Janice Dickinson: Bez kwasu hialuronowego gwiazdy nie mogłyby przetrwać
Janice Dickinson, 49 lat, jest jurorką w popularnym reality show UPN America's Next Top Model. Dickinson sama była kiedyś sensacją na wybiegu. Teraz ta matka dwójki dzieci planuje powrót na salę operacyjną w celu dalszych zabiegów kosmetycznych.
Dziennik operacji plastycznych amerykańskiej supermodelki: zapewnienie pięknu wiecznego życia
W błyszczącym świecie mody gwiazdy mogą otwarcie przyznawać się do alkoholizmu, a nawet zażywania narkotyków, ale „chirurgia plastyczna” pozostaje tematem tabu.Dickinson chce jednak, aby ludzie wiedzieli, że nieskazitelny wizerunek celebrytów nie jest wyłącznie wynikiem genetyki i pilatesu (popularnej metody fitness). „Ludzie nie mają pojęcia, jak dużą rolę w Hollywood odgrywają operacje plastyczne”. Dlatego Dickinson postanowiła publicznie podzielić się swoim dziennikiem operacji plastycznych i planuje wydać swoją drugą autobiografię zatytułowaną „Everything About Me Is Fake... But I'm Perfect” (Wszystko we mnie jest fałszywe... ale jestem idealna).Amerykański magazyn People opublikował niedawno relację z kosmetycznej podróży Dickinson.
Zdejmując zasłonę z chirurgii plastycznej: jasne oczy, czarujący uśmiech – piękno pozostaje powszechnie pożądane. Jednak kaprysy natury często sprawiają, że śmiertelnicy marzą na próżno. Na szczęście postęp technologiczny sprawia, że piękno rodzące się pod nożem chirurga nie jest już tylko bajką.
Postrzegam chirurgię plastyczną jako kosztowną formę makijażu. Moim celem jest po prostu demistyfikacja tego zagadnienia. Poddałam się wielu zabiegom, podobnie jak większość osób z branży rozrywkowej. Ludzie często pytają ze zdziwieniem: „Dlaczego nie mam twarzy gwiazdy?”. Odpowiedź jest prosta: wiele celebrytów to „sztucznie upiększone piękności”.
W wieku zaledwie 49 lat zawsze czułam się całkiem dobrze ze sobą, poddając się w przeszłości kilku zabiegom. Krótko po urodzeniu pierwszego dziecka w 1987 roku poddałam się plastyce brzucha i powiększeniu piersi. Później, pragnąc jędrniejszych piersi, poddałam się drugiemu zabiegowi powiększenia. Miałam również licówki porcelanowe do wybielania zębów. Moja zasada jest jasna: jeśli nowe techniki kosmetyczne obiecują zachowanie mojej młodości, jako pierwsza umówię się na wizytę.
Tym razem moim celem nie jest radykalna zmiana wyglądu, ale raczej seria drobnych poprawek. Zabiegi będą obejmowały lifting brwi, subtelny lifting twarzy, autologiczny przeszczep tłuszczu do policzków i peeling chemiczny. To wszystko. Nie chcę wyglądać nie do poznania, po prostu pragnę pozbyć się tego wiecznego zmęczenia.Czułam, że potrzebuję pomocy lekarza. Byłam bardzo zdenerwowana podczas zabiegu. O 8:30 rano 11 marca Dickinson przybyła do kliniki chirurgii plastycznej dr. Franka Ryana. W tej renomowanej klinice w Beverly Hills Dickinson po raz kolejny rozpoczęła swoją podróż ku poprawie wyglądu. Byłam tak zdenerwowana, że chciałam po prostu mieć to już za sobą.Pozwalałam sobie myśleć tylko o tym, jak promiennie będę wyglądać w nowym sezonie programu America's Next Top Model tej jesieni i jak piękna i pełna energii będę od teraz dla moich dzieci. Mam nadzieję, że moje dzieci będą dumne ze swojej matki.
Dr Ryan jest bardzo znany, praktycznie jest Rolls-Roycem lub Bentleyem świata chirurgii plastycznej i ufam mu bezgranicznie.Pierwszą rzeczą, którą musiałam dzisiaj zrobić, było podpisanie długiego formularza zawierającego listę wszystkich możliwych skutków ubocznych operacji. Takich jak wypadanie włosów, suchość oczu, blizny, reakcje alergiczne... Widok wszystkich tych informacji naraz przyprawił mnie o zawrót głowy. Zadałam sobie pytanie: na co jestem uczulona? Czym dokładnie jest „opóźnione wyzdrowienie”? To było absolutnie przerażające.
Ostatni posiłek zjadłam z moim chłopakiem. Zjadłam tylko stek z kością, więc teraz jestem dość głodna. Miałabym ochotę na kanapkę z bekonem i jajkiem. Ale przyszedł anestezjolog.
Obudziłam się całkowicie wyczerpana.
