się do bycia razem w szczególnych okolicznościach, a nie w rutynie. Takie uczucia nie mogą trwać, ponieważ krótkotrwała bliskość nie pozwala w pełni zrozumieć charakteru drugiej osoby.
VII. Wybór partnera z buntu
Twoi rodzice nieustannie namawiają cię do znalezienia bogatego partnera, ale każdy twój chłopak jest bez grosza; twoi rodzice byli wobec ciebie surowi, gdy dorastałeś, ale każda twoja dziewczyna jest rozwiązła; twój ojciec zawsze powtarzał, jak ważne jest kontynuowanie rodu, ale twoje dziewczyny albo nie mogą mieć dzieci, albo odmawiają...
Jeśli twój wybór partnera nieustannie denerwuje twoich rodziców, prawdopodobnie po prostu się buntujesz. Czujesz się zmuszony do udowodnienia czegoś w akcie buntu. Kiedy nie potrafisz kontrolować swoich wyborów, oznacza to brak prawdziwego uczucia do drugiej osoby, a związek jest skazany na niepowodzenie.
Osiem: Druga osoba nie jest singlem
Zostawiłam ten punkt na koniec, ponieważ zasadniczo nie jest to w ogóle związek. Pierwszym warunkiem wyboru partnera na całe życie jest to, aby był on „singlem”. Bycie „singlem” oznacza, że może on swobodnie umawiać się z tobą, nie będąc żonatym, zaręczonym, w stałym związku lub w inny sposób związanym – jest wolny i spotyka się tylko z tobą.
Jeśli mężczyzna, w którym się zakochałaś, obiecuje wkrótce zakończyć związek z inną kobietą; lub twierdzi, że nie kocha jej, tylko ciebie; lub jego obecna partnerka akceptuje twoją obecność, ale nie planują rozstania, a on chce być z tobą przez jakiś czas; lub właśnie się rozstał, ale może do niej wrócić... żadna z tych sytuacji nie oznacza, że jest wolny.Nie angażuj się w relacje z żonatymi mężczyznami lub mężczyznami pozostającymi w stałych związkach, niezależnie od podawanych wymówek. Wynik pozostaje ten sam: czeka Cię złamane serce. Pamiętaj, że po prostu akceptujesz resztki związku innej osoby.
Mężczyźni: pięć taktyk, aby zdobyć jej przychylność
1. Kiedy kobieta sugeruje zerwanie, często próbuje cię zatrzymać.
Kiedy ktoś nadmiernie się troszczy, jego podświadomość tworzy buntownicze taktyki. Mówienie jednej rzeczy, a myślenie o innej, jest powszechnym mechanizmem obronnym kobiet.Kiedy kobieta inicjuje zerwanie, oznacza to, że nadal zależy jej na związku i chce go zachować, dając mężczyźnie szansę na odkupienie. W tej sytuacji mężczyźni często mają trudności z uchwyceniem subtelności i skupiają się na jednym powodzie. W rzeczywistości wystarczy tylko konsekwentna, niezachwiana troska. Twoja troskliwość i zainteresowanie w naturalny sposób otworzą jej serce.
Po drugie, nigdy nie uciekaj się do wybuchów złości wobec kobiety; wybuchy nigdy nie rozwiązują istotnych problemów.
Wiele konfliktów wybucha w wyniku bezpośredniej konfrontacji. Jednak powtarzające się kłótnie powodują uodpornienie, sprawiając, że dawne urazy stają się zapalnikiem przyszłych sporów, gdy komunikacja ulega załamaniu.Rozwiązując problemy, najlepiej robić to twarzą w twarz, spokojnie omawiając sprawy podczas wspólnego spotkania lub poruszając je swobodnie podczas spaceru. Jeśli rozwiązanie problemu osobiście nie jest możliwe, najlepszym rozwiązaniem jest wysłanie SMS-a lub napisanie listu. Dzieje się tak, ponieważ słowa pisane przechodzą przez filtr umysłowy, podczas gdy podczas rozmowy telefonicznej słowa mogą wymknąć się przed właściwym przemyśleniem, potencjalnie dodając oliwy do ognia.
Po trzecie, gdy dwie osoby są razem, związek powinien rozwijać się naturalnie.
Wzajemna atrakcyjność partnerów może nie być równa. Gdy jedna strona jest bardziej aktywna, druga naturalnie przyjmuje bardziej pasywną postawę. Jeśli jedna osoba wyraża swoje uczucia z nadmiernym entuzjazmem, a druga ma trudności z ich zaakceptowaniem, strona wyrażająca swoje uczucia może zostać poddana próbie przez odbiorcę.Z psychologicznego punktu widzenia, gdy jedna osoba wyraża swoje uczucia zbyt namiętnie, druga może naturalnie mieć wątpliwości: Czy on/ona naprawdę mnie lubi? Dlaczego mnie kocha? Czy później może zmienić zdanie? Czy będę z nim/nią szczęśliwy/a? Takie pytania mogą łatwo sprzyjać budowaniu relacji opartej na wzajemnej nieufności.
Niektóre kobiety mają bardziej tradycyjne poglądy i mogą być szczególnie wrażliwe na gesty fizyczne. Spotykając taką kobietę, mężczyzna powinien postępować z cierpliwością i ostrożnością. Zaleca się rozpoczęcie od komunikacji werbalnej, sprawdzając grunt słowami, a następnie stopniowo wprowadzając kontakt fizyczny. Takie podejście jest zazwyczaj łatwiej akceptowane.Unikaj pochopnych gestów fizycznych. Najpierw zapewnij jej poczucie bezpieczeństwa poprzez powtarzające się uściski, pozwalając jej dostrzec Twoją czułość i niezawodność. Trzymanie się za ręce i całowanie mogą nastąpić naturalnie później. V. Utrzymuj otwartą komunikację, aby nawigować po osobistych granicach.