Bent u bekend met het concept van "drie gemiddelde vrouwen"? In wezen verwijst "drie gemiddeld" naar vrouwen die gewoon, gemiddeld en stabiel zijn. Hoewel ze hoge eisen lijken te stellen aan potentiële partners, wat zijn hun ware gedachten? Vandaag gaan we op zoek naar de echte innerlijke gedachten van deze "drie gemiddelde vrouwen".
1. Lengte moet meer dan 175 cm zijn
Veel lezers zeggen: "Ik geef niet echt om de lengte van een man; rond de 175 cm is prima." Waarom deze specifieke norm van "175 cm" bestaat, blijft onduidelijk, maar de gemiddelde lengte van Japanse volwassen mannen is 171 cm!Is 175 cm niet een stuk boven het gemiddelde?
Als het om voorkeuren gaat, denken veel vrouwen in eerste instantie: "Rond de 175 cm zou prima zijn~". Maar als deze vrouwen beweren "gemiddelde vrouwen" te zijn die geen uitzonderlijke partners verwachten, waarom staan ze dan zo op 175 cm? Het is verbijsterend.Als zoveel vrouwen "mannen van meer dan 175 cm" eisen, moeten ze er rekening mee houden dat ze meer dan de helft van de mannelijke bevolking uitsluiten van hun potentiële partners. 2. Opleidingseisen: MARCH (Meiji University, Aoyama Gakuin University, Rikkyo University, Chuo University, Hosei University) of hoger Vrouwen die kalm zeggen: "Ik voldoe zelf misschien niet aan die norm, maar ik verwacht van mijn partner dat hij minstens een MARCH-opleiding heeft genoten", maken je sprakeloos.Als ze daar nog aan toevoegen: "Eigenlijk ben ik niet zo kieskeurig wat betreft opleiding, een gewoon persoon is ook goed", terwijl ze zichzelf niet goed inschatten, is dat volkomen desillusieerend.
Als iemand een MARCH-diploma heeft, is het gebruikelijk dat vrienden vergelijkbare kwalificaties hebben. Maar in werkelijkheid is de kans klein dat je bevriend raakt met iemand met een heel andere academische achtergrond. Het stellen van onrealistische opleidingsnormen op basis van dergelijke omstandigheden leidt tot kritiek omdat het te veeleisend is.Hoewel het volkomen acceptabel is om je idealen te uiten, is het cruciaal om een helder beeld te hebben van de maatschappelijke gemiddelden en je eigen omstandigheden. 3. De partner moet voor een beursgenoteerd bedrijf werken Velen zijn van mening dat "weinig vrouwen hun redenen duidelijk kunnen verwoorden, dus lijkt het redelijk om te verwachten dat een partner voor een beursgenoteerd bedrijf werkt". Daardoor kunnen degenen die hun ambities als bescheiden beschouwen, in een lastig parket terechtkomen.Begrijpen zij wel hoeveel niet-beursgenoteerde bedrijven er zijn?
Dit sluit aan bij het vorige punt: als men voor een beursgenoteerd bedrijf werkt, hebben kantoorromances natuurlijk betrekking op collega's van beursgenoteerde bedrijven. Maar een baan bij een beursgenoteerd bedrijf is al boven het gemiddelde. Degenen die volhouden dat ze "geen hoge eisen stellen" of "gewoon een gewone partner willen", moeten zich eerst vertrouwd maken met de maatschappelijke normen.
4. Een hekel hebben aan mensen die geen interessante gesprekspartners zijn
Vrouwen die zeggen dat ze een hekel hebben aan "mensen die geen interessante gesprekspartners zijn", lijken iets verkeerd te begrijpen. Ervan uitgaan dat alle mannen vrouwen moeiteloos kunnen vermaken met geestige grapjes is een grove vergissing. Het initiëren van een boeiend gesprek vereist ook inspanning van jouw kant.
Om een zinvolle dialoog op gang te brengen, is het niet voldoende om alleen maar passief te luisteren.Als spreker spreekt dit voor zich, maar zelfs als luisteraar is inspanning vereist. Als je een houding aanneemt waarbij je verwacht dat anderen je vermaken zonder zelf een vinger uit te steken, zal het buitengewoon moeilijk zijn om dat boeiende gesprek tot stand te brengen. Mannen voelen zich doorgaans "volkomen gedesillusioneerd en woedend zodra ze beseffen dat deze vrouwen alleen maar doen alsof ze 'niet praten, niet voelen, geen moeite doen'". Wees dus op je hoede voor vrouwen die niet eerlijk spreken, maar voortdurend het label 'geen moeite doen' hanteren.