O 9:10 rano, po znieczuleniu, Dickinson leżała nieruchomo na stole operacyjnym.Dr Ryan rozpoczął zabieg. Najpierw wykonał lifting brwi, usunięcie worków pod oczami i niewielki lifting twarzy Dickinson. Po lunchu w swoim gabinecie dr Ryan wrócił na salę operacyjną, aby pobrać 25 mililitrów tłuszczu z brzucha i wewnętrznej strony ud Dickinson, a następnie wstrzyknął go w jej policzki. O 15:30 Dickinson obudziła się i zaczęła skarżyć się na ból.Następnie Dickinson została przeniesiona do Serenity Recovery Centre w Santa Monica w Los Angeles, gdzie spędziła pięć nocy.
Po przebudzeniu czułam się całkowicie wyczerpana. Moja głowa była owinięta bandażami, oczy były opuchnięte, a całe ciało czułam się słaba. Wyglądałam jak raperka pozbawiona snu. Ten stan utrzymywał się przez trzy dni.Początkowo reagowałam na środki uspokajające, doświadczając sporadycznych halucynacji wzrokowych. Ciągle wydawało mi się, że widzę nasze labradory na oddziale, a sprzątaczkę myliłam z moim byłym chłopakiem Mickiem Jaggerem. Przez kolejne dni przyjmowałam środki przeciwbólowe. Cewnik wprowadzony do pęcherza pomagał mi w oddawaniu moczu.
Dwa dni po operacji zaczęłam spożywać płynne pokarmy. Centrum rehabilitacyjne zapewniło mi specjalnie przygotowaną dietę niskowęglowodanową, ale ta „prosta dieta” była dla mnie nie do zniesienia. Chciałam krzyczeć: „Dajcie mi makaron z serem!”.
Horror! Gwiazdy, których operacje plastyczne doprowadziły do tragicznych zmian w wyglądzie twarzy (na zdjęciu)
Nie pozwoliłam dzieciom mnie odwiedzać
Jako samotna matka Dickinson wzięła na siebie całą odpowiedzialność za rodzinę: zarządzanie pracami domowymi, wychowywanie dzieci i utrzymywanie rodziny. Dickinson zawsze wierzyła, że aby lepiej wypełniać swoje obowiązki rodzicielskie, musi najpierw zadbać o siebie.Ten zabieg kosmetyczny pozwoli jej zachować młodzieńczy wygląd przed kamerami i dziećmi.
Nie pozwoliłam dzieciom mnie odwiedzać, ponieważ nie chciałam, aby 10-letnia Savannah i 16-letni Nathan widzieli mnie z głową owiniętą bandażami i pokrytą ranami. Byłoby to dla nich zbyt przerażające. Jedynym żalem, jaki mam w związku z tym procesem, jest to, że nie omówiłam wcześniej, jak drastycznie zmieni się mój wygląd po operacji.Przed operacją nie mogłam patrzeć na siebie w lustrze. Nawet mała Savannah nie chciała patrzeć na moją starą twarz, kiedy codziennie wracałam do domu. Teraz moja twarz wygląda znacznie lepiej, nie przypomina już pogniecionej fotografii piękności. Kiedy wróciłam do domu z centrum rekonwalescencji, Savannah nie mogła uwierzyć, że jej niegdyś pomarszczona, zwiotczała i wyczerpana mama stała się tak młoda i piękna.Czułam się absolutnie wspaniale, jakbym była w niebie.
„Wyglądasz absolutnie cudownie!”
Dwanaście dni po operacji Dickinson pojawiła się na gali „America's Next Top Model” wraz z dwójką swoich dzieci i dr Ryanem.Dickinson miała na sobie obcisłą suknię i siedmiocalowe obcasy. Chociaż jej podbródek był nadal zabandażowany, a nacięcia na uszach ukryte pod włosami, bez wątpienia była najbardziej urzekającą postacią tego wieczoru. Nawet ja nie mogłam uwierzyć, że czterdziestodziewięciolatka może zmieścić się w sukience w rozmiarze 4.Dzięki rozsądnej diecie, jodze, jeździe na rowerze, medytacji oraz bieganiu za moimi dziećmi i ukochanym psem udało mi się zachować zgrabną sylwetkę. Ludzie często mówią mi: „Wyglądasz absolutnie oszałamiająco!”.
Kiedyś zapytano mnie, czy zachęciłabym dziewczyny biorące udział w programie America's Next Top Model do poddania się operacji plastycznej.Moja odpowiedź brzmi: „Absolutnie nie!”. Wystarczy spojrzeć na Jacksona. Jeśli nie jest to absolutnie konieczne, nie poddawaj swojego ciała operacji.
W tej chwili jestem całkowicie odurzona.
19 marca Dickinson wróciła do kliniki dr. Ryana na kontrolę. Czuła się doskonale. Dr Ryan usunął szwy bez ani jednej kropli krwi. Był całkowicie zadowolony z powrotu Dickinson do zdrowia.
Trzy dni po gali dr Ryan usunął ostatnie szwy i szpilki z mojej głowy. W tym momencie czułam się jak narzeczona Frankensteina (Frankenstein to klasyczna postać z science fiction, sztuczna istota stworzona przez naukowców z różnych części ciała, która nieustannie poszukiwała partnera swojego rodzaju).Jedynym dyskomfortem było lekkie szczypanie przez szpilki mocujące. Jednak ich usunięcie nie spowodowało żadnego bólu. Później zauważyłam ogromną liczbę szpilek przed sobą – wystarczającą, aby otworzyć własny salon paznokciowy!