Tegenwoordig is het single zijn een trend geworden. Mijn klasgenoten en collega's hebben zich aangesloten bij de groep vrijgezellen – misschien op zoek naar perfectie, misschien gefocust op het opbouwen van hun carrière, misschien omdat ze prioriteit geven aan de toekomstige levenskwaliteit van hun kinderen. Maar zonder dat ze het beseffen, verlangen ook zij naar het geluk dat buiten het huwelijk ligt.
Hoewel het huwelijk vaak wordt bespot als een kooi, blijkt uit wetenschappelijk onderzoek dat het zowel voor- als nadelen heeft. In de meeste gevallen bindt het mensen aan geluk.Voor ons, de generatie van na 1990, is het huwelijk al om ons heen. In de komende jaren moeten we plannen maken voor ons eigen geluk. Onlangs zei mijn vader: "Meisje, je bent al 25. Zullen we over een paar jaar beginnen met de voorbereidingen voor je huwelijk?" Toen ik dat hoorde, werd ik stil...
Ik verlang naar het eenvoudige geluk dat mijn ouders deelden.Mijn ouders trouwden toen ze twintig waren. Mijn vader begon op zijn negentiende buiten de deur te werken. Of hij nu dag- of nachtdiensten had, hij kwam altijd thuis, wetende dat mijn moeder het eten klaar had staan en op hem wachtte. Mijn moeder werkte op het land. Naast de zorg voor ons, zwoegde ze dagelijks tussen de rijstvelden. Als ik van school naar huis liep, zag ik haar vermoeide gestalte aan de overkant van de rivier.De weekenden waren de gelukkigste momenten. Mijn vader, moeder en ik zaten naast de rijstvelden ijsjes te eten en deden daarna wedstrijden onkruid wieden. Ons gegiechel en gelach vulde de lucht boven het hele veld. In die tijd wisten we niets van het lawaai van de stad en begrepen we niet wat buitenechtelijke affaires betekenden. Het enige wat we voelden was de adem van de natuur, het eenvoudige, ongekunstelde leven van ons gezin samen.
De samenleving heeft zich snel ontwikkeld en nu zijn ook wij naar de stad verhuisd, waar we in flats wonen. Maar deze vooruitgang brengt ook het lawaai van de stad en het neonverlichte nachtleven met zich mee. De levensstandaard is gestegen, maar dat geldt ook voor de verlangens van mensen. Of het nu op het platteland is of in de stad, huwelijken stranden met alarmerende regelmaat. Misschien is dit precies waar ongetrouwden bang voor zijn!Als we echter voortdurend aarzelen om die stap te zetten, zullen we nooit de ware betekenis van het huwelijk begrijpen, noch dat benijdenswaardige geluk ervaren.
Als je single bent, als je een man bent, als je verlangt naar het geluk dat het huwelijk belooft, haast je dan om die vreugde te bereiken. Omarm verantwoordelijkheid terwijl je op zoek bent naar je eigen gewone maar bevredigende verbintenis